ويژه نامه گل ليلا

با سلام خدمت دوستان و همراهان صميمي گل ليلا

ويژه نامه قبلي گل ليلا - 18/01/88

مشاهده ويژه نامه هاي قبلي گل ليلا

ما منتظریم    

ما منتظریم از سفر برگردی

یک روز شبیه رهگذر برگردی

با کاسه آب و مجمری از اسپند

ما آمده‌ایم پشت در برگردی

وقتی سر شب که رفتنت را دیدیم

گفتیم نمی‌شود سحر برگردی

ما منتظر توایم آقا نکند

یک جمعه غروب بی خبر برگردی

من گوشه‌نشین کوچه برگشتم

ای کاش که از همین گذر برگردی

پرواز نمی‌کنیم از اینجا باید

در فصل نبود بال و پر برگردی

وقتش نرسیده است ای مرد ظهور

با سیصد و سیزده نفر برگردی؟!

دستور مستقیم حضرت به ساختن مسجد جمکران

تشرف حسن بن مثله جمكراني

جناب حسن بن مثله جمکرانی(ره)، می گوید:
« شب سه شنبه، هفدهم ماه مبارک رمضان سال سیصد و هفتاد و سه هجری، در خانه ام خوابیده بودم. ناگاه نیمه شب، جمعی به در منزل آمدند و مرا از خواب بیدار کرده و گفتند:
برخیز و دعوت امام مهدی صاحب الزمان علیه السلام را اجابت کن که تو را خواسته اند.
برخاستم و آماده شدم و به آنها گفتم: بگذارید پیراهنم را بپوشم.
صدایشان بلند شد: این پیراهن مال تو نیست.
خواستم شلوار را بپوشم. صدایشان آمد:
 این شلوار، شلوار تو نیست. شلوار خودت را بپوش.
من هم شلوار خودم را پوشیدم.
خواستم به دنبال کلید در خانه بگردم. صدایی آمد که: در باز است.

وقتی از منزل خارج شدم، عده ای از بزرگان را دیدم. سلام کردم. جواب دادند و خوش آمدگویی کردند. بعد هم مرا، تا جایی که الان محل مسجد است، رساندند.
وقتی خوب نگاه کردم، دیدم تختی گذاشته شده و فرش نفیسی بر آن پهن است و بالشهای خوبی روی آن قرار دارد.
 جوانی سی ساله بر آن تخت نشسته و به بالش تکیه کرده است.

پیرمردی در محضرش نشسته و کتابی در دست دارد و برایش می خواند، و حدود شصت مرد در آن مکان در اطراف او نماز می خوانند. بعضی از آنها لباسهای سفید و بعضی لباس سبز به تن داشتند.
آن پیرمرد حضرت خضر علیه السلام بود. او مرا نشانید. امام زمان، حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه مرا به نام خودم صدا زده و فرمودند:
« برو به حسن بن مسلم بگو: تو چند سال است که این زمین را آباد می کنی و می کاری و ما آن را خراب می کنیم و پنج سال است که در آن کشت می کنی. امسال هم دوباره از سر گرفته ای و مشغول آباد کردنش می باشی؛ ولی دیگر اجازه نداری در این زمین کشت کنی و باید هر استفاده ای که از آن به دست آورده ای برگردانی، تا در این محل مسجدی بسازند.

به حسن بن مسلم بگو، این جا زمین شریفی است و حق تعالی آن را برگزیده و بزرگ دانسته است؛ در حالی که تو آن را به زمین خود ملحق کرده ای؛ به همین علت، خدای تعالی دو جوان از تو گرفت؛ اما متوجه نشدی و اگر کاری که دستور داده ایم، انجام ندهی، حق تعالی تو را در فشار قرار می دهد؛ به طوری که متوجه نشوی. »

حسن بن مثله می گوید: عرض کردم: سیدی و مولای، برای این مطلبی که فرمودید نشانه و دلیلی قرار دهید؛ چون این مردم حرف بدون دلیل را قبول نخواهند کرد.

حضرت فرمودند:
« ما علامتی قرار خواهیم داد تا شاهد صدق قول تو باشد. تو برو و پیام ما را برسان و به سید ابوالحسن بگو به همراه تو بیاید و آن مرد را حاضر کند و استفاده های چند ساله ای را که برده است، از او بگیرد و به دیگران بدهد، تا بنای مسجد را شروع کنند.
کمبود آن را از « رهق » که در ناحیه اردهال و ملک ما است، آورده و مسجد را تمام کنند. ما نصف رهق را برای این مسجد وقف کردیم، که هر ساله پول آن را آورده، صرف ساختمان مسجد کنند.
 به مردم هم بگو به این مکان بیایند و آن را گرامی بدارند و در این جا چهار رکعت نماز بخوانند؛ به این صورت که دو رکعت آن را به قصد تحیت مسجد و در هر رکعت یک بار حمد و هفت بار قل هو الله و در رکوع و سجود، هفت مرتبه تسبیح بگویند.
دو رکعت دیگر را به نیت امام صاحب الزمان علیه السلام بجا آورند؛ به این صورت که حمد را بخوانند؛ وقتی به ایاک نعبد و و ایاک نستعین رسید، آن را صد بار بگویند و بعد از آن حمد را تا آخر بخوانند.
رکعت دوم را هم به این ترتیب عمل کنند و در رکوع و سجود هفت بار تسبیح بگویند. وقتی نماز تمام شد، تهلیل ( لا اله الا الله ) گفته و تسبیح حضرت فاطمه زهرا علیها السلام را بخوانند.
بعد از تسبیح سر به سجده بگذارند و صد بار بر پیغمبر و آلش علیهم السلام صلوات بفرستند؛ هر کس این کار را بکند مثل این است که در خانه کعبه نماز خوانده باشد. »

حسن بن مثله جمکرانی می گوید: من وقتی این جملات را شنیدم، با خود گفتم گویا محل مسجد همان است که حضرت در آن جا تشریف دارند. بعد به من اشاره فرمودند که برو.

مقداری از راه را که آمدم، دوباره مرا خواستند و فرمودند:
« در گله جعفر کاشانی گله دار، بزی هست که باید آن را بخری. اگر مردم روستا پولش را دادند، با پول آنها بخر، وگرنه باید از پول خودت بدهی.
 فردا شب آن بز را به این محل بیاور و ذبح کن. آنگاه روز هجدهم ماه مبارک رمضان گوشتش را به بیماران و کسانی که مرض سختی دارند بده؛ زیرا خدای تعالی همه را شفا می دهد. آن بز ابلق (سفید و سیاه) است و موهای زیادی دارد.
 هفت علامت در آن هست: سه علامت در یک طرف و چهار تا طرف دیگر. »
بعد از این فرمایشات، به راه افتادم که بروم؛
 اما باز مرا خواستند و فرمودند:
« ما تا هفتاد یا هفت روز اینجا هستیم. اگر بگوییم هفت روز، دلیل است بر شب قدر، که بیست و سوم رمضان می باشد. اگر بگوییم شب بیست و پنجم ذیعقده الحرام و روزبزرگی است. »

حسن بن مثله می گوید: به خانه برگشتم و همه شب را در فکر بودم، تا صبح شد و نماز خواندم. بعد از نماز، سراغ علی بن المنذر رفتم و اتفاقات را برایش گفتم. با هم تا جایی که شب قبل مرا برده بودند، رفتیم.
در آن جا گفتم: به خدا قسم، نشانی و علامتی که امام علیه السلام این مطالب را به من فرموده اند، این زنجیرها و میخهایی است که در این جا هست.

سپس به طرف منزل سید ابوالحسن الرضا رفتیم. وقتی به در منزلش رسیدیم. خدمتگذاران او را دیدیم. آنها به من گفتند: سید ابوالحسن، از اول صبح در انتظار تو است. آیا اهل جمکرانی؟
گفتم: بلی. همان وقت نزد سید ابوالحسن رفتم و سلام کردم. ایشان جواب سلام مرا به نحو احسن داد و مرا گرامی داشت و پیش از آن که چیزی بگویم، گفت: ای حسن بن مثله، من خواب بودم.
در عالم رویا شخصی به من گفت: کسی به نام حسن بن مثله از جمکران نزد تو می آید. هر چه گفت سخن او را تصدیق کن و بر قولش اعتماد کن؛ چون سخن او سخن ما است و نباید گفته اش را رد کنی. از خواب بیدار شدم و تا الان منتظر تو بوده ام.
در این جا حسن بن مثله وقایع را مشروحاً به او گفت. سید همان وقت فرمود که اسبها را زین کنند و همگی سوار شدند. وقتی نزدیک ده رسیدند، جعفر چوپان را دیدند که گله را در کنار جاده، می برد.

حسن بن مثله میان گله رفت و آن بزی را که حضرت اوصافش را داده بودند، آخر گله دید، که به طرف او می آید! او هم آن بز را گرفت و خواست قیمتش را به جعفر بدهد. جعفر سوگند یاد کرد که من این بز را هرگز ندیده ام و در گله من نبوده است، جز آن که امروز می بینم و هر طور خواسته ام آن را بگیرم، برایم ممکن نمی شد، تا الان که پیش شما آمد.

بز را همان طوری که حضرت بقیة الله ارواحنا فداه دستور داده بودند، به آن جا آوردند و ذبح کردند. بعد هم در حضور سید ابوالحسن الرضا، حسن بن مسلم را حاضر کردند. استفاده های زمین را از او گرفتند و درآمد رهق را هم آورده و به آن اضافه کردند.
سپس مسجد جمکران را ساخته و با چوب پوشاندند.

سید ابوالحسن الرضا زنجیر و میخها را به قم برد و در منزل خود گذاشت. همه بیماران و دردمندان به منزلش می رفتند و خود را به آن زنجیرها می مالیدند و خدای تعالی آنان را به سرعت شفا می داد و خوب می شدند.

ابوالحسن محمد بن حیدر می گوید:
از چند نفر شنیدم که سید ابوالحسن الرضا در محل موسویان، در شهر قم مدفون است. بعد از او یکی از فرزندانش مریض شد. خواستند از همان زنجیرها برای شفایش بهره بگیرند. درِ صندوق را باز کردند؛ اما چیزی نیافتند. »
 

حضرت مهدی (عج) در نگاه امام حسن عسکری (ع)

امام حسن عسکری علیه السلام: «ان ابنی هو القائم من بعدی یجری فیه سنن الانبیاء: بالتعمیر و الغیبه حتی تقسو قلوب لطول الامد و لا یثبت علی‏القول به الا من کتب الله عز و جل فی قلبه الایمان و ایده بروح‏منه »

پس از من فرزندم قائم است و اوست که مانند پیامبران ، عمری ‏دراز و غیبت‏ خواهد داشت در غیبت طولانی او دلهایی تیره گردد .فقط کسانی در اعتقاد به او پای برجا خواهند ماند که خداوند عزو جل دل آنان را به فروغ ایمان ثابت و آنان را با مدد خویش‏ موید گرداند .

امام حسن عسکری علیه السلام: « . . . لا ن طاعه آخرنا کطاعه اولنا و المنکر لا خرناکالمنکر لا ولنا اما ان لولدی غیبه یرتاب فیها الناس الا من‏عصمه الله عزوجل »

. . . فرمانبری از آخرین ما همچون‏ فرمانبری از نخستین ماست و انکار آخرین ما بسان انکار نخستین‏ ماست . هان که فرزند من غیبتی خواهد داشت که مردم در آن دچارتردید خواهند شد مگر آن کسی که خدای عز و جل حفظش کند ..

درود پدر برای فرزندی که جان عالم بود

صلوات امام حسن عسکری بر حضرت ولی عصر عجل الله فرجه ¹

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى وَلِیِّكَ وَابْنِ اَوْلِیآئِكَ الَّذینَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ

خدایا درود فرست بر نماینده و فرزند نمایندگانت آنانكه فرض و لازم كردى فرمانبرداریشان را

وَ اَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَ اَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرْتَهُمْ تَطْهیراً

و واجب كردى حقشان را و دور كردى از ایشان پلیدى را و به خوبى پاكیزه شان كردى

اَللّهُمَّ انْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ لِدینِكَ وَ انْصُرْ بِهِ اَوْلِیآئَكَ وَ اَوْلِیآئَهُ وَشیعَتَهُ

خدایا یاریش كن و یارى كن به او دین و آئینت را و یارى كن بوسیله او دوستانت را و هم دوستان او و پیروان

وَ اَنْصارَهُ وَاجْعَلْنا مِنْهُمْ اَللّهُمَّ اَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ باغٍ وَ طاغٍ وَ مِنْ شَرِّ

و یارانش را و ما را از ایشان قرارمان ده خدایا پناه ده آن جناب را از شر

جَمیعِ خَلْقِكَ وَ احْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ یَمینِهِ وَ عَنْ

هر زورگو و سركشى و از شر تمام آفریدگانت و نگاهش دار از پیش رو و از پشت سرش و از سمت راست و از

شِمالِهِ وَ احْرُسْهُ وَامْنَعْهُ اَنْ یوُصَلَ اِلَیْهِ بِسُوَّءٍ وَاحْفَظْ فیهِ رَسوُلَكَ

سمت چپش ونگهداریش كن وجلوگیرى كن آن جناب را از اینكه پیش آمد بدى برایش رخ دهد و حفظ كن در وجود او پیامبرت

وَ آلَ رَسوُلِكَ وَاَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَاَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَ انْصُرْ ناصِریهِ

و آل پیامبرت را و آشكار كن بدو عدل و داد را و تاءییدش كن به یارى (و پیروزى) خود و یارى كن یاورش را

وَ اخْذُلْ خاذِلیهِ وَاقْصِمْ بِهِ جَبابِرَةَ الْكُفْرِ وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفّارَ

و خوارگردان هركه دست از یاریش بردارد و سركوب كن بدست وی گردنكشان كفر وبى دینى را و بكش بوسیله اش كفار

وَ الْمُنافِقینَ وَجَمیعَ الْمُلْحِدینَ حَیثُ كانوُا مِنْ مَشارِقِ الاَْرْضِ

و منافقین و تمام بى دینان را هركجا كه هستند در شرقهاى زمین

وَ مَغارِبِها وَ بَرِّها وَ بَحْرِها وَامْلاَْ بِهِ الاَْرْضَ عَدْلاً وَ اَظْهِرْ بِهِ دینَ

و غربهاى آن و خشكى و دریا و پركن بوسیله او زمین را از عدل و داد و آشكار كن بوسیله آن جناب آیین

نَبِیِّكَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ وَاجْعَلْنِى اللّهُمَّ مِنْ اَنْصارِهِ وَاَعْوانِهِ

پیامبرت را كه بر او و آلش سلام باد و قرار ده خدایا مرا از یاران و كمك كاران

وَ اَتْباعِهِ وَشیعَتِهِ وَاَرِنى فى آلِ مُحَمَّدٍ ما یَاْمُلوُنَ

و تابعان و شیعیانش و به من بنمایان در مورد خاندان محمد آنچه آرزو دارند

وَ فى عَدُوِّهُمْ مایَحْذَروُنَ اِلهَ الْحَقِّ آمینَ.

و در دشمنانشان آنچه بیم دارند اى معبود به حق آمین.

خود آقا مشكلات را حل كنند!

برداشت‏های انحرافی از انتظار در كلام امام خمینی

بعضی ها انتظار فرج را به این می‏دانند که در مسجد، در حسینیه، در منزل بنشینند و دعا کنند و فرج امام زمان علیه‌السلام را از خدا بخواهند . برخی از این‏ها مردم صالحی هستند که چنین اعتقادی دارند، یكی از آن‏ها را که من می‌شناختم، مرد صالحی بود . اسبی هم خریده بود . یک شمشیر هم داشت و منتظر حضرت صاحب علیه‌السلام بود . این‏ها به تکالیف شرعی خودشان هم عمل می‏کردند و نهی از منکر هم می‏کردند و امر به معروف هم می‏کردند، لکن همین . دیگر غیر از این کاری ازشان نمی‏آمد و به فکر این هم، که یک کاری بکنند، نبودند.

دسته‏ دیگری می‌گفتند انتظار فرج این است که ما کار نداشته باشیم به این که در جهان چه می‏گذرد، بر ملت‏ها چه می‏گذرد، بر ملت ما چه می‏گذرد . به این چیزها، ما کار نداشته باشیم. ما تکلیف‏های خودمان را عمل می‏کنیم . برای جلوگیری از این امور هم خود حضرت بیایند ان شاءالله درست می‏کنند . دیگر ما تکلیفی نداریم . تکلیف ما همین است که دعا کنیم ایشان بیایند و کاری به کار آن چه در دنیا می‏گذرد، نداشته باشیم .

گروهی دیگر می‏گفتند که باید عالم پر معصیت‏ بشود تا حضرت بیاید. ما باید نهی از منکر نکنیم، امر به معروف هم نکنیم تا مردم هر کاری می‏خواهند بکنند، گناه‏ها زیاد بشود که فرج نزدیک بشود.

دسته ای دیگر از این بالاتر بودند. می‏گفتند: باید دامن زد به گناه‏ها . دعوت کرد مردم را به گناه تا دنیا پر از جور و ظلم بشود و حضرت علیه‌السلام تشریف بیاورند. این هم یک دسته‏ای بودند که البته در بین این دسته، منحرف‏هایی بودند . اشخاص ساده‏لوح هم بودند . منحرف‏هایی هم بودند که برای مقاصدی، به این امر دامن می‏زدند .

یکی از این اشخاص می‏گفت که: «من که دلم بیشتر از حضرت صاحب علیه السلام برای اسلام نسوخته است . خوب ایشان هم که همه چیز را می‏بینند، خود ایشان بیایند، چرا من كاری بکنم؟» .

این منطق اشخاصی است که می‏خواهند از زیر بار انجام تكلیف درست فرار كنند. اسلام، این‏ها را نمی‏پذیرد.

ما تکلیف داریم؛ این‏طور نیست که حالا که ما منتظر ظهور امام زمان علیه السلام هستیم، پس دیگر بنشینیم در خانه‏هایمان، تسبیح را دست‏ بگیریم و بگوییم عجل علی فرجه. عجّل با کار شما باید تعجیل بشود. شما باید زمینه را فراهم کنید برای آمدن او و فراهم کردن این است که مسلمین را با هم مجتمع کنید. همه با هم بشوید، ان‏شاءالله ایشان ظهور می‏کند

کودک گمشده

ما مثل بچه‌ای هستیم که پدرش دست او را گرفته است تا به جایی ببرد و در طول مسیر از بازاری عبور می‌کنند. بچه جلب ویترین مغازه‌ها می‌شود و دست پدر را رها می‌کند و در بازار گم می‌شود و وقتی متوجه می‌شود که دیگر پدر را نمی‌بیند؛ او گمان می‌کند پدرش گم شده است، در حالی که واقعا خودش گم شده است. انبیا، امامان و اولیا، پدران خلقند و دست خلایق را می‌گیرند تا آنها را سالم از بازار دنیا عبور دهند.

غالب خلایق جلب متاع‌های دنیا شده‌اند و دست پدر را رها کرده و در بازار دنیا گم شده‌اند. امام زمان (علیه‌السلام) گم و غایب نشده‌اند، ما گم و محجوب گشته‌ایم.

ظاهرا می‌گوییم آقا می‌آید، ولی در حقیقت ما به خدمت حضرت می‌رویم. ما به پشت دیوار دنیا رفته و گم شده‌ایم باید از پشت دیوار بیرون بیاییم تا ببینبم که امام زمان(علیه‌السلام) از همان ابتدا حاضر و منتظر ما بوده‌اند

انتظار ،  سرآغاز حرکت . . .

در روایات اسلامی آنچنان مقام و منزلتی برای منتظران موعود بر شمرده شده که گاه انسان را به تعجب وا می دارد که چگونه ممکن است عملی که شاید در ظاهر ساده جلوه کند از چنین فضیلتی برخوردار باشد . البته توجه به فلسفه انتظار و وظایفی که برای منتظران واقعی آن حضرت بر شمرده شده ، سر این مطلب را روشن می سازد :

امام صادق علیه السلام  در فضیلت انتظار فرمودند:

«خوشا به حال شیعیان قائم ما که در زمان غیبتش چشم به راه ظهور او هستند و در هنگام ظهورش فرمانبردار او ؛ آنان اولیاء خدا هستند ، همانها که نه ترسی برایشان هست و نه اندوهگین می شوند » (1)

چرا انتظار از چنین فضیلت برجسته ای برخوردار است؟

1- انتظار حلقه اتصال شیعه با امام معصوم:  «ولایت» و «امامت» رکن اساسی مکتب تشیع است و اعتقاد به وجود حجت خدا و امام معصوم در هر عصر و زمان از مهمترین نقاط تمایز این مکتب از سایر مکتبهاست. از دیدگاه شیعه پذیرش ولایت معصومین و به طور کلی تسلیم در برابر امام و حجت عصر ، سرآمد همه فضیلتها و شرط اساسی قبولی همه اعمال عبادی است . البته انتظار به معنای درست آن ؛ یعنی امید به ظهور و قیام عدالت گستر دوازدهمین امام معصوم از خاندان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله؛ همو که در حال حاضر حجت خدا ، واسطه فیض الهی، زنده و شاهد و ناظر اعمال شیعیان خود و فریاد رس آنها در گرفتاریها و ناملایمات است.

2- انتظار معیار ارزش انسانها : آرزوها و آمال انسانها معیار خوبی برای سنجش میزان رشد کمال و تعالی آنهاست؛ آرزوهای بلند ، متعالی و ارزشمند حکایت از کمال روح و رشد شخصیت انسانها و بلندای همت آنان می کند. به عکس، آرزوهای خرد و حقیر و بی ارزش نشان از بی همتی و رشد نیافتگی افراد دارد. امام علی در همین زمینه می فرمایند: «ارزش مرد به اندازه همت اوست» (2) 

انسان منتظر ، برترین و ارزشمند ترین آرزوها را داراست ، به طور طبیعی از بهترین و والاترین ارزشها نیز برخوردار است .

3- انتظار عامل پویایی فرد و اجتماع : انتظار نقش مهمی در سازندگی ، پویایی و اصلاح فرد و جامعه در زمان غیبت دارد و اگر انسان منتظر به وظایفی که برای او شمرده شده عمل کند، به الگوی مطلوب انسان دیندار ذست می یابد و از جایگاه و مرتبه والایی برخوردار می شود. به عبارت دیگر انسان منتظر با رعایت همه شرایط انتظار، به همان منزلتی که مورد انتظار دین اسلام است، رسیده و به بالاترین نقطه کمال نایل می شود

پیام جهانی مهدی(عج) از گودی قتلگاه حسین‌بن‌علی(علیه السلام)

چه سرّی است در عاشورا و چه کیمیایی است حسین(علیه السلام)! مصباح الهدی و سفینة النّجاتی که هر روز را عاشورا و همه سرزمین ها را کربلا نمود! و چه خوش گفت رهبر فرزانه مان که ما هر چه داریم از محرّم و صفر داریم! حسین(علیه السلام) ‌را باید در امور جهانی بشناسیم. چون او محدود به یک عصر و زمان نیست. وجود مبارك ابی‌عبدالله برای جهانیان در قتلگاه شهادت پیام داد؛ فرمود: «إن لم یكن لكم دین و لا تخافون المعاد فكونوا أحراراً فی دنیاكم»؛ اگر دین ندارید و از معاد خود نمی هراسید لااقل در زندگی دنیوی تان آزاده باشید و رادمردی به خرج دهید. یعنی اگر مسلمان نیستند ولی بدانید اسلام دو پیام دارد: اگر مسلمانید احكام و حِكَمش مشخص است و اگر مسلمان نیستید، اگر بخواهید:

(یك) با مسلمان ها زندگی كنید،

(دو)  مسلمان ها با شما زندگی كنند،

(سه) در محدوده درون‌گروهی با یكدیگر و با خودتان به سر ببرید،

 اضلاع این مثلث را رادمردی و آزادگی تشكیل می‌دهد.

آن هایی كه اسلامِ جهانی را انتظار دارند باید منتظر وجود مبارك ولیّ عصر باشند؛ حضرت كه آمد كلّ جهان پرچمش یكی است و در چهرهٴ پرچم وجود مبارك ولیّ عصر نوشته است: «البیعة لله»؛ یعنی مؤمنان پیمان یاری به خاطر خدا می بندند و پس از آن اسلام در همه جا گسترده می شود: لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ كُلِّهِ؛ تا (اسلام) بر همه دین ها ظاهر شود، (اگرچه مشرکان اکراه داشته باشند﴾. اما خود قرآ‌ن هم فرمود: وَمَا یَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنّاً؛ و چنین نیست مگر آن که بسیاری از آن ها از گمان تبعیِّت می کنند. یعنی به حق که اسلام است روی نمی آورند.

ما بیانی داریم كه باید همه به طرف دین دعوت شوند اما یك عده نمی‌پذیرند و نمی‌خواهند مسلمان شوند، بالأخره باید با آن ها در جهان زندگی كنیم یا نه؟ آ‌ن ها باید با ما زندگی كنند یا نه؟ آن ها باید با خودشان زندگی كنند یا نه؟ اضلاع این مثلث را حسین‌بن‌علی(علیه السلام) در قتلگاه بیان كرده است. ما با بیان سید الشهداء می‌توانیم با مردم جهان زندگی كنیم و آن ها با ما زندگی کنند و حتی بیشتر از این، آن ها هم با این کلام با یکدیگر می توانند زندگی کنند.

و اینک ما...

 این بیان سالار شهیدان را با علامت و آن آهنِ سرد نمی‌توانیم به جهانیان بفهمانیم. این بیان را با شعرهای ناصواب نمی‌توانیم تفهیم نماییم.

 این بیان را با روضهٴ ناصواب نمی‌شود بفهمانیم.

 این بیان را عاقلانه، حكیمانه، مدبّرانه، مؤمنانه با پشتوانهٴ قرآن و عترت می توانیم تبیین كنیم! (1)

پی نوشت

1- برگرفته از بیانات حضرت آیت الله جوادی آملی(مدظله العالی) در خطبه های نماز جمعه در تاریخ 29/ 9/ 87 با دخل و تصرّف

دانلود 10 جلسه با فرمت 3gp و حجم کم

براي سفارش CD اين مجموعه با کيفيت MP3  بر روي تصوير رو به رو کليک نماييد.  

دانلود ساير مجموعه هاي سخنراني

گنجينه سوالات راجع به امام زمان(عج)

آیا در زمان ما كسی از جایگاه دقیق حضرت باخبر میباشد و یا با ایشان در ارتباط هست؟

دوست گرامی!

پاسخ به شما متوقف بر تحلیل سئوال است به دو چیز: اولاً، امام زمان(عج) یك جایگاه خاصی برای زندگی دارند؟ ثانیاً، كسی از آن جایگاه، باخبر هست یا خیر؟!

در باره سئوال اوّل فرضیه ای از سوی برخی مطرح شده كه امام عصر(عج) در جزیره ای، به نام خضراء، زندگی می كند و... اما بسیاری از محققان شیعه ـ از جمله علامه مجلسی، مرحوم كاشف الغطاء و علامه حسن زاده آملی و... ـ آن را قبول ندارند. به علاوه این كه برخی كه لیاقت تشرف خدمت آن حضرت را داشته اند، ایشان را در بلاد مختلف مشاهده نموده اند.

در باره سئوال دوم باید گفت: قول مشهور این است كه سی نفر از خوبان همواره ملازم ركاب آن حضرت هستند كه به آنها ابدال می گویند. وقتی یكی از آنان به پایان عمر خود می رسد، فردی دیگر از میان متقین به جای او قرار می گیرد؛ پس این ها مسلّماً جای حضرت را می دانند. در برخی احادیث هم رسیده كه در زمان غیبت كبری جز عده ای خاص كسی از جای آن حضرت اطلاع ندارد؛ و البته اینها زندگی خاصی دارند و تنها به مأموریت های محوله از سوی امام عمل می كنند.

منظور از ارتباط با امام اگر از نوع ارتباط نواب اربعه باشد، مسلماً وجود ندارد، امّا تشرّفات كه به اختیار خود آن حضرت رخ می دهد كم نیست. البته مدعی آن به حسب روایات دروغگو است و باید تكذیب شود. لذا این افراد ساكتند و از ارتباطشان كسی مطلع نیست، مگر گاهی پس از مرگشان.

در این باره كتاب جمع و جور خوبی به نام "حدیث وصال"، تألیف سیدمهدی شمس الدین، چاپ انتشارات شفق قم(سال82)، به چاپ رسیده است، كه در پاسخ به سؤالات از این دست شما بسیار سودمند خواهد بود.

مشاوره مذهبی ـ قم.

در كتابی خواندم كه امام زمان(عج) در اثر پرتاب سنگی به شهادت می رسند در حالیكه در روایات داریم كه دنیا هیچوقت از وجود امام (ولایت معنوی) خالی نیست. این مسأله چگونه است؟

دوست عزیز!

مسئله شهادت و یا رحلت امام زمان(علیه السلام) به طور قطعی برای ما معلوم نیست، و در احادیث ما هر دو مورد آمده است.

بعضی از روایات مسئله شهادت را بیان كرده، و در بعضی دیگر به صورت رحلت و مرگ طبیعی آمده است.

از آن جا كه در بعضی روایات ائمه اطهار(علیهم السلام) مسئله شهادت به صورت كلی و در مورد همه ائمه بیان شده است ـ مانند این حدیث از امام حسن مجتبی(علیه السلام): «هیچ یك از امامان نیست جز آن كه مسموم یا شهید می‌شود.»(بحارالانوار، ج27، ص217) ـ می‌توانیم روایات "شهادت" را بر روایات "رحلت عادی" ترجیح ‌دهیم.

علاوه بر این كه مسئله رحلت و فوت به مرگ طبیعی بیشتر در روایات اهل سنت آمده است، و از نظر شیعه مورد اعتماد نمی‌باشد؛ اگر چه در بعضی از روایات اهل سنت مسئله شهادت امام زمان(ع) نیز آمده است؛ از جمله:

«هنگامی كه سال هفتاد به پایان آید و مرگ حضرت فرارسد، زنی به نام سعیده از طایفه بنی تمیم ایشان را به شهادت می‌رساند. ویژگی آن زن این است كه همانند مردها ریش دارد. او از بالای بام به هنگامی كه حضرت در حال عبور است سنگی به سوی ایشان پرتاب می‌كند و آن حضرت را به شهادت می‌رساند و وقتی حضرت رحلت می‌كند، امام حسین(علیه السلام) مراسم غسل و كفن و دفن آن حضرت را به عهده می‌گیرد.»(الزام الناصب، ص190 ـ تاریخ مابعدالظهور، ص881)

با این وجود در مورد كیفیت شهادت حضرت كه بیشتر در روایات اهل سنت آمده است، مدرك قابل اعتمادی وجود ندارد.

اما بنا براین كه شهادت امام زمان(علیه السلام) را مانند بقیه ائمه معصومین(علیهم السلام) بپذیریم، آیا زمین از امام خالی می‌ماند؟ خیر،‌ زیرا در همین روایات آمده است كه امام حسین(علیه السلام) با اصحاب خویش زنده شده و به دنیا رجعت می‌كنند، و پس از امام زمان(ع) اداره حكومت را به عهده می‌گیرند، و پس از آن در سلسله امامان و انبیاء تا قیامت ادامه پیدا می‌كند. والسلام.

مشاوره مذهبی ـ قم.

خود آقا میاد دیدنت اگه ...

پریشان و سراسیمه بودم. لحظاتی چند فقط به چیزی که شنیده بودم، می‌اندیشیدم.

«اگر طالب دیدار امام زمانت هستی به فلان شهر برو. حضرت بقیة الله در بازار آهنگران در مغازه بهیر قفل‌سازی نشسته بلند شو و خدمت ایشان برس»

بعد از مدت‌ها چله‌نشینی و دعا و توسل به علوم غریبه بالاخره کورسویی از امید به رویم تابیدن گرفت. به سرعت بلند شدم و وسائل سفر را آماده کردم. سفر راحتی نبود. اما حاضر بودم چند برابر این سختی را تحمل کنم تا بتوانم به آرزویم برسم. شور و اشتیاقی که از وجودم زبانه می‌کشید مرا به حرکت وا می‌داشت.

خودم را به بازار آهنگران رساندم آن قدر هیجان زده بودم که چشم‌هایم هیچ چیز را نمی‌دید. فقط مغازه پیر قفل‌ساز را جستجو می‌کردم. لحظه به لحظه که می‌گذشت شوق و شورم بیشتر می‌شد. وقتی وارد مغازه پیرمرد قفل‌ساز شدم در همان نگاه اول امام را شناختم. دستم را روی سینه گذاشته و با ادب سلام دادم. در آن لحظه همه چیز به جز وجود امام را فراموش کرده بودم. حضرت جوابم را داد و با دست مرا به سکوت فرا خواند.

پیرمرد در حال وارسی چند قفل بود. در این لحظه پیرزنی وارد مغازه شد لباس‌های کهنه‌ای به تن داشت و عصایی به دست. در دستان فرتوت و لرزانش قفلی به چشم می‌خورد. پیرزن آن را به قفل ساز نشان داد و گفت: برادر برای رضای خدا این قفل را سه شاهی از من بخرید. به پولش نیاز دارم.

پیرمرد قفل را گرفت و آن را وارسی کرد. قفل سالم بود پس رو به زن کرد و گفت: خواهرم این قفل هشت شاهی می‌ارزد. کلید آن هم دو شاهی می‌شود. اگر دو شاهی به من بدهی من کلیدش را برایت می‌سازم و در آن صورت پول قفل ده شاهی می‌شود.

پیرزن گفت: من به این قفل نیازی ندارم فقط شما اگر آن را سه شاهی از من بخرید برایتان دعای خیر می‌کنم.

 پیرمرد با آرامش جواب داد: خواهرم تو مسلمانی و من هم مسلمان. چرا مال مسلمان را ارزان بخرم من نمی‌خواهم تو ضرر کنی. این قفل هشت شاهی ارزش دارد و من اگر بخواهم در معامله سودی ببرم آن را به قیمت هفت شاهی می‌خرم چون در این معامله بیشتر از یک شاهی سود بردن بی‌انصافی است.

پیرزن با ناباوری قفل ساز را نگاه کرد و بعد از این که سخنان پیرمرد تمام شد گفت: من تمام این بازار را زیر پا گذاشتم و این قفل را به هر که نشان دادم گفتند بیشتر از دو شاهی آن را نمی‌خرند من هم به این دلیل به آنها نفروختم که به سه شاهی پول نیاز دارم. پیرمرد گفت: اگر آن را می‌فروشی من هفت شاهی می‌خرم و سپس هشت شاهی به پیرزن داد. پیرزن راضی و خوشحال عصا زنان دور شد.

آن گاه امام رو به من کرد و گفت: مشاهده کردی؟ شما هم این طور باشید تا ما خود به سراغ شما بیاییم. چله نشینی لازم نیست و توسل به علوم غریبه فایده‌ای ندارد. عمل درست داشته باشید و مسلمان باشید. از تمام این شهر من این پیرمرد را برای مصاحبت انتخاب کرده‌ام چون دین‌دار است و خدا را می‌شناسد این هم از امتحانی که داد. او با اطلاع از نیاز زن به پول قفل را به قیمت واقعی‌اش از او خرید. این گونه است که من هر هفته به سراغش می‌آیم و احوالش را می‌پرسم.

پس از تمام شدن سخنان امام سرم را پایین انداختم و به فکر فرو رفتم

نرم افزار موبايل

زندگينامه و  مجموعه اشعار مرحوم آغاسي

دانلود با حجم 171 كيلو بايت

دانلود

کارت پستال بفرستيد

بر روي لينک زير کليک نماييد

http://www.rasekhoon.net/PostalCard/

معرفي دو کتاب اينترنتي

دانلود سخنراني بسيار جذاب از

استاد مهدي توکلي

مطالبي که تاکنون نشنيده ايد....

جديدترين مجموعه سخنراني

آثار اطاعت و بندگي خداوند

تاريخ به روز رساني : 18/12/87

10 جلسه با کيفيت 3gp و حجم کم

حتماً دانلود کنيد

جديد ترين هاي موبايل را

در سايت "گل ليلا" ببينيد.

زيارت عاشورا ،دعاي توسل ،دعاي کميل ،دعاي ندبه ،دعاي سمات ،زيارت حضرت عباس(ع) ، زيارت آل ياسين ، آية الکرسي ، ختم سوره يس ،نرم افزار الغوث ، نرم افزار روز نيايش ، نرم افزار مهمان خدا ، نرم افزار حديث عشق و ...

ورود به بخش نرم افزار موبايل

مسأله: پرسش. اگر مرجع تقليدمان در مسأله‏اى احتياط واجب نمود و ما هم به آن عمل كرديم، آيا مى‏توانيم بعد از عمل، به مجتهد ديگرى كه اعلم بعد از او است رجوع كنيم؟
همه مراجع: آرى، مى‏توانيد رجوع كنيد.
العروة الوثقى، ج 1، باب‏التقليد، م 63
 

عزيزان مي توانند سئوالات شرعی وپيشنهادهای خود را از طريق لينک زيربفرستند

پاسخ به سوالات شرعي شما

ارسالي توسط : نداي صالح

صلوات تا ظهور مهدي(عج)

نيت کرده و وارد شويد...