ويژه نامه گل ليلا

با سلام خدمت دوستان و همراهان صميمي گل ليلا

ويژه نامه قبلي گل ليلا - 25/01/88

مشاهده ويژه نامه هاي قبلي گل ليلا

ای کاش شبی لایق دیدار تو باشم

 از پرده دل راز نگهدار تو باشم 

دستم تهی و نیست کلافی به بساطم

 تا بر سر بازار خریدار تو باشم

یک عمر به دنبال امان بودم و صحت

 منت نه و بگذار که بیمار تو باشم

 ای سایه لطفت همه جا روی سر من

 بگذار که در سایه دیوار تو باشم

 ای کاش شبی آید و در جامع سهله

 با چشم دلم زائر رخسار تو باشم

                                                                                                              "مجید رجبی"

تشرف ابوراجح حمامی

در شهر حلّه به حاکم آنجا که ناصبی بود و مرجان صغیر نام داشت، خبر دادند ابوراجح حمامی، پیوسته صحابه ( خلفای سه گانه ! ) را سبّ و سرزنش می کند.
دستور داد که او را حاضر کنند. وقتی کشان کشان او را آوردند، آن بی دینان به قدری او را زدند که مشرف به هلاکت شد و تمام بدن او خرد گردید؛ حتی آن قدر به صورتش زدند که دندانهایش ریخت.
بعد هم زبان او را بیرون آوردند و با جوال دوز سوراخ کردند و آن جوال دوز را حلقه کردند و زنجیری از آن گذراندند. بینی اش را هم سوراخ کردند و ریسمانی از مو از آن رد کردند. سپس حاکم آن ریسمان را به ریسمان دیگری بست و به دست چند نفر از مأمورانش سپرد و دستور داد او را با همان حال، در کوچه های حله بگردانند و بزنند.
آنها هم همین کار را کردند؛ به طوری که بر زمین افتاد و نزدیک به هلاکت رسید. وضع او را به حاکم ملعون خبر دادند. آن خبیث دستور قتلش را صادر کرد. حاضران گفتند: او پیرمردی بیش نیست و آن قدر جراحت دیده که همان جراحتها او را از پای درمی آورد و احتیاج به اعدام ندارد؛ لذا خود را مسئول خون او نکن. خلاصه آن قدر با او صحبت کردند، تا دستور رهایی ابوراجح را داد.

بستگانش او را به خانه بردند و شک نداشتند که در همان شب خواهد مُرد. صبح، مردم سراغ او رفتند؛ ولی با کمال تعجب دیدند سالم ایستاده و مشغول نماز است و دندانهای ریخته او برگشته و جراحتهایش خوب شده است؛ به طوری که اثری از آنها نیست.
تعجب کنان قضیه را از او پرسیدند.
گفت: من به حالی رسیدم که مرگ را به چشم دیدم. زبانی برایم نمانده بود که از خدا چیزی بخواهم؛ لذا در دل با حق تعالی مناجات کردم و به مولایم حضرت صاحب الزمان علیه السلام استغاثه کردم. ناگاه دیدم حضرتش دست شریف خود را به روی من کشید، و فرمود:
« از خانه خارج شو و برای زن و بچه ات کار کن؛ چون حق تعالی، به تو عافیت مرحمت کرده است. »
پس از آن به این حالت که می بینید، رسیدم.
شیخ شمس الدین محمد بن قارون (ناقل قضیه) می گوید: به خدا قسم ابوراجح مردی ضعیف اندام و زرد رنگ و زشت و کوسج (مردی که محاسن نداشته باشد) بود و من همیشه برای نظافت به حمامش می رفتم.
 صبح آن روزی که شفا یافت، او را در حالی که قوی و خوش هیکل شده بود در منزلش دیدم. ریش او بلند و رویش سرخ، مثل جوان بیست ساله ای دیده می شد. و به همین هیئت و جوانی بود، تا وقتی که از دنیا رفت.

بعد از شفا یافتن ابوراجح، خبر به حاکم رسید. او هم ابوراجح را احضار کرد و وقتی وضعیتش را نسبت به قبل مشاهده کرد، رعب و وحشتی به او دست داد. از طرفی قبل از این جریان، حاکم همیشه وقتی که در مجلس خود می نشست، پشت خود را به طرف قبله و مقام حضرت مهدی علیه السلام که در حله است می کرد؛ ولی بعد از این قضیه، روی خود را به سمت آن مقام نمود و با اهل حله، نیکی و مدارا می نمود و بعد از چند وقتی به درک واصل شد، در حالی که چنین معجزه روشنی در آن خبیث تأثیری نداشت.

 

 هشدار حضرت به نماز اول وقت

زهری می گوید:
« من تلاش فراوانی برای زیارت حضرت صاحب الامر علیه السلام داشتم؛ اما به این خواسته نرسیدم. تا آن که به حضور محمد بن عثمان عمروی ـ نایب دوم حضرت در غیبت صغری ـ رفتم و مدتی ایشان را خدمت نمودم. روزی التماس کردم که مرا به محضر آن حضرت برساند.

قبول نکرد؛ ولی چون زیاد تضرع کردم، فرمود: فردا، اول روز بیا.
روز بعد، اول وقت به نزد او رفتم. دیدم شخصی آمد که جوانی خوشرو و خوشبو در لباس تجار همراه او بود و جنسی با خود داشت.
در این جا عَمروی به آن جوان اشاره کرد، که این است آن کسی که می خواهی.
من به حضور آن حضرت رفتم و آنچه خواستم سؤال کردم و جواب شنیدم.

 بعد حضرت، به در خانه ای که خیلی مورد توجه نبود، رسیدند و خواستند داخل آن خانه شوند که عمروی گفت: اگر سؤالی داری بپرس، که دیگر او را نخواهی دید.
رفتم که سؤالی بپرسم؛ اما حضرت گوش ندادند و داخل خانه شدند و فرمودند:
« ملعون است، ملعون است، کسی که نماز مغرب را تا وقتی که ستاره در آسمان زیاد شود، تأخیر اندازد.
ملعون است، ملعون است کسی که نماز صبح را تا وقتی که ستاره ها غایب شوند، تأخیر اندازد. »
 

چگونگی تسخیر جهان با یاران كم

چگونه ممكن است مردم دنیا تسلیم یك جمعیت اندك شوند و از عادات و اخلاق و برنامه‌ها و سنن خود دست بردارند؟

طبق روایات وقتی حضرت صاحب الامر علیه‌السلام ظاهر می‌شوند، نخست سیصد و سیزده نفر از خواص اصحاب آن حضرت در مكه حاضر می‌گردند و وقتی عده اصحاب و اجتماع كنندگان به ده هزار نفر رسید از مكه خارج می‌شوند.

غلبه آن حضرت و حكومت جهانی اسلام، ممكن است بطور معجزه انجام یابد و ممكن است با فراهم شدن اسباب ظاهری باشد و ممكن است به هر دو نوع واقع شود، چنانكه پیشرفت و غلبه پیغمبر اكرم صلی‌الله‌علیه‌وآله به هر دو نوع بود.

• اما بصورت معجزه، محتاج به توضیح نیست كه حصول چنین پیروزی برای آن حضرت، به خواست خداوند، امری است ممكن و با بشارتهای حتمی كه در قرآن مجید داده شده حاصل خواهد شد و خداوند به مصداق آیه:

«كم من فئة قلیلة غلبت فئة كثیرة باذن الله ؛ چه بسیارند گروه اندكی كه به اذن خداوند، بر گروه بسیاری چیرگی می‌یابند» (بقره/259)

آن حضرت، اصحابش و عموم بندگان شایسته خدا را بر همه غالب و حاكم و وارث و مالك ارض قرار می‌دهد.

• و از لحاظ اسباب ظاهری هم حصول چنین پیروزی و تشكیل آن حكومت الهی عملی خواهد بود; زیرا آن حضرت در موقعی ظهور می‌كند كه اوضاع و احوال اجتماعی و اخلاقی و سیاسی كاملاً مساعد باشد.

در آن موقع همه ملتها از زندگی معنوی و اخلاقی محروم، و دشمنی و كینه و ظلم و تجاوز، همه را نسبت به یكدیگر بدبین و از هم جدا ساخته و از اینكه كسی بتواند بدون مدد غیبی جامعه را رهبری كند، همه مأیوس می‌گردند و همه از وضع خود ناراضی، و از مكتبهای مختلف كه عرضه می‌شود ناامید بوده و منتظر تغییر و عوض شدن اوضاع می‌باشند.

در یك چنین موقعیتی، حضرت مهدی علیه‌السلام و اصحابش، با نیروی ایمان و اخلاق حسنه و با نجات بخش‌ترین برنامه‌های عمرانی و اقتصادی و عدالت اجتماعی، قدم به میدان می‌گذارند و آن نهضت الهی و دعوت روحانی را شروع می‌كنند و مردم را بسوی خدا و زندگی برابری و برادری، عدل و امنیت، صفا و وفا، راستی و درستی و نظم صحیح، می‌خوانند و خود و اصحابش، نمونه همه فضایل بشری می‌باشند و با نیروی ایمان و استقامت و پشتكار و همتی كه مخصوص مؤمنان ثابت قدم است، هدف و مقصد خود را تعقیب می‌نمایند. معلوم است این جمعیت با آن برنامه‌ها و وضع كار، در آن دنیای پرآشوب و غرق در طوفان گرفتاریها و فشارها، دلها را به خود متوجه نموده و فاتح و پیروز و موفق می‌شوند و هیچ نیروئی نمی‌تواند در برابر آنها مقاومت كند.

و شاهد این حقیقت، همان ظهور رسول اكرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و پیشرفت سریع دین اسلام است، كه یكی از علل ظاهری آن پیروزیهای پی در پی و درهم شكسته شدن ارتش‌های انبوه دولت شاهنشاهی ایران و امپراطوری روم، فساد اوضاع اجتماعی و اداری ایران و روم بود كه مردم این كشورهای پهناور را برای قبول یك دعوت صحیح و حكومتی متكی به مبانی عدالت و مساوات آماده كرده بود. چرا راه دور برویم؛ مگر امام خمینی چه كرد؟! او نیز احیاگر دین خدا در عصر دین ستیزی و دین گریزی بود.

سلامی به خورشید قربانی

همخوانی زیارت ناحیه مقدسه

تفسیر کل یوم عاشورا از زبان حضرت مهدی 

_{^{دوست من سلام}}

_{^{این بار برایت تحفه‌ای از امام زمان را آورده‌ام. آن عزیز می‌فرماید: هرگاه خواستی حسین علیه السلام را زیارت كنی، بایست و بگو... (زیارت ناحیه مقدسه).}}

قسمت هفتم

أَلسَّلامُ عَلَیْك َ فَإِنّی قَصَدْتُ إِلَیْك َ، وَ رَجَوْتُ الْفَوْزَ لَدَیْك، سلام من برتو که به سوى تو رو آورده ام، و به رستگارى درپیشگاه تو امید بسته ام.

أَلسَّلامُ عَلَیْك سَلامَ الْعارِفِ بِحُرْمَتِك، الْمُخْلِصِ فی وَِلایَـتِك، الْمُتَقَرِّبِ إِلَى اللهِ بِمَحَبَّـتِك َ، الْبَرىءِ مِنْ أَعْدآئِـك َ، سلام برتو سلامِ آن كسى كه به حُرمتِ توآشناست، و در ولایت و دوستىِ تومُخلص و بى ریا است، وبه سببِ محبّت و ولاى تو به خدا تقرّب جسته، و از دشمنانت بیزار است.

سَلامَ مَنْ قَلْبُهُ بِمُصابِك َ مَقْرُوحٌ، وَ دَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِك َ مَسْفُوحٌ، سلام كسیكه قلبش ازمصیبت تو جریحه دار، و اشكش به هنگام یاد تو جارى است.

سَلامَ الْمَفْجُوعِ الْحَزینِ، الْوالِهِ الْمُسْتَكینِ، سلام كسیكه دردناك وغمگین وشیفته و فروتن است.

سَلامَ مَنْ لَوْ كانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ، لَوَقاك َ بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّیُوفِ، سلام كسیكه اگر با تو دركربلاء مى بود، با جانش(دربرابرِ) برندگی شمشیرها از تو محافظت مى نمود.

وَ بَذَلَ حُشاشَتَهُ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ، وَ جاهَدَ بَیْنَ یَدَیْك َ، و نیمه جانش را به خاطر تو بدست مرگ مى سپرد، و در ركاب تو جهاد می‌كرد.

وَ نَصَرَك َ عَلى مَنْ بَغى عَلَیْك َ، وَ فَداك َ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ وَ مالِهِ وَ وَلَدِهِ، و تو را در مقابل ستمكاران یارى داده، جان و تن و مال و فرزندش را فداى تو مى نمود.

وَ رُوحُهُ لِرُوحِك َ فِدآءٌ، وَ أَهْلُهُ لاَِهْلِك َ وِقآءٌ، و جانش فداى جان تو، و خانواده‌اش سپر بلاىِ اهل بیت تومى بود.

فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِى الدُّهُورُ، وَ عاقَنی عَنْ نَصْرِك َ الْمَقْدُورُ، اگرچه زمانه مرا به تأخیر انداخت، و مُقدَّرات الهى مرا ازیارىِ تو بازداشت،

وَ لَمْ أَكُنْ لِمَنْ حارَبَك َ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَك الْعَداوَةَ مُناصِباً، ونبودم تا با آنانكه با تو جنگیدند بجنگم، و با كسانی كه با تو دشمنى كردند خصومت نمایم.

این خطها و جمله ها را که می خوانم درونم همه آه و چشمانم همه اشک.

مهدی من، من هم از خاک تو رسته ام و در دامن تو بزرگ شده ام.

آری حسرتی که تو، ای عزیز من، می خوری، جان مرا نیز می خورد.

چه کنم با این درد؟ چه کنم با غم دل؟

فَلاََنْدُبَنَّك َ صَباحاً وَ مَسآءً، وَ لاََبْكِیَنَّ لَك َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً، اما صبح وشام برتو مویِه می‌كنم، وبه جاى اشك براى توخون گریه می‌كنم.

حَسْرَةً عَلَیْك َ، وَ تَأَسُّفاً عَلى ما دَهاك َ وَ تَلَهُّفاً، حَتّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ، وَ غُصَّةِ الاِكْتِیابِ، از روى حسرت و تأسّف و افسوس برمصیبتهائى كه برتو شد، تاجائى كه ازفرط اندوهِ مصیبت، وغم وغصّه و از شدّتِ حزن جان سپارم.

أَشْهَدُ أَنَّك قَدْ أَقَمْتَ الصَّلوةَ، وَ اتَیْتَ الزَّكوةَ، گواهى می‌دهم كه تو نماز را بپاداشتى، و زكات دادى.

وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْعُدْوانِ، وامربه معروف كردى، و از منكر و عداوت نَهى نمودى.

وَ أَطَعْتَ اللهَ وَ ما عَصَیْتَهُ، وَ تَمَسَّكْتَ بِهِ وَ بِحَبْلِهِ فَأَرْضَیْتَهُ، واطاعتِ خدا كردى ونافرمانى وى ننمودى، وبه خدا و ریسمان او چنگ زدى تا وى را راضى نمودى.

وَ خَشیتَهُ وَ راقَبْتَهُ وَ اسْتَجَبْتَهُ، وَ سَنَنْتَ السُّنَنَ، وَ أَطْفَأْتَ الْفِتَنَ، و از وى درخوف و خشیَت بوده نظاره‌گر او بودى، واو را اجابت نمودى، وسنّتهاى نیكو پانهادی، وآتشهاى فتنه را خاموش نمودى.

وَ دَعَوْتَ إِلَى الرَّشادِ، وَ أَوْضَحْتَ سُبُلَ السَّدادِ، وَ جاهَدْتَ فِى اللهِ حَقَّ الْجِهادِ، و دعوت به هدایت و استقامت كردى، و راههاى صواب و حقّ را روشن و واضح گرداندى، و در راه خدا بحقّ جهاد نمودى.

وَ كُنْتَ للهِِ طآئِعاً، وَ لِجَدِّك َ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ تابِعاً، وفرمانبردارِخداوند، و پیرو جدّت محمّدبن عبدالله بودى.

وَ لِقَوْلِ أَبـیك سامِعاً، وَ إِلى وَصِیَّةِ أَخیك مُسارِعاً، و شنواى كلام پدرت على بودى، و پیشى گیرنده به (انجامِ) سفارش برادرت امام حسن بودى.

وَ لِعِمادِ الدّینِ رافِعاً، وَ لِلطُّغْیانِ قامِعاً، وَ لِلطُّغاةِ مُقـارِعاً، و رفعت دهنده پایه شرافتِ دین، و خوار وسركوب كننده طغیان، وكوبنده سركشان.

وَ لِلاُْ مَّةِ ناصِحاً، وَ فی غَمَراتِ الْمَوْتِ سابِحاً، وَ لِلْفُسّاقِ مُكافِحاً، و خیرخواه و نصیحت‌گر اُمّت بودى، درهنگامى كه در شدائدِ مرگ دست و پا می‌زدى، و مبارزه كننده با فاسقان بودى.

وَ بِحُجَجِ اللهِ قآئِماً، وَ لِـلاِْسْلامِ وَ الْمُسْلِمینَ راحِماً، و قیام كننده با برهانهای الهى، و ترحُّم كننده بر اسلام ومسلمین بودى.

نشان دادن مهدی (عج) به اصحابش

کلینی با سند خود از ضوء بن علی عجلی، از مردی از اهل فارس که نامش را گفت، چنین نقل کرده است: به سامرا رفته و در خانه امام عسکری علیه السلام بودم. بی آنکه اجازه ورود خواسته باشم حضرت مرا فرا خواند. چون وارد شدم و سلام دادم به من فرمود: ای ابوفلان، حالت چه طور است؟ سپس فرمود: فلانی بنشین. سپس حال گروهی از زنان و مردان خانواده را پرسید، آنگاه فرمود: برای چه آمده ای؟

گفتم: علاقه دارم در خدمت شما باشم.

فرمود: پس در خانه بمان.

گوید: در خانه همراه خدمتکاران بودم، سپس برای خریدن نیازمندی های خانه از بازار، بیرون رفتم، وقتی امام در خانه مردان بود.بدون اجازه خدمتش وارد می شدم. یک روز که در خانه مردان بود به حضورش رسیدم. در خانه حرکتی شنیدم. مرا صدا کرد: همان جا باش و تکان نخور. جرأت نکردم که بیرون روم یا وارد شوم. کنیزی بیرون آمد که همراهش چیزی پوشانده شده بود. سپس صدایم کرد: وارد شو. وارد شدم. کنیز را صدا کرد، او هم بازگشت. به وی فرمود: پوشش آنچه را همراه توست کنار بزن. روی کودک سفید و زیبا را برایم گشود و روی شکم نوزاد را هم باز کرد. دیدم مو از سینه تا نافش روییده است. سبزه بود نه سیاه.

فرمود: این امام شماست. سپس به آن کنیز دستور داد که کودک را ببرد. پس از آن دیگر او را ندیدم، تا آنکه امام عسکری علیه السلام وفات یافت.

ضوء بن علی گوید: به آن مرد ایرانی گفتم: سن او را چه مقدار تخمین می زنی؟

گفت: دو سال.

عبدی گوید: به ضوء گفتم: تو چه قدر تخمین می زنی؟

گفت: چهارده سال. ابوعلی و ابو عبدالله گویند: ما 21 سال تخمین می زنیم.

صدوق با سند خود از ابوغانم خادم نقل می کند:

فرزندی برای امام عسکری علیه السلام به دنیا آمد، نامش را محمد گذاشت، در روز سوم او را به اصحاب خود نشان داد و فرمود: پس از من او امام شما و جانشین من بر شماست. اوست قائمی که گردن ها به انتظار او کشیده می شود، پس آنگاه که زمین پر ازظلم و بیداد شده باشدخروج می کند و آن را پر از عدل و داد می سازد.

کلینی با سند خود از محمد بن علی بن بلال نقل می کند که گفت:

دو سال پیش از رحلت امام عسکری علیه السلام نامه ای از سوی او به دستم رسید که مرا از جانشین پس از خودش آگاه می کرد. سه روز پس از رحلتش نیز نامه ای از او به دستم رسید که جانشین پس از خود را به من خبر می داد.

شیخ طوسی با سند خود از گروهی از شیعه، از جمله علی بن بلان، احمد بن هلال، محمد بن معاویه، حسن بن ایوب در حدیثی طولانی و مشهور نقل می کند که همه اینان گفته اند:

در حضور حضرت امام حسن عسکری علیه السلام گرد آمده بودیم و از امام پس از او می پرسیدیم.

در آن مجلس چهل نفر حضور داشتند. عثمان بن سعید عمری برخاست و عرض کرد: ای پسر پیامبر می خواهم از چیزی بپرسم که تو از من به آن داناتری. فرمود: بنشین، عثمان.

حضرت با عصبانیت برخاست که بیرون برود، فرمود: کسی بیرون نرود.

هیچ کس از ما بیرون نرفت. مدتی گذشت. حضرت عسکری علیه السلام عثمان بن سعید را صدا کرد. وی روی دو پایش ایستاد. امام فرمود آیا خبر دهم که برای چه آمده اید؟

گفتند: آری. ای پسر پیامبر خدا.

فرمود: آمده اید تا از من درباره حجت پس از من بپرسید؟

گفتند: آری. در آن هنگام پسرکی که همچون پاره ماه و شبیه ترین مردم به امام عسکری علیه السلام بود پیدا شد. حضرت فرمود: امام شما پس از من و جانشین من بر شما اوست. از او فرمانبرداری کنید و پس از من دچار تفرقه نشوید که در دین های خود هلاک گردید. آگاه باشید، از امروز به بعد شما او را نمی بینید تا آنکه عمری از او به کمال رسد. هرچه را عثمان بن سعید می گوید از او بپذیرید و شنوای فرمانش باشید و سخن او را قبول کنید، که او جانشین امام شماست و امر به او بر می گردد.

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قيامت 

قسمت اول - مقدمه و طرح بحث

مقدمه

ايمان به قيامت از مهمترين باورهاى دينى است كه همه پيامبران بر آن تأكيد داشته‏اند و مسئله معاد، بعد از ايمان به خداوند ركن اساسى مكتب انبيا مى‏باشد.

اثبات قيامت؛ ايمان به قيامت؛ اهوال روز محشر؛ ميزان و سنجش اعمال؛ وضعيت نيكان و بدان در قيامت؛ پاداشها و كيفرهاى آخرت؛ برخى از نشانه‏هاى قيامت و...، از مباحث مهمّى است كه در بسيارى از سوره‏هاى قرآن كريم بيان گرديده است.

از نكات دقيق و حسّاسِ اعتقاد به قيامت آن است كه ايمان به عالم آخرت و يقين به زندگى پس از مرگ؛ بينش انسان را در اين دنيا شكل مى‏دهد و كارهاى او را هدفمند مى‏سازد. در اعماق وجود او تأثير مى‏گذارد و حسّ مسؤليت را در ضمير افراد بشر بيدار مى‏كند و آنان را به‏سمت درست‏كارى و نوع دوستى و مكارم اخلاق سوق مى‏دهد. بنابراين افراد به ميزان اعتقاد باطنى كه به ثواب و عقاب الهى دارند از گناه و آلودگى بر كنار مى‏مانند.

ايمان به ظهور و قيام حضرت بقيةاللَّه و برپايى حكومت عدل و داد همه جانبه آن جناب در سراسر جهان نيز از اركان اساسى عقايد دينى است كه در تمامى كتب آسمانى از آن ياد شده و بر آن تأكيد گرديده است، چنانكه خداوند مى‏فرمايد: «وَلَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصَّالِحُونَ»؛(1) و به راستى كه ما در زبور، پس از ذكر ثبت كرديم كه همانا زمين را بندگان شايسته من به ارث خواهند برد.

همچنين اعتقاد به امام عصر و شناخت ويژگيهاى دوران قيام و برپايى حكومت آن حضرت در زندگى انسانها همان تأثير - بلكه از جهاتى آثار قويتر و نافذترى - برجاى مى‏گذارد. يأس و نااميدى را از دلها مى‏زدايد و تحرّك و نشاط را در مغزها پديدار مى‏سازد و دستها را در پى دلها به فعالّيت و تلاش و پشتكار وامى‏دارد.

باور داشتن ظهور يعنى ايمان به جزاى اعمال در اين دنيا كه نيكان و بدان نتيجه اعمال خود را خواهند ديد و پاداش و كيفر خويش را خواهند چشيد. پاكان و صالحان حكومت را به دست خواهند گرفت و شرك و كفر و الحاد و نفاق را از ميان برمى دارند و بساط ستمگران و بدكاران را برمى‏چينند و عدل و داد مطلق بر سراسر گيتى حكم فرما خواهد شد.

از اينرو صحنه‏هاى قيامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه يكديگرند كه در اين مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسير و تأويل آيات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقديم خواهد شد. درپي عناوين موضوعات و چکيده ي مقالات اين مجموعه را مي توانيد ببينيد:

1 - اجتماع بزرگ

2 - آن رويداد حتمى است

3 - ناگهانى خواهد بود

4 - برانگيخته شدن مردگان

5 - نزديك بودن آن حادثه بزرگ

6 - فرمانروايى مطلق خداوند

7 - عذاب بزرگ

8 - ايّام ‏اللَّه

9 - يوم الخروج

10 - يوم موعود

11 - روز جدايى حق جويان از اهل باطل

12 - عقوبت فراگير

13 - خوارى و رسوايى مجرمان

14 - يوم الدّين

كویر غیبت

چنین باید گفت كه روزگار غیبت ؛ دوران ظلمت و محرومیّت است ، بر تمام آنهائى كه امام (علیه السلام) از آنان غائب است و یا آنكه بهتر بگوئیم اینان از او مهجورند .

اگر نیكو بنگریم و تا حدّى بیندیشیم و عظمت نعمت حضور امام (علیه السلام) را تا حدّى بیابیم ؛ خواهیم فهمید كه دوران غیبت چه دوران رنجبار و طاقت فرسائیست و حضرت امام رضا (علیه السلام)از آن دوران و مؤمنان در آن زمان چنین یاد مى فرمایند : وكم من مؤمن متأسّف حیران حزین عند فقد الماء المعین .(1) چه بسیار مؤمن دل سوخته اى كه در فقدان آب گوارا در حیرت و حزن به سر مى برد .

آن حضرت چه زیبا محرومیّت زمان مستورى را به تصویر مى كشد كه مؤمنان چون تشنگانى كه از جرعه اى آب گوارا منع مى شوند در پنجه حرمان بسر خواهند برد ، آن آبى كه براى همگان است و ضروریترین مادّه حیات ، و به راستى امام زمان ارواحنا فداه چنین است و دوران غیبت نیز چنان .

پس چه خواهد كرد پروانه در غیبت شمع و چه سازد آن پر سوخته در فراق شعله عشق ، و چگونه صحبتِ گل را به فراموشى سپارد و بلبل چگونه شور سر دهد و آن گمشده تاریك سراى غیبت ؛ راه از كه جوید و در كدامین منزل آرام گیرد .

آنانكه در محضر نور نشسته اند حال و هواى تاریكى را مى دانند و آنها كه لذّت حضور را چشیده اند طعم تلخ هجران را درك مى كنند .

كوتاه سخن غیبت امام زمان علیه السلام دورى از تمام خوبیهاست ، و در پرده بودن تمام روشنائیهاست ، آرى ; شب سرد غیبت هنگامه به چاه افتادنهاست ، شب سرد غیبت گاه لرزیدنها و ترسیدنهاست ، شب سرد غیبت بحبوحه گریستنها و نالیدنهاست ، و شب سرد غیبت وقت بى خوابى و بى آسایشى است ، شب سرد غیبت زمان رنجورى پروانه هاست ، پروانه گانى كه در جستجوى نورند نه چون خفّاشان كور ...

شب سرد غیبت را نمى توان معنى كرد مگر در پگاه ظهور ، آنگاه كه به تماشاى سپیده دم مى نشینیم ، خواهیم گفت كه دیشب چه بود و چگونه گذشت .

عصر غیبت عصر محرومیّت از چشمه گواراى ولایت است و روزگار غیبت دوران پرده نشینى یار و محجوبى جمال و كمال اوست ، و باید گفت كه روزگار غیبت امام عصر (علیه السلام)هنگامه دورى از چشمه سار معرفتش و زلال هدایتش ، دوران مستورى او با تمام صفات زیبایش ، همان گونه كه خود در پرده غیبت نشسته است و مردمان محروم از دیدار اویند ، صفات حُسنایش نیز محجوبند ، و هر آنچه از تشعشع خُلق و خُوى او دیده مى شود از پس ابر سیاهى است كه بر چهره آفتاب افتاده و تابشى است از میان روزنه هاى پرده هجران و چه زیباست آن لحظه كه این پرده برافتد و ( وَأَشْرَقَتِ الاَْرْضُ بِنُورِ رَبِّها )(2) معنى شود .

حال كه گفتیم در عصر غیبت همانگونه كه صورت زیباى امام (علیه السلام) مستور است سیرت والاى او نیز محجوب ، مگر شعاعى از آن مَجلاىِ انوار الهى كه از روزنه اى مى تابد ، اكنون به تماشاى قطره اى از رأفت بیكران امام عصر ارواحنا فداه در عصر غیبت مى نشینیم شاید بتوان تصویرى از ظهور مهرش را بر پرده دل كشید.

از امام زمان(عج) چه بخواهیم؟

قصه‌هایی هست از تشرّفات افرادی كه از امام پول، زن، سلامتی و امثال آن را می‌خواسته‌اند. اینها همه خوب است. ولی چرا انسان از حضرت آن چیزی را كه خود آن حضرت از خدا می‌خواهد طلب نكند؟

به همین دعای حضرت در ماه رجب توجّه كنید، حقیقتاً برای ما آموزنده است، ما هم همین‌ها را از خدا بخواهیم «وَ احتم لِی فِی قَضائِكَ خَیرَ ما حَتَمتَ؛ از قضاهای خودت، بهترینش را برای من تقدیر فرما».

«وَ اختِم لِی بالسَّعادةِ فی مَن ختمتَ؛ مرا از كسانی قرار بده كه امرشان را در این ماه به سعادت ختم می‌فرمایی». «و اَحیِنِی ما أحیِیتَنِی مَوفُورَاً و أمتِنی مَسرُورَاً و مَغفُوراً؛ زنده‌ام بدار در حالی كه از الطاف و رحمت‌هایت، حظّی وافر داشته‌ام و بمیرانم در حالی كه مسرور و آمرزیده‌ باشم». «واجعَل لی إلی رضوانِك وجِنانكَ مَصیراً؛7 برایم راهی به بهشت و رضوان خودت مقرّر فرما».

او رضوان و رضای خدا را می‌طلبد. ما هم همین‌ها را بطلبیم كه هیچ چیز بالاتر از رضای خدا و بالاتر از محبّت خدا و اولیای خدا وجود ندارد.

از امام زمان(علیه‌السلام) بخواهیم كه برایمان استغفار كند.یكی از چیزهایی كه خیلی مهم است، استغفار است. استفغار، پوشاننده‌ی سیّئات است. اگر طلبِ مغفرت جدّی باشد منجر به مغفرت می‌شود. یك وقت انسان خودش استغفار می‌كند، یك وقت دیگران برایش استغفار می‌كنند، رفقا برایش استغفار می‌كنند، آن هم مؤثر است امّا راه سومی هم وجود دارد كه بهتر از دو راه قبلی است و آن این است كه انسان به حجّت وقت متوسّل شود و از آن حضرت بخواهی كه یابن‌رسول‌الله! شما برایم طلب مغفرت كنید. من این مطلب را از این آیه شریفه می‌گویم:

و لَو انَّهُم إذ ظَّلَموُا أنفُسَهم جاؤُوكَ فاستَغفِروا اللهَ و استغفِر لهمُ الرَّسولَ لَوجَدوا اللهَ توّاباً رحیماً.*

اگر آنان وقتی كه به خود ستم كردند، پیش تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان طلب آمرزش می‌كرد، قطعاً خدا را توبه‌پذیر مهربان می‌یافتند.

خداوند به پیامبرش می‌فرماید اگر اینها كه خلاف كرده‌اند، پیش تو می‌آمدند و از من طلب مغفرت می‌كردند، تو هم برایشان استغفار می‌كردی ـ اگر این دو استغفار با هم ضمیمه می‌شد ـ آن وقت « لَوجَدوا اللهَ توّاباً رحیماً» نمی‌فرماید: «یَغفِراللهُ لهم» یعنی خدا ایشان را می‌آمرزید، بلكه می‌فرماید: «لوَجَدوا الله توّاباً رحیماً» تعبیر بسیار جالبی است. یعنی در صورت استغفار خودشان و استغفار رسول خدا، در وجودشان می‌فهمیدند و می‌یافتند و درك می‌كردند كه خدا آنها را آمرزیده است. یعنی در آن صورت غفوریّت و رحمانیت خدا را درك می‌كردند.

خوب، آن وقت، حجّت خدا، رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) بود و حالا حجّت وقت، امام زمان(علیه‌السلام) است. به خدا قسم اگر ما از امام زمان(علیه‌السلام) بخواهیم برایمان استغفار خواهند كرد. در ساحتِ مقدّس اینها بخل راه ندارد. امام زمان(علیه‌السلام) خلیفة خداست، مظهر تامّه حق است، اسم اعظم خدا، الان امام زمان است. اگر جدّاً بخواهیم، حضرت دعا می‌كنند، طلب مغفرت می‌كنند آن‌گاه انسان، غفوریّت و رحمانیّت خدا را لمس می‌كند.

برادران یوسف، بعد از آزار یوسف(علیه‌السلام)، وقتی متوجه شدند بدكاری كرده‌اند، پشیمان شدند و از پدر خواستند كه «یا اَبانا اِستَغفِرلَنا ذُنوبَنا...»9 گفتند: پدرجان! تو پیش خدا وجیه هستی، رسول و پیغمبر خدا هستی، پیش خدا آبرو داری، ما گناهكاریم پشیمانیم، از تو می‌خواهیم كه برایمان طلب مغفرت نمایی، یعقوب(علیه‌السلام) هم پذیرفت. ما هم از پدر حقیقی خود بخواهیم كه او برایمان طلب مغفرت كند. یعنی از امام زمان(علیه‌السلام) درخواست كنیم كه بعد از توبة حقیقی، برای ما طلب مغفرت كند زیرا او «وجیه عندالله» است. او محمود خداست، او ولیّ خداست، او همه كاره عالم است این توبه اگر با آن لطفِ مغفرت توأم شود قطعاً كارساز خواهد بود.

الان هم رسول خدا زنده است، باید از رسول خدا بخواهیم، از امام زمان بخواهیم و عرض كنیم: یابن‌رسول‌الله! ای عزیز فاطمه(س)! تو می‌دانی ما بیچاره هستیم و پناهی نداریم، یكی از القاب شما «غوث» است. یعنی پناه بی‌پناهان! شما پدر حقیقی ما هستید. ما بچه‌های بدی هستیم ولی شما پدر خوبی هستید، ما نوكرهای بدی هستیم، اما شما خوب آقایی هستید. ما كجا برویم، به چه كسی بگوییم و به كه پناه ببریم؟ ما شما را دوست داریم و تو از قلب ما خبر داری، در زیارت دارد «ولی حقّ مُوَالاتِی» دوستی، حق می‌آورد، ما حقِّ موالات داریم. به شما امید داریم و از شما می‌خواهیم كه شما به ما تصدّق كنید. كه خدا صدقه‌كنندگان را جزای خیر می‌دهد. دست  گدایی‌ ما به سوی شما دراز است

دانلود 10 جلسه با فرمت 3gp و حجم کم

براي سفارش CD اين مجموعه با کيفيت MP3  بر روي تصوير رو به رو کليک نماييد.  

دانلود ساير مجموعه هاي سخنراني

خاتم انبيا، خاتم اوصيا 

امام زمان(عج)، ادامه دهنده راه پيامبر(صلي الله عليه و آله) و تحقق‌بخش اصول رسالت‌هاي الهي او است. آن حضرت، تعاليم پيامبر اكرم را در بخش‌هاي گوناگون زندگي، عينيت بخشيده و جامه عمل مي‌پوشاند؛ چرا كه او عصاره نبوت و احياگر سنت پيامبر(صلي الله عليه و آله) است: و مجدّداً لما عطّل من احكام كتابك و سنن نبيّك...(1)

رسول اعظم(صلي الله عليه و آله) درباره سيره آخرين وصيّ خود، حضرت مهدي(عج) مي‌فرمايد: «يقيم الناس علي ملتي و شريعتي و يدعوهم الي كتاب الله عزوجل»(2)؛ مردم را بر شيوه و شريعت من برمي‌انگيزد و آنان را به كتاب خداي عزوجل فرا مي‌خواند.

راه و روش پيامبر(صلي الله عليه و آله)، سرلوحه برنامه‌هاي حضرت است و اين تنها يادگار همه انبيا و اوليا، وارث اين معارف و تعاليم، و مجري سازش‌ناپذير آنها است.

امام صادق(عليه‌السلام) فرمود:

چون مهدي قيام كند، به مسجدالحرام رود و رو به كعبه و پشت به مقام ابراهيم بايستد و دو ركعت نماز گزارد؛ آنگاه فرياد برآورد: اي مردمان! منم يادگار آدم، و يادگار ابراهيم، و يادگار اسماعيل، و يادگار محمد (صلي الله عليه و آله)... .(3)

در سلام به امام موعود آمده است: السلام عليك يا بقية الله في ارضه(4)؛ سلام بر تو اي ذخيره خدا در زمين!

اين تعبير، روشنگر راه و رسالت امام موعود(عج) و وارث پيامبر اكرم است. او ذخيره و يادگار همه نيكان و صالحان و اولياي الهي است كه در خطي كه خدا ترسيم كرده، گام برمي‌دارد و در سراسر زمين، خواست‌ها و آرمان‌هاي همه درس‌آموزان مَدرس وحي را تحقق مي‌بخشد.

از اين رو، شناخت رسول اكرم(صلي الله عليه و آله)، پيش ‌درآمد شناخت حجت است. در دعايي كه امام صادق(عليه‌السلام) به زراره تعليم فرموده، آمده است:

اللهم عرّفني نفسك فانك إن لم‌ تعرّفني نفسك، لم‌ اعرف نبيك. اللهم عرّفني نبيّك فانك ان لم‌تعرفني نبيك، لم اعرف حجّتك. اللهم عرّفني حجتك فانك ان لم ‌تعرّفني حجتك، ضللت عن ديني.(5)

در اين دعا، شناخت امام و حجت، در گرو شناخت رسول خدا(صلي الله عليه و آله) معرفي شده است؛ در نتيجه، اگر پيامبر اكرم شناخته نشود، امام و حجت، شناخته نخواهد شد، و اگر كسي حجت الهي زمان خود را نشناسد، گمراه خواهد بود.

امام صادق(عليه‌السلام) مي‌فرمايد:

كسي كه به همه امامان(اقرار كند و امام مهدي(عج) را انكار نمايد، مانند كسي است كه به همه انبيا اقرار كند؛ و نبوت حضرت محمد(صلي الله عليه و آله) را انكار نمايد.(6)

پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) مي‌فرمايد:

هر كس قائم از اولاد من را در دوران غيبتش انكار كند، به مرگ جاهليت مرده است.(7)

در روايت ديگري، پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله)، حضرت مهدي(عج) را صاحب پرچم محمدي(صلي الله عليه و آله) و دولتش را دولت احمدي معرفي مي‌كند: يظهر صاحب الرّاية المحمديّة و الدّولة الاحمديّة... .(8)

از مجموعه احاديث چنين بر مي‌آيد كه سنت حضرت مهدي(عج)، همان سنت و روش پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) است. حضرت مهدي(عج) برنامه‌ها و اهداف آن حضرت را پي مي‌گيرد و با بهره‌مندي از تعاليم محمدي، حكومت جهاني تشكيل مي‌دهد؛ چنان‌كه پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) فرمود: سنته سنّتي، يقيم الناس علي مِلّتي و شريعتي و يدعوهم الي كتاب الله عز و جل.(9)

در اين مقاله به تبيين برخي ويژگي‌هاي مشترك پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) و امام مهدي(عج) مي‌بپردازيم:

1. موعود پيامبران و كتب آسماني گذشته

همانگونه كه پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) موعود پيامبران گذشته بود: ... وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ...؛(10) و من(حضرت عيسي(عليه‌السلام) بشارت دهنده رسولي هستم كه پس از من خواهد آمد و نام او احمد است.

هم ‌چنين در آيه ديگري چنين آمده است:

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ ...(11) ؛ كساني كه از پيامبر امي كه او را نوشته شده در نزد آنها در تورات و انجيل مي‌يابند، پيروي مي‌كنند.

حضرت مهدي نيز موعود اديان گذشته و انبياي پيشين است. قرآن مجيد به صراحت اين نكته را بيان كرده است كه:

«وَ لَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ»؛(12) همانا ما در زبور پس از تورات چنين نوشتيم كه زمين را بندگان صالح من به ميراث خواهند برد.

2. شكوفا كردن عقل و فکر مردم

اميرالمؤمنين علي‌(عليه‌السلام) درباره نتايج بعثت پيامبر(صلي الله عليه و آله) مي‌فرمايد: يُثِيرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُولِ(13)؛ براي آنان، گنجينه‌هاي خردها را استخراج كنند.

امام باقر(عليه‌السلام) درباره قيام حضرت مهدي(عج) مي‌فرمايد:

إِذَا قَامَ قَائِمُنَا وَضَعَ اللهُ يَدَهُ عَلَى رُءُوس الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَ كَملتْ بِهِ أَحْلَامُهُمْ(14)؛ زماني كه قائم ما به‌ پا خيزد، خدا دستان آن حضرت را بر سر بندگان خدا مي‌گذارد، در نتيجه عقل‌هاي مردم مجتمع شده(نيرومند مي‌گردد) و آرزوهاي آنان به واسطه آن كامل مي‌شود.

3. يکساني پرچم و زره

پرچم مهدي(عج) پرچم رسول الله(صلي الله عليه و آله) و زره او، زره آن حضرت است.

امام صادق(عليه‌السلام) فرمود:

«كاني بالقائم علي نجف الكوفة و قد لبس درع رسول الله(صلي الله عليه و آله) ... فينشر راية رسول الله(15)؛ گويا قائم(عج) را بر بلنداي كوفه مي‌بينم كه زره رسول الله را بر تن كرده، ... و پرچم آن حضرت را به اهتزاز درآورده است.

4. همساني ميقات دعوت و قيام

همان‌گونه كه بعثت پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) در شهر مكه بوده و پايه‌هاي اصلي اسلام، آن‌جا شكل گرفته است، آغاز دعوت و قيام حضرت مهدي(عج) نيز شهر مكه خواهد بود.

حذيفه، درباره مهدي(عج) از رسول خدا(صلي الله عليه و آله) چنين روايت مي‌كند: انه يبايع بين الركن و المقام اسمه احمد و عبدالله و المهدي...(16)؛ همانا او بين ركن و مقام با مردم بيعت مي‌كند. نام او احمد، عبدالله و مهدي است.

5. شناخت مردم از روي علامت ها

اميرالمؤمنين علي(عليه‌السلام) درباره آيه «انَّ في ذلك لآياتٍ للْمتوسِّمين» فرمود:

رسول خدا(صلي الله عليه و آله) مردم را با نشانه‌هايشان مي‌شناخت(حقيقت ايمان يا كفر و ...) و من و امامان از نسل من، متوسمين تا روز قيامتند(يعني حقيقت مردم را از روي نشانه‌ها مي‌شناسند.)(17)

6. تطهير و پاكسازي

از اهداف پيامبران، پاك ساختن فرد و جامعه از آلودگي‌هاي فكري و عملي است.

«خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِم بِهَا»؛(18) (پيامبر) از مردم زكات بگير كه به وسيله آن، آنان را پاك كني و رشد دهي.

در حديثي قدسي درباره حضرت مهدي(عج) چنين آمده است:

«ولا طهِّرنَّ الارض بِآخِرهم من أعدائي و لأملكته مشارق الارض و مغاربها؛(19) همانا زمين را به وسيله آخرين آنها از لوث دشمنانم پاك خواهم ساخت و او را بر مشرق و مغرب زمين فرمانروايي خواهم داد.

7. پيامبر (صلي الله عليه و آله) و مهدي(عج) از بزرگان اهل بهشت

رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمود:

«نحن بنو عبدالمطلب سادة أهل الجنة رسول الله و حمزة سيدالشهداء و جعفر ذوالجناحين و علي و فاطمة و الحسن و الحسين و المهدي(عليه‌السلام)؛(20) ما فرزندان عبدالمطلب بزرگ اهل بهشت هستيم، رسول خدا، حمزه سيدالشهداء، جعفر طيار، علي، فاطمه، حسن، حسين و مهدي.

8. هر دو، خاتم هستند

پيامبر(صلي الله عليه و آله) و مهدي(عج) هر دو خاتمند، يكي خاتم الانبيا و ديگري خاتم الاوصيا: «مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللهِ وَ خَاتَمَ النَّبِيِّينَ.»(21)

رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمود: ألا إنّ خاتم الأئمة منا القائم المهدي(22)؛ آگاه باشيد كه خاتم امامان، از ما است كه قائم و مهدي است.

9. اجراي عدالت

از اهداف مهم رسالت پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) و همه پيامبران، اجراي عدالت و مساوات بوده است:

«لقد ارسلنا رسلنا بالبيّنات و انزلنا معهم الكتاب و الميزان ليقوم الناس بالقسط؛(23) ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم و با آنها، كتاب (آسماني) و ميزان نازل كرديم، تا مردم، عدالت را برپا كنند.

از اهداف اساسي قيام حضرت مهدي(عج) نيز برپايي عدالت است: «فيملأها عدلاً و قسطاً كما مُلئت ظلماً و جوراً.»(24)

10. رحمت

پيامبر اكرم و اهل بيت(عليهم السلام)، مظهر و تجلي رحمت گسترده الهي‌اند:

«و ما ارسلناك الا رحمةً للعالمين»؛ و تو را نفرستاديم، مگر رحمتي براي جهانيان.(25)

در حديث لوح جابر، در كلام فاطمه زهرا، از امام مهدي(عليهماالسلام) تعبير شده است. در زيارت آل ياسين نيز آمده است: والغوث و الرحمة الواسعة؛ (سلام بر تو اي) فرياد‌رس و رحمت گسترده (الهي).

11. ظلم ستيزي

پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله) پيش از اسلام، با عده‌اي از جوانمردان مكه، پيمان حلف الفضول را براي ياري ستمديدگان بست، و زماني ديگر درباره آن فرمود: شهدته و ما احب ان لي به حمر النعم و لا يزيده الاسلام الاشدةً(26)؛ من در پيمان حلف الفضول حاضر بودم و دوست ندارم كه در عوض آن شتران سرخ موي به من داده شود و اسلام بر آن عهد و پيمان جز تأكيد نيفزود.

حضرت مهدي(عج) نيز براي ياري ستمديدگان تاريخ به ‌پا مي‌خيزد و زمين را پر از عدل و داد مي‌سازد. آن‌سان كه در همه عرصه‌ها، عدالت نهادينه شده و ستم، رخت برمي‌بندد. نهادهاي قدرت و قانون جهان، ديگر حامي ستمكاران و قدرتمندان نخواهند بود؛ ديگر با حمايت اربابان زور و زر، شيعيان جنوب لبنان قتل عام نخواهند شد، و زنان و كودكان بي‌گناه زير آوارهاي قانا ناله سر نخواهند داد؛ همان‌گونه كه حضرت امام حسين(عليه‌السلام) درباره رسالت امام مي‌فرمايد: و يامن المظلومون من عبادك.(27)

واجعله اللهم مفزعاً لمظلوم عبادك و ناصراً لمن لايجد له ناصراً غيرك

گنجينه سوالات راجع به امام زمان(عج)

لطفا در مورد خروج سفیانی و دجال كه یكی از نشانه های ظهور امام زمان(عج) است توضیح دهید .

دوست عزیز!

الف) یكی از علائم ظهور امام مهدی(عج) كه وقوعش حتمی و قطعی شمرده شده، خروج سفیانی است.

اخبار و روایاتی كه گویای خصوصیات سفیانی و خروج او هستند، بدین ترتیب می‌باشد:

1) حتمی بودن خروج او:

امام صادق(ع) فرموده اند: «پیش از قیام قائم(علیه السلام) پنج علامت حتمی می‌باشد: یمانی‌، سفیانی ، صیحه آسمانی، قتل نفس زكیه، و فرورفتن سرزمین بیداء»(كمال الدین و تمام النعمة، شیخ صدوق، ص650)

2) نام و نسب او:

امیرالمؤمنین فرمودند: «فرزند خورنده جگرها، از وادی یابس خارج می‌شود … اسمش عثمان و پدرش عنبسه و از اولاد ابوسفیان است.»(همان، ص651)

3) خصوصیات فردی او:

امام باقر(ع) در این رابطه می‌فرمایند:«سفیانی، سرخ رویی سپید پوست و زاغ چشم است؛ هرگز خدا را پرستش نكرده، و هرگز مكه و مدینه را ندیده است و …»

و از برخی روایات چنین استفاده می‌شود كه وی مسلمان منحرفی است كه كینه حضرت علی(ع) را به دل دارد. چنان كه امام صادق(ع) می‌فرمایند: «گویا سفیانی را می‌بینم كه در میدان كوفه جایگاه خود را گسترده، و منادی او فریاد می‌زند: هر كس سر شیعه علی بن ابی طالب را بیاورد‌، هزار درهم خواهد گرفت. همسایه به همسایه می‌جهد و گردنش را می‌زند و هزار درهم می‌گیرد. آگاه باشید كه در آن روز حكومت شما فقط به دست زنازادگان خواهد بود.»(كتاب الغیبة، شیخ طوسی، ص273)

4) زمان خروج او:

امام صادق(ع) می‌فرمایند: «امر سفیانی از مسائل حتمی است، و خروجش در ماه رجب می‌باشد

ب) یكی دیگر از علائم ظهور حضرت كه در بعضی روایات از نشانه‌های حتمی شمرده شده است، خروج شخصی به نام "دجال" است.

1) نام و نسب او:

عده‌ای گویند كه نام دجال "صائد بن صید" یا "ابن صیاد" است؛ و برخی مخالف رأی ایشان را گفته‌اند.

2) خصوصیات فردی او:

حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) می‌فرمایند: «او چشم راست ندارد، و چشم دیگرش در پیشانی او است، و مانند ستاره صبح می‌درخشد، چیزی در چشم او است كه گویی آمیخته به خون است. وی در یك قحطی سختی می‌آید، و بر الاغ سفیدی سوار است...»(مهدی موعود، ترجمه و نگارش علی دوانی، ص972)

3) عقیده او:

امیرالمؤمنین(علیه السلام) می‌فرمایند: «او با صدای بلندی فریاد می‌زند بین مشرق و مغرب، كه صدایش را جن و انس و شیاطین می‌شنوند ـ نگارنده می گوید: به فرض صحت این روایت، ممكن است این عمل به وسیله رادیو و تلویزیون صورت بگیرد ـ و می‌گوید: ای دوستان من! به سوی من آئید، من هستم كسی كه آفریده است، پس استوار ساخته و مقرر كرده و هدایت نموده است. من پروردگار برتر شما هستم.»(مهدی موعود، ترجمه و نگارش علی دوانی، ص965)

4) مكان خروج:

امیرالمؤمنین(علیه السلام) می‌فرمایند: «او از شهری كه آن را اصفهان می‌گویند، و قریه‌ای كه معروف به "یهودیه" است بیرون می‌آید.» (مهدی موعود، ترجمه و نگارش علی دوانی)

محدث قمی(ره) می گوید: در روایت است كه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «هر مؤمنی كه دجال را ببیند آب دهان خود را بر روی او بیندازد و سوره مباركه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع شود و در او اثر نكند. چون اوظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نماید، و میان او و لشگر حضرت قائم(علیه السلام) جنگ واقع شود، و بالاخره آن ملعون به دست مبارك حضرت حجت(علیه السلام) یا به دست عیسی بن مریم(علیه السلام) كشته شود.»(منتهی الآمال، شیخ عباس قمی، ج2،‌ ص336)

البته روایات شیعه بر این است كه امام مهدی(علیه السلام) است كه دجال را می‌كشد، نه عیسی بن مریم.

مشاوره مذهبی_ قم.

علت ظهور نكردن امام زمان ـ علیه السلام ـ با این همه مسلمان چیست؟

دوست عزیز!

ظهور امام زمان(علیه السلام) منجی بشریت و برپا كننده عدالت مطلق و فراگیر در جهان، یك پدیده است، و دارای شرائط و نشانه‌هایی است.

اما شرط تحقق ظهور و نشانه‌های آن چیست؟

شرایط اساسی ظهور دو چیز است:

شرط اول) آمادگی: یعنی به وجودآمدن زمینه‌های پذیرش امام زمان و حكومت او ـ یعنی تحقق حكومت الهی در اكثریت مردم جهان.

جامعه امروز نسبت به گذشته كمالات بسیاری یافته است. این امر قابل انكاری نیست. عقل در ابعاد فردی و اجتماعی آن رشد یافته است. ایجاد حكومتهای دمكراسی به جای حكومتهای استبدادی در جهان نمونه ای از این تكامل عقلی بشر است.

اما شرط اساسی دیگری كه تا آن حاصل نشود، عقل راه به جایی نمی برد و هر روز حیرت و سرگردانی بشر بیشتر می شود، احساس نیاز به وحی و نشانه های آن است.

بشر می بایست دریابد كه بدون وحی و آموزه های آن قادر نیست تا راه را از چاه بازشناسد. تنها در این صورت است كه چشم به آسمان خواهد دوخت تا از آسمان راه را به او بنمایند. این مضمون روایت است كه شرط ظهور را این احساس برشمرده است. این كه در روایات آمده است كه مردم تا آخرالزمان صولت و برتری همه ادعاهای بشری را تجربه می كنند و به نتیجه نمی رسند، در پرتو همین امر قابل تفسیر است. این آمادگی جهانی برای ظهور است. باید اعتراف كرد كه هر چند هر روز به تحقق این شرط نزدیك می شوید ولی هنوز این معرفت فراگیر نیست.

شرط دوم ـ نیرو سازی:

فراهم شدن نیروهایی كه بتوانند اجرای عدالت در زمینه‌های مختلف را به دست گیرند، شرط دیگری برای ظهور آن حضرت است.

اما این كه نیروهای مهدوی چه خصوصیاتی باید داشته باشند و امروزه در جهان چه مقدار از این گروه وجود دارند؟

منتظران ظهور دو دسته اند؛ عده‌ای برای سرسبزی و خرّمی و فراوانی نعمت و ارزانی طالب ظهورند، و عده ای شیفته امام خویش هستند و او را محبوب و معشوق واقعی خود می‌دانند. دسته اول در مصیبتها و مشكلات به یاد امام می‌افتند و از او یاری می‌جویند، و دسته دوم همیشه با یاد او به سر می‌برند و یك لحظه از او غفلت نمی‌ورزند.

در داستان حضرت یوسف نكته‌ای حضرت یعقوب(ع) به فرزندان خود می‌فرماید:«یا بنی إذهبوا فتحسّسوا من یوسف وأخیه» یعنی ای فرزندانم! بروید و از یوسف و برادرش جستجو كنید.(یوسف/87)

اما وقتی برادران، یوسف را می‌یابند می‌گویند: «یا ایها العزیز مسّنا و اهلنا الضرّ و جئنا ببضاعه مزجاه فاوف لنا الكیل و تصدق علینا ان الله یجزی المتصدقین» یعنی ای عزیز مصر! سختی بر ما چیره گشته و متاع كمی آورده‌ایم؛ تو پیمانه ما را كامل كن و بر ما تصدّق و بخششی نما كه خدا پاداش بندگان را می‌دهد.(یوسف/88)

یعقوب طالب خود یوسف است، اما برادران او طالب تكمیل پیمانه هستند.

توسل در گروه اول ناپایدار و موقتی است، اما ارتباط گروه دوم پایدار و همیشگی است. باید از مرحله اول عبور كرد، و به مرحله دوم صعود نمود تا احساس نیاز به امام دائمی شود. آن گاه غیبتی كه به خاطر ما و غفلت ماست تبدیل به حضور می‌گردد و ظهور آن آینه تمام نمای الهی را رقم می‌زند. باید یعقوب وار منجی عالم را بخواهیم و دلداده او شویم تا لباس فرج قامت او را بیاراید.

البته آنده از روایات بدست می آید آن است كه نصابی از یاران امام با این خصوصیات كافی است و امام با وجود آنان ظهور می كنند.

و السلام- مشاوره مذهبی_ قم

نرم افزار موبايل «فرهنگ الفبايي مهدويت»

با بيش از 400 کلمه در مورد امام زمان و توضيحات آن

دانلود با حجم 625 کيلو بايت

کارت پستال بفرستيد

بر روي لينک زير کليک نماييد

http://www.rasekhoon.net/PostalCard/ShowCat-142-1.aspx

معرفي سه کتاب اينترنتي

•  قرشى،سيدعلى اكبر
• اتفاق مذاهب در موضوع موعود آخر الزمان...

دانلود سخنراني بسيار جذاب از

استاد مهدي توکلي

مطالبي که تاکنون نشنيده ايد....

جديدترين مجموعه سخنراني

آثار اطاعت و بندگي خداوند

تاريخ به روز رساني : 18/12/87

10 جلسه با کيفيت 3gp و حجم کم

حتماً دانلود کنيد

جديد ترين هاي موبايل را

در سايت "گل ليلا" ببينيد.

زيارت عاشورا ،دعاي توسل ،دعاي کميل ،دعاي ندبه ،دعاي سمات ،زيارت حضرت عباس(ع) ، زيارت آل ياسين ، آية الکرسي ، ختم سوره يس ،نرم افزار الغوث ، نرم افزار روز نيايش ، نرم افزار مهمان خدا ، نرم افزار حديث عشق و ...

ورود به بخش نرم افزار موبايل

عزيزان مي توانند سئوالات شرعی وپيشنهادهای خود را از طريق لينک زيربفرستند

پاسخ به سوالات شرعي شما

ارسالي توسط : نداي صالح

صلوات تا ظهور مهدي(عج)

نيت کرده و وارد شويد...