ويژه نامه انتظار شماره 14

با سلام خدمت دوستان و همراهان صميمي گل ليلا

ويژه نامه قبلي گل ليلا - 31/01/88

مشاهده ويژه نامه هاي قبلي گل ليلا

رها کنید دگر صحبت مداوا را

فراق اگر نکشد ، وصل می کشد ما را

تمام عمر تو ما را نظاره کردی و ما

ندیده ایم هنوز آن جمال زیبا را

شراره های دلم اشک شد ز دیده چکید

ببین چگونه به آتش کشید، دریا را

قسم به دوست که یک موی یار را ندهم

اگر دهند به دستم ، تمام دنیا را

به شوق انکه ز کوی تو ام نشان آرد

به چشم خویش کشیدم غبار صحرا را

جنون کشانده به جایی مرا که نشناسم

طریق کعـبه و بتخانه و کلیسا را

تمام عمر به خورشید و ماه ناز کنم

اگر به خانه تاریک من نهی پا را

نسیم صبح ز راهی که امدی برگرد

ببر سلام ز من آن عزیز زهرا را

حکايت تشرف - خالی نبودن زمین از حجت خداوند متعال

ازدی می گوید:
« من مشغول طواف خانه خدا بودم. شش دور رفتم و قصد داشتم دور هفتم را شروع کنم که ناگاه چشمم به حلقه ای از مردم افتاد که در طرف راست کعبه بودند! جوانی خوشرو و خوشبو با مهابت تمام نزد ایشان ایستاده و صحبت می فرمود؛ به طوری که بهتر از سخن او و دلنشین تر از گفتارش نشنیده بودم.
نزدیک رفتم که با او صحبت کنم؛ اما ازدحام جمعیت مانع از نزدیک شدن به او گردید.
از مردی پرسیدم: این جوان کیست؟
گفت: پسر رسول خدا صلی الله علیه و آله است، که سالی یک بار برای دوستان خصوصی خود ظاهر می شود و برای آنها حدیث می فرماید.

وقتی این مطلب را شنیدم، خود را به او رسانده و عرض کردم: مولا جان، من برای هدایت به خدمت شما آمده ام و می خواهم مرا راهنمایی کنید.

تا این گفته را شنیدند، دست بردند و از سنگریزه های مسجد برداشتند و به من دادند. وقتی به آن نگاه کردم، دیدم تکه طلایی است. بعد از آن که این موضوع عجیب را مشاهده کردم، به راه افتادم. ناگاه دیدم آن بزرگوار پشت سر من آمدند و به من فرمودند:
« حجت بر تو ثابت شد و حق برایت ظاهر گردید و کوری از چشم تو رفت. آیا مر ا نشناختی؟ »
عرض کردم: نه، نشناختم.
فرمودند:
« منم مهدی. منم قائم زمان. منم آن که زمین را پر از عدل و داد می کنم، همان طوری که از ظلم و ستم پر شده باشد؛ به راستی که زمین از حجت خالی نخواهد بود و خدای تعالی مردم را در حیرت و سرگردانی رها نمی کند. »

بعد هم فرمودند: آنچه را که دیدی نزد تو امانت است؛ آن را برای برادران مؤمنت نقل کن. »

 

 تشرف به دین مبین اسلام!

ابوسعید غانم هندی می گوید:
« من در یکی از شهرهای هند (کشمیر) بودم و دوستانی داشتم که چهل نفر بودند. ما بر کرسیهایی که در طرف راست سلطان بود، می نشستیم و همه کتب اربعه
( تورات، انجیل، زبور و صحف ابراهیم(ع) ) را خوانده، با آنها در میان مردم حکم می کردیم و مسائل دین را به ایشان تعلیم و در حلال و حرام نظر می دادیم. سلطان و رعیت هم به ما رجوع می کردند.

روزی در خصوص سید انبیاء رسول الله صلی الله علیه و آله، صحبتی شد و بین خودمان گفتیم، این پیغمبر که در کتابها نامش برده شده وضعش بر ما مخفی است؛ پس واجب است که به دنبال او باشیم و آثارش را جستجو کنیم.

در آن مجلس نظر تمام ایشان بر این موضوع قرار گرفت که من برای جستجو خارج شده و سیاحت کنم. من هم با این عزم در حالی که با خود، مال و ثروت زیادی برداشته بودم، از هندوستان، خارج شدم. دوازده ماه سیر نمودم، تا آن که به نزدیکی شهر کابل رسیدم.
به طایفه ای از ترکمن ها برخورد نمودم. آنها مرا غارت و جراحات شدیدی بر من وارد آوردند. اما بالاخره هر طور بود به کابل وارد شدم. حاکم کابل از حال من مطلع شد و مرا روانه بلخ کرد.

والی در آن زمان، داوود بن عباس بن ابی الأسود بود. مطلع شد که من از هندوستان برای تحقیق از دین اسلام بیرون آمده و دراین باره با فقهاء و علماء علم کلام مناظره کرده ام و زبان فارسی را آموخته ام؛ لذا کسی را فرستاد و مرا در مجلس خود احضار کرد.
 فقهاء را هم حاضر کرد و آنها با من مناظره نموده و من هم به آنها خبر دادم که از هند برای یافتن این پیغمبری که در کتابهای خود نام او را دیده ام، خارج شده ام.
گفتند: نام آن پیغمبر چه می باشد؟
گفتم: نام او محمد(ص) است.
گفتند: این شخص، پیغمبر ما است.
از شریعت و دین او سؤال کردم. آنها تا حدی مرا آگاه نمودند. گفتم: من می دانم که محمد(ص) پیغمبر است؛ اما نمی دانم این که شما می گویید، همان است یا نه.

 جایش را به من بگویید تا نزد او بروم و از علائمی که به یاد دارم، جویا شوم. اگر او همان پیغمبری بود که می شناسم، به او ایمان می آورم.
گفتند: او از دنیا رفته است.
گفتم: وصی و خلفه او کیست؟ گفتند: ... ( خلیفه اول !!! )
گفتم: این کنیه است؛ نام او را بگویید: گفتند: عبدالله بن عثمان و او از قریش است.
 
گفتم: نسب پیغمبر خود محمد صلی الله علیه و آله و سلم را بگویید. نسب او را بیان کردند.
گفتم: آن پیغمبری که من به دنبال او هستم، این شخص نیست؛ زیرا آن که در پی او هستم، خلیفه اش برادر او در دین، پسر عموی او در نسب، شوهر دخترش در سبب می باشد. ایشان پدر اولاد او است و آن پیغمبر در روی زمین اولادی غیر از اولاد خلیفه خود ندارد.

وقتی این سخنان را شنیدند، آشوبی به پا شد و گفتند: ایهاالامیر این مرد از شرک خارج و در کفر داخل گردیده و خون او حلال است.
گفتم: ای مردم، من خودم دینی دارم و از آن دست برنمی دارم تا آن که دین بهتری بدست آورم. من اوصاف این مرد را در کتب پیغمبران گذشته این طور دیده ام و از شهر و دیار و عزت و دولت خود بیرون نیامدم، مگر برای یافتن او، و این که شما می گویید مطابق با اوصاف آن پیغمبر موعود نیست؛ دست از سر من بردارید.

والی وقتی این مطلب را دید، حسین بن اسکیب را که از اصحاب امام حسن عسکری علیه السلام بود، خواست و به او گفت: با این مرد هندی مناظره کن.
حسین گفت: خدا امیر را حفظ کند؛ فقهاء و علماء در محضر تو هستند و از من داناتر و بیناترند.
گفت: نه، بلکه همان طوری که می گویم در خلوت با او مناطره کن و کمال ملاطفت را رعایت نما.

حسین مرا به خلوت برده و با من مدارا نمود و گفت: آن کس که تو می خواهی همین محمد(ص) است که اینها گفتند. وصی و خلیفه او علی بن ابیطالب بن عبدالمطلب علیهم السلام است. او همسر فاطمه علیها السلام ـ دختر آن حضرت ـ و پدر حسن و حسین(ع) ـ دو فرزند پیامبر ـ است.

غانم می گوید: وقتی این سخن را شنیدم، گفتم: الله اکبر؛ این شخص همان است که من می خواهم؛
لذا به نزد داوود بن عباس آمدم و گفتم: ایها الامیر آن کس را که می خواستم، پیدا کردم.
« اشهد ان لا اله الاالله و انّ محمداً رسول الله. »

داوود به من احسان و اکرام نمود و متوجه حسین شد و گفت: مراقب حال او باش.
همراه حسین رفتم و با او انس گرفتم و مسائل دین خود را از او آموختم.

تا آن که روزی به او گفتم: ما در کتابهای خود دیده ایم که این محمد(ص) خاتم پیغمبران می باشد و بعد از او پیغمبری نیست. دیگر آن که کارها بعد از او با وصی و وارث و خلیفه او است.
پس از آن با وصی بعد از وصی؛ یعنی این امر در نسل و فرزندانش تا قیامت هست. حال بگو وصی وصی محمد(ص) چه کسی است؟

گفت: حسن و بعد از او حسین(ع) می باشد و بعد از او پسران حسین علیهم السلام و خلاصه نام ایشان را ذکر کرد، تا آن که به صاحب الزمان علیه السلام رسید. بعد هم مرا از آنچه واقع گشته، خبر داد؛ دیگر فکری نداشتم، مگر آن که به دنبال ناحیه مقدسه به راه بیفتم.

بعد از آن در سال 264، به شهر قم آمدم و با اهل قم و طایفه امامیه بودم تا آن که با برخی از ایشان روانه بغداد شدم و با من رفیقی از اهل سنت بود.
بعضی از اخلاق آن رفیق را نپسندیدم؛ لذا از او جدا شده و همینطور سفر می کردم، تا وارد سامرا شدم و از آن جا به سوی عباسیه ( مسجد بنی عباس که حالا مخروبه و معروف به خلفاء است و سابقاً دارالحکومه بوده است ) رفتم.
در آن جا نماز را خوانده و درباره چیزی که قصد داشتم به فکر فرو رفتم. ناگهان دیدم کسی نزد من آمد و گفت: تو فلانی هستی؟ و مرا به آن اسمی که در هند داشتم، نام برد. گفتم: بله.
گفت: مولای خود را اجابت کن.
وقتی این مطلب را شنیدم، به همراهش روانه شدم. او در میان کوچه ها می رفت و من به دنبالش بودم. تا آن که وارد خانه و باغی شد. من هم داخل شدم.
در آن جا مولای خود را دیدم که نشسته اند و به من توجه کردند و به زبان هندی فرمودند:
مرحباً یا فلان (خوش آمدی)، حالت چطور است؟ حال فلان و فلان ( تمام چهل نفر از دوستان مرا نام برد ) چطور است؟
و راجع به هر یک از ایشان جداگانه سؤال فرمود. بعد هم مرا به وقایعی که برایم اتفاق افتاده بود، خبر داد و تمامی این سخنان را به زبان هندی فرمود.
بعد فرمود: می خواهی با اهل قم به حج بروی؟

عرض کردم: آری، مولای من.
فرمود: با ایشان مرو؛ امسال صبر کن و سال آینده برو.
 بعد کیسه ای که در نزد حضرتش بود، برداشت و به من مرحمت کرد و فرمود: این را برای مخارجت بردار و در بغداد بر فلانی ـ نام او را ذکر فرمود ـ وارد شو و او را از چیزی مطلع نکن.
راوی می گوید:
بعد از آن غانم برگشت و به حج نرفت. پس از آن قاصدها آمدند و خبر آوردند که حجاج در آن سال از عقبه (محلی است) برگشته اند. و به این وسیله، علت منع حضرت از تشرف به حج، دانسته شد.
غانم هم به خراسان مراجعت کرده و در سال بعد به حج مشرف شد و برای ما هدیه فرستاد و برگشت بعد به خراسان رفته و همان جا توقف نمود، تا آن که وفات کرد.»

منبع : صالحين

 درس نامه انتظار

موعود آخرالزمان از زبان امیرالمومنان علیه السلام

ما حضرت علی علیه السلام را دوست داریم. سخنان او را هم که مانند دانه های مروارید به رشته ای زیبا در آمده بر گردن بلند بالای اندیشه و فکرمان می آویزیم. این آویز زمانی جلوه گر و تلالو فزونتری می یابد که نور عمل بر آن بتابد. آنگاه این درهای سفید، هزار رنگ زیبای الهی از جمال و جلال را باز می تاباند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به ما در طول بیست و سه سال آموخت علی معیار حق است که عَلیٌ مع الحق و الحق مع علی یدور حیث مادار .   علی علیه السلام همراه با حق است و حق نیز همراه با علی علیه السلام است و این حق است که همواره مریدانه به دور علی علیه السلام می گردد. پس هر که را علی علیه السلام بستاید، حقیقتا ستوده الهی است و هر آن را که براند، مغضوب و ملعون اله. او در کلام خویش بارها امام علی علیه السلام سال ها و بارها آخرین صبح تاریخ بشریت را نوید داده اند و دریا دریا موج امید به پا کرده اند. نهج البلاغه بخشی از این پرده ی آخر را در خود دارد. با امید به دستگیری (باب العلم) که لقب عطا شده از سوی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به امیر مومنان علیه السلام است. از این هفته مبارک در درس نامه انتظار به معرفی خطبه ها و کلام حضرت علی علیه السلام می پردازیم که تصویر آخر الزمان با قلم کلام علوی بر لوح جان پاک شما مشتاقان منتظر امام منتظر ترسیم می گردد.   انشاء الله

وَاءَخَذُوا یَمِینا وَ شِمَالاً ظَعْنا فِی مَسَالِكِ الْغَیِّ، وَ تَرْكا لِمَذَاهِبِ الرُّشْدِ، فَلاَ تَسْتَعْجِلُوا مَا هُوَ كَائِنٌ مُرْصَدٌ، وَ لاَ تَسْتَبْطِئُوا مَا یَجِی ءُ بِهِ الْغَدُ، فَكَمْ مِنْ مُسْتَعْجِلٍ بِمَا إِنْ اءَدْرَكَهُ وَدَّ اءَنَّهُ لَمْ یُدْرِكْهُ، وَ مَا اءَقْرَبَ الْیَوْمَ مِنْ تَبَاشِیرِ غَدٍ.یَا قَوْمِ هَذَا إِبَّانُ وُرُودِ كُلِّ مَوْعُودٍ، وَ دُنُوُّ مِنْ طَلْعَةِ مَا لاَ تَعْرِفُونَ.

اءَلاَ وَإِنَّ مَنْ اءَدْرَكَهَا مِنَّا یَسْرِی فِیهَا بِسِرَاجٍ مُنِیرٍ، وَ یَحْذُو فِیهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِینَ، لِیَحُلَّ فِیهَا رِبْقا وَ یُعْتِقَ فِیهَا رِقّا، وَ یَصْدَعَ شَعْبا، وَ یَشْعَبَ صَدْعا، فِی سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لاَ یُبْصِرُ الْقَائِفُ اءَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ، ثُمَّ لَیُشْحَذَنَّ فِیهَا قَوْمٌ شَحْذَ الْقَیْنِ النَّصْلَ، تُجْلَى بِالتَّنْزِیلِ اءَبْصَارُهُمْ، وَ یُرْمَى بِالتَّفْسِیرِ فِی مَسَامِعِهِمْ، وَ یُغْبَقُونَ كَأْسَ الْحِكْمَةِ بَعْدَ الصَّبُوحِ.

ترجمه: گاه به راست رفتند و گاه به چپ ، ولى ، راهشان راه ضلالت بود و دورى از طریق هدایت . پس ، آنچه را كه آمدنى است و انتظارش مى رود به شتاب مطلبید و هر چه را، كه فردا خواهد آورد، آمدنش را دیر مشمارید. بسا كسى كه چیزى را به شتاب مى طلبد و، چون به آن رسد، آرزو كند كه اى كاش هرگز نرسیده بود. چقدر امروز به سپیده فردا نزدیك است . اى مردم ، زمان فراز آمدن چیزهایى است كه شما را وعده داده اند. و نزدیك است كه فتنه اى را، كه نمى دانید چیست ، دیدار نماید. بدانید، كه از ما هر كه آن را دریابد با چراغ روشنى كه در دست دارد، آن تاریكیها را طى كند و پاى به جاى پاى صالحان نهد، تا بندهایى را كه بر گردنهاست بگشاید و اسیران را آزاد كند و جمعیت باطل را پریشان سازد و پراكندگان اهل صلاح را گرد آورد و این كارها پوشیده از مردم به انجام رساند. آنكه در پى یافتن نشان اوست ، هر چه به جستجویش كوشد، از او نشانى نیابد. پس گروهى در كشاكش آن فتنه ها بصیرت خویش را چنان صیقل دهند كه آهنگر تیغه شمشیر را. دیدگانش به نور قرآن جلا گیرد و تفسیر قرآن گوشهایشان را نوازش دهد و هر شامگاه و بامداد جامهاى حكمت نوشند.

طلوع آخرین  صبح تاریخ

اکثر مردم به راه های چپ و راست رفتند، و راه ضلالت و گمراهی پیمودند، و راه روشن هدایت را گذاشتند. پس درباره آنچه که باید بشود شتاب نکنید و آنچه را که در آینده باید بیاید دیر نشمارید. چه بسیار کسانی که برای رسیدن به چیزی شتاب می کنند، اما هنگامیکه به آن می رسند، دوست دارند که ای کاش آن را نمی دیدند و چه نزدیک است امروز ما به فردایی که سپیده مآن آشکار شده است! ای مردم ! آگاه باشید اینک ما در آستانه نحقق وعده های داده شده خدایی هستیم و در نزدیکی طلوع آن چیزهایی که بر شما پوشیده و ابهام آمیز است قرار داده ایم.

ره آورد حکومت حضرت مهدی (عج)

بدانید و آگاه باشید، آن کس از ما ( حضرت مهدی (عج)) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر در آن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و امامان (علیه السلام) رفتار می کند تا گره ها را بگشاید، بردگان و ملت های اسیر را آزاد سازد. جمعیت های گمراه و ستمگر را پراکنده و حق جویان را پراکنده را جمعی یکدل و متحد گرداند. حضرت مهدی (عج) سال های طولانی در نهان از مردم به سر مب برد، آنچنان که اثر شناسان، دیگر اثر قدم او را نمی شناسند. گرچه برای یافتن اثر و نشانه ها تلاش پیگیر و فراوان کنند. سپس گروهی برای درهم کوبیدن فتنه ها آماده می گردند. آن گونه که شمشیرها برای جنگی سخت صیقل فراوان می خورد تا برنده گردد. آنان کسانی هستندکه دیده هایشان از قرآن روشنایی می گیرد و در گوش جانشان تفسیر قرآن همواره طنین انداز است و بر صبحگاهان و شامگاهان جام های حکمت پیاپی سر می کشند

1- وعده های الهی حتمی است، برای فرا رسیدن آن باید صابر بود.

2- زمان رخدادن وعده الهی بسایر نزدیک است. همانگونه که قرآن می خوانیم (انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا)

3- روش امام زمان همان روش و سیره پیامبر (ص) و امامن معصوم (علیهم السلام) است.

4- غیبت او طولانی است به گونه ای که عده ای باور به ظهور او را از دست می دهند.

5- اما گروهی دیگر از یاران او همواره خود و سلاح هایشان را برای نبرد آماده نگاه می دارند.

6- ویژگی برتر یاران، تربیت قرآنی آنهاست. نور دیده گانشان و نجوای درون آنها آیات و تفسیر قرآن است.

7- شب زنده دارانی هستند که خداوند به پاس آن، از سرچشمه حکمت فیاض خویش همواره جان آنها را سیراب می نماید.

آری امیرمومنان آنگونه تصویر طلیعه حکومت فرزندش را ترسیم فرمود که سخنی برای ما نمی ماند جز آنکه بگوییم:

راهكار عملی ارتباط با حضرت صاحب (عج)

حاج شیخ اسماعیل دولابی

« ... در حرم حضرت اباعبدا... (ع) در بالاسر حضرت همه چیز حل شد و هر چه را می خواستم به من عنایت كردند، ... دیگر اتاق ما شد بالای سر ضریح حضرت و تا سی سال عزا خانه ابا عبدا... (ع) بود و اشخاصی كه به آن جا می آمدند، بی آنكه لازم باشد كسی ذكر مصیبت بكند، می گریستند. بر اثر عنایات حضرت اباعبدا... (ع) كار به گونه ای بود كه خیلی از بزرگان مثل مرحوم حاج ملا آقا جان، مرحوم آیت ا... شیخ محمد تقی بافقی و مرحوم آیت ا... شاه آبادی، بدون این كه من به دنبال آنها بروم و از آن ها التماس و درخواست كنم، با علاقه خودشان به آنجا آمدند. به هر تقدیر همه عنایاتی كه به من شد از بركات امام حسین (ع) بود. از راه سایر ائمه هم می توان به مقصد رسید، ولی راه امام حسین (ع) خیلی سریع انسان را به نتیجه می رساند. چون كشتی امام حسین (ع) در آسمان های غیب خیلی سریع راه می رود، هر كس در سیر معنوی خود حركتش را از آن حضرت آغاز كند، خیلی زود به مقصد می رسد. »

اینك بنگرید گوشه ای از بیانات قدسی آن رادمرد و الهی را درباره امام زمان (ع) و راهكار عملی ارتباط با آن حضرت:« اگر كامل شود و محبت به حد كمال برسد، طوری می شود كه حضرت در ظاهر ببیند یا نبیند، در یقین او اثر ندارد، بلكه در هر وقت با قلب خود او را مشاهده می كند. مثل پیامبر (ص) و اویس قرنی كه به ظاهر اصلاً‌ یكدیگر را ندیدند، اما هرگز از هم جدا نبودند. كسی كه غیبت و حضور حضرت حجت برایش یكسان باشد، به حضرت راه پیدا می كند .»

بزرگترین همایش دنیا!

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قيامت   - قسمت دوم

اشاره:

صحنه‏هاى قيامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه يكديگرند كه در اين مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسير و تأويل آيات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقديم خواهد شد. در شماره پیشین با بیان مقدمه مفصل درباره این ارتباط موضوع چهارده شماره همراه با چکیده مباحث آن ارائه گردید تا خواننده محترم در جریان و پیوند مطالب باشد. اکنون اولین شباهت تقدیم می گردد:

1 - اجتماع بزرگ

هنگام ‏ظهور حضرت بقيةاللَّه ياران و شيعيان آن جناب از گوشه و كنار جهان نزد او اجتماع مى‏كنند و به ياريش مى‏شتابند. اين اجتماع بزرگ به اذن خداوند بدون قرار قبلى و به‏صورت سريع و معجزه‏آسا انجام مى‏شود و با صحنه‏ها و رويدادهاى هيجان ‏انگيز و حيرت آورى همراه خواهد بود، چنانكه در احاديث آمده است.

امام باقرعليه السلام فرمودند: نخستين كسى كه با او بيعت كند جبرئيل‏عليه السلام است. آن‏گاه سيصد و سيزده مرد بيعت مى‏نمايند كه هر يك از آنان پيش از آن هنگام در حال حركت بوده و به آن حضرت خواهد پيوست و هر آن كه در سفر نبوده از بستر خوابش مفقود خواهد شد. اين سخن اميرمؤمنان‏عليه السلام است كه فرمودند: آنان از خوابگاههاى خود ناپديد مى‏شوند. خداوند مى‏فرمايد: »فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَميعاً«؛(1) پس به كارهاى نيك پيشى گيريد، هر كجا باشيد خداوند همه شما را خواهد آورد. امام باقرعليه السلام فرمود: مقصود از كارهاى نيك؛ ولايت است.

امام صادق‏ عليه السلام فرمودند: هرگاه امام ‏عليه السلام اذن يابد خداوند عزّوجل را به اسم عبرانيش بخواند؛ سيصد و سيزده تن اصحاب او همچون ابرهاى پائيزى پياپى در كنارش فراهم آيند كه ايشان پرچم داران هستند. برخى از آنان شبانه از بسترشان مفقود شوند و بامداد در مكه باشند و بعضى در روز بر ابر نشسته و حركت مى‏كنند. راوى گويد: از امام صادق‏عليه السلام پرسيدم فدايت شوم؛ كداميك از اين دو گروه ايمانش قوى‏تر است؟ فرمود: آن كه در روز بر ابر راه مى‏پيمايد و ايشان مفقود شوندگانند كه درباره آنان اين آيه نازل شده است: »أَيْنَما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَميعاً«؛(2) هر كجا باشيد خداوند همه شما را خواهد آورد.

در حديثى طولانى از امام باقرعليه السلام آمده است: به‏خدا سوگند سيصد و سيزده مرد كه پنجاه زن نيز همراه آنان هست؛ بدون قرار قبلى خواهند آمد و همچون ابرهاى پاييزى پى در پى در مكّه جمع مى‏شوند. همين است معنى آيه‏اى كه خداوند مى‏فرمايد: »أَيْنَما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَميعاً اِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَديرٌ«(3)؛ پس به كارهاى نيك پيشى گيريد، هر كجا باشيد خداوند همه شما را خواهد آورد كه البته خداوند بر هر چيز تواناست....(4)

امام كاظم‏ عليه السلام نيز در تفسير آيه فوق فرمودند: به‏ خدا سوگند آن هنگام زمانى است كه قائم ما بپاخيزد، خداوند شيعيان ما را از تمامى شهرها به سوى او جمع خواهد كرد.(5)

از امام جوادعليه السلام راجع به آيه كريمه آمده است: هرگاه اين تعداد (سيصد و سيزده تن) از اهل زمين برايش جمع گردند؛ خداوند امر او را آشكار خواهد نمود و چون عِقد (كه ده هزار نفر است) برايش كامل شود به اذن خداوند قيام مى‏كند و دشمنان را مى‏كشد تا اينكه خداوند راضى و خشنود گردد.(6)

كيفيّت اجتماع مردم در زمان ظهور به اجتماع همه مردمان در صحراى محشر شباهت دارد كه قرآن كريم در موارد بسيارى از آن اجتماع عظيم ياد كرده است. از جمله آيات شريفه: »فَكَيْفَ اِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لارَيْبَ فِيهِ«؛ پس چگونه خواهد بود هنگامى كه آنان را براى روزى كه ترديدى در آن نيست جمع كنيم. »اِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَميعاً«؛(7) بازگشت همه شما به سوى خداوند است. »قُلْ اِنَّ الْاَوَّلينَ وَالْاخِرينَ × لََمجْمُوعُونَ اِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ«؛ (8) بگو البته كه اوّلين و آخرين، همگى به سوى وعده‏گاه روز معيّن گردآورى مى‏شوند

صلوات بهترين هديه از طرف خداوند براى انسان است . صلوات تحفه اى از بهشت است .

صلوات روح را جلا مى دهد. صلوات عطرى است كه دهان انسان را خوشبو مى كند.

صلوات نورى در بهشت است . صلوات نور پل صراط است .

صلوات شفيع انسان است . صلوات ذكر الهى است .

صلوات موجب كمال نماز مى شود. صلوات موجب كمال دعا و استجابت آن مى شود.

صلوات موجب تقرب انسان است . صلوات رمز ديدن پيامبر در خواب است .

صلوات سپرى در مقابل آتش جهنم است . صلوات انيس انسان در عالم برزخ و قيامت است .

صلوات جواز عبور انسان به بهشت است . صلوات انسان را در سه عالم بيمه مى كند.

صلوات از جانب خداوند رحمت است و از سوى فرشتگان پاك كردن گناهان و از طرف مردم دعا است .

صلوات برترين عمل در روز قيامت است . صلوات سنگين ترين چيزى است كه در قيامت بر ميزان عرضه مى شود.

صلوات محبوب ترين عمل است . صلوات آتش جهنم را خاموش مى كند.

صلوات زينت نماز است . صلوات گناهان را از بين مى برد.

صلوات بهترين داروى معنوى است.

با شرکت در طرح صلوات تا ظهور مهدي(عج)

نقشي هرچند کوچک در تعجيل فرج داشته باشيم

نيت کرده و وارد شويد...

اگر آقا بیاید ...

اذا قام القائم حكم بالعدل و ارتفع فى ایّامه الجور و امنت به السبل و اخرجت الارض بركات‌ها و ردّ كل حق الى اهله و لم یبق اهل دین حتّى یظهر الاسلام و یعترفوا بالایمان.(1)

ترجمه:

زمانى كه حضرت حجة (عج) ظهور كند به عدالت حكم مى‌كند و كسى نمى‌تواند به دیگرى جور و ستم روا دارد و راه‌ها به وسیله او امن مى‌گردد، زمین بركاتش را براى استفاده مردم خارج مى‌كند و امور را به دست اهلش مى‌سپارد و هیچ دینى غیر از اسلام باقى نمى‌ماند و همه به اسلام گرایش پیدا مى‌كنند.

در این حدیث هفت برنامه براى حضرت بیان شده است:

« اذا قام القائم حكم بالعدل و ارتفع فى ایّامه الجور » نقطه مقابل عدل، ظلم است نه جور، و قسط نقطه مقابل جور است. فرق بین عدل و قسط این است كه عدالت یعنى حقّ دیگرى گرفته نشود و قسط این است كه بین افراد تبعیض نشود، پس ظلم به نفع خویشتن گرفتن و جور حقّ كسى را به دیگرى دادن است. به عنوان مثال، یك وقت خانه كسی را براى خودم مى‌گیرم، كه این ظلم است و یك وقت خانه او را مى‌گیرم و به دیگرى مى‌دهم كه این جوراست. نقطه مقابل این است كه خانه كسی را نمى‌گیرم براى خودم كه این عدل است و اگر به كسى هم ندهم این قسط است، پس قسط عدم تبعیض و عدل عدم ظلم است.

3- امنیت راه ها:

«و امنت به السبل» راه‌ها به وسیله او امن مى‌شود.

« و اخرجت الارض بركات‌ها » زمین بركاتش را خارج مى‌كند چه بركات كشاورزى و چه معادن و چه نیروهاى دیگرى كه براى ما مخفى است.

« و رُدّ كلّ حقّ الى اهله » كارها را به اهلش مى‌سپارند به خلاف زمان ما كه بسیارى از كارها به دست نااهلان است .

« و لم یبق اهل دین حتّى یظهر الاسلام » هیچ دینى باقى نمى‌ماند و همه ادیان دین واحد مى‌شوند و آن همانا اسلام است.

« و یعترفوا بالایمان » كه دو معنى دارد ممكن است یا اشاره به این باشد كه همه تابع مكتب اهل بیت مى‌شوند و یا اشاره به این باشد كه علاوه بر این كه در ظاهر ایمان دارند در باطن هم مؤمن هستند.

مهم‌ترین كارهایى كه آن حضرت انجام مى‌دهد و از روایات استفاده مى‌شود در چهار محور خلاصه مى‌شود:

1- اصلاح عقاید:

« ما على ظهر الارض بیت حجر و مدر الاّ ادخله الله كلمة الاسلام »(2)

در تمام روى زمین خانه هاى سنگى براى ثروتمندان و خانه‌هاى گِلى فقرا و چادرها باقى نمى‌ماند جز این كه كلمه «لا اله الاّ الله» در آنها خواهد بود و شرك برچیده خواهد شد.

2- تكامل عقول:

جهش علمى و عقلانى پیدا مى‌شود مرحوم علاّمه مجلسى چنین مى‌فرمایند:

كه مردم تحت تربیت او قرار مى‌گیرند و اندیشه‌ها و خردهاى آنها كامل مى‌شود. (3)

3- عدل و داد: در روایات متعدّد آمده است كه « یملأ الارض عدلا و قسطاً كما ملئت ظلماً و جوراً». (4)

4- اصلاح اخلاق:

از بین بردن مفاسد اخلاقى و زنده كردن ارزش‌هاى اسلامى كه این را از روایات علایم آخرالزمان استفاده مى‌كنیم، روایاتى كه مى‌گوید قبل از قیام قائم انحرافات اخلاقى مثل زنا، سرقت، رشوه خوارى، كم فروشى، شراب خوارى، خون بى‌گناهان را ریختن زیاد مى‌شود و معنایش این است كه مهدى (عج) قیام مى‌كند تا اینها را از بین ببرد یعنى نظام ارزشى به طور كلّى مختل شده و حضرت مهدى (عج) نظام ارزشى را درست مى‌كند.

حضرت مهدى (عج) داراى لشكر و سپاه و اعوان و انصار است همچنان كه در «زیارت آل یس» آمده است:

واجعلنى من شیعته و اتباعه و انصاره و یا در بعضى از روایات آمده است كه: والمجاهدین بین یدیه، كسانى كه مى‌خواهند از یاران آن حضرت باشند باید در این چهار محور كار كنند و كسى كه هیچ یك از این امور را ندارد و دعا كند كه از یاران او باشد، این دعا دور از اجابت است

چشم انتظار جانان

انسان در زندگی اجتماعی و فردی، مرهون نعمت انتظار است و اگر از انتظار بیرون بیاید و امیدی به آینده نداشته باشد، زندگی برایش مفهومی نخواهد داشت و بی‌هدف می‌شود.

حرکت و انتظار، در کنار هم می‌باشند و از هم جدا نمی‌شوند؛ انتظار علت حرکت و تحرک بخش است. آنچه مورد انتظار است، هرچه مقدس‌تر و عالی‌تر باشد، انتظارش نیز ارزنده‌تر و مقدس‌تر خواهد بود و ارزش مردم را باید از انتظاری که دارند شناخت:

یکی انتظارش اینست که پایان سال شود و حقوقش زیادتر گردد.

یکی دیگر انتظارش اینست که پایان سال تحصیلی برسد، مدرکی بگیرد و بوسیله آن شغل مناسبی تهیه کند.

یکی منتظر است که وضعش روبه راه شود تا خانواده تشکیل دهد و همسری اختیار کند و از تنهایی خود را خلاص سازد.

یكی منتظر است درآمدش بیشتر شود، خانه شخصی، ماشین سواری و ... خریداری کند، یا اگر همت و نظرش بلند باشد، بیمارستان، مسجد، مدرسه، کتابخانه و ... تاسیس کند.

یکی انتظار دارد در فلان مناقصه و یا مزایده برنده شود.

خلاصه همه منتظرند، کاسب، صنعتگر، کشاورز، باغدار، معلم، پدر و مادر همه منتظرند، بلکه ملتها و جامعه‌ها و حکومتها نیز منتظرند.

لذا قرآن کریم نیز می‌فرماید:

«قل کل متربص فتربصوا ؛ بگو همه منتظرند، پس منتظر باشید.» (طه/135)

اگر انتظار در این دنیا از بشر گرفته شود، دیگر ادامه حیات برایش بی‌لذت و بی‌معنی است. انتظار است که زندگی را لذت بخش، با روح و بامعنی می‌سازد و شخص را به زندگی علاقه‌مند می‌نماید. پس همه جهان، همه مردم و افراد، تا هستند و در سراشیبی سقوط و انقراض و فنا و مرگ و نیستی وارد نشده‌اند، منتظرند و باید منتظر باشند.

اسلام و انتظار:

اسلام که تعلیمات و هدایتهایش بر اساس فلسفه عمیق و صحیح اجتماعی و واقعی قرار دارد، اصل انتظار و نگاه به سوی آینده را پشتوانه بقای جامعه مسلمان و محرک احساسات و مهیج روح فعالیت قرار داده است و انتظار آینده بهتر و عصر فتح و گشایش و فرج را برترین اعمال شمرده است و رهبر عظیم‌الشان آن، انتظار فرج را افضل اعمال امت خود معرفی فرموده است.

فلسفه انتظار به عنوان یک عامل و ماده حیاتی مهم در تمام ادیان آسمانی وجود داشته و رمز بقا و موجودیت آنها بوده است.

این انتظار، شخص را محکم و مقاوم، با اراده و نفوذ ناپذیر، مستقل و شجاع و بلند همت می‌سازد.

این انتظار لفظ نیست، گفتن نیست، عمل است، حرکت است، صبر و شکیبایی و مقاومت است

دانلود 10 جلسه با فرمت 3gp و حجم کم

براي سفارش CD اين مجموعه با کيفيت MP3  بر روي تصوير رو به رو کليک نماييد.  

دانلود ساير مجموعه هاي سخنراني

گنجينه سوالات راجع به امام زمان (عج)

در مورد امام زمان(عج) در ادیان مختلف توضیح دهید.

دوست محترم!

تقریباً همه كسانی كه در زمینه مهدویت مطالعه دارند متفقند كه تمام اقوام جهان در انتظار یك رهبر بزرگ انقلابی به سر می برند، و با این كه هر كدام او را به نامی می نامند، ولی همگی در اوصاف كلی و اصول برنامه های انقلابی او اتفاق دارند. به این اتفاق جهانی در متون اسلامی نیز اشاره شده است: "السلام علی المهدی الذی وعد الله به الأمم" یا "ولقد كتبنا فی الزبور من بعد الذكر أن الأرض یرثها عبادی الصالحون" یعنی همانا در زبور(بعد از تورات) نگاشتیم كه زمین را بندگان صالح من به تصرف درخواهندآورد.(انبیاء/105) نمونه های زیر، بشاراتی است كه در كتب ادیان مختلف آمده است:

1. در كتاب "جاماسب نامه" از قول زرتشت چنین آمده است: "مردی بیرون آید از سرزمین تازیان ... مردی بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق، و بر آئین جد خویش."

2. در "مزامیر" داود جمله 29 آمده است: "صدیقان وارث زمین شده، ابداً در آن ساكن خواهند شد."

3. در كتاب "وشن جوك" از كتب هندوها نیز چنین آمده است: "سرانجام دنیا به كسی برمی گردد كه خدا را دوست دارد و از بندگان خاص او باشد و نام او فرخنده و خجسته باشد."

4. و در انجیل "لوقا"، فصل دوازدهم نیز این گونه بشارت داده شده است: "و شما مانند كسانی باشید كه انتظار آقای خود را می كشند تا هر وقت بیاید و در را بكوبد، بی درنگ برای او باز كنید."

برای مطالعه بیشتر در این زمینه می توانید از كتابهای زیر استفاده كنید:

1. "حكومت جهانی مهدی"، تألیف آیت الله مكارم شیرازی، قم: مطبوعاتی هدف.

2. "سیر اندیشه ایرانیان در موعود آخرالزمان"، تألیف علی اصغر مصطفوی، تهران: ندا.

3. "مصلح آخر الزمان"، تألیف سید حسن ابطحی، قم: بطحاء.

مشاوره مذهبی ـ قم.

آیا اهل سنت و فرقه های دیگر شیعه نیز ظهور حضرت مهدی را قبول دارند؟

دوست عزیز!

اعتقاد به وجود منجی آخر الزمان مورد اتفاق همه ادیان الهی ـ و بلكه همچنین بسیاری از ادیان غیر الهی ـ است. اهل سنت هم بالاتفاق به وجود منجی ای به نام مهدی در آخر الزمان معترفند. بعضی از روایات اهل سنت می گوید: منكر مهدی كافر است. علمای آنها نیز بدان قائلند.

اختلافی كه هست یكی در این است كه نسب مهدی چیست؟ بعضی او را از اهل بیت پیامبر می دانند و بعضی نه.

اختلاف دیگر در آن است كه مهدی موعود به دنیا آمده و عمر طولانی دارد و یا در آخر الزمان به دنیا می آید؟

مشهور میان علمای اهل سنت در این دو مورد همان اعتقاد شیعی است كه مهدی منتظر هم اكنون به دنیا آمده و از اولاد حضرت رسول اكرم(ص) است.

اختلاف اساسی میان ما و مشهور اهل سنت در این است كه مهدی آل محمد فرزند امام حسن عسكری(ع) است ـ كه شیعیان بدان قائلند ـ و یا نه ـ كه اهل سنت آن را می گویند.

اگر چه در بعض روایات آنها آمده كه مهدی از حسن بن علی العسكری است، ولی علمای اهل سنت آن را نمی پذیرند.

در این بحث می توانید به كتابهای حضرت آیة الله صافی گلپایگانی به نام "امامت و مهدویت" رجوع كنید.

مشاوره مذهبی_ قم

حضرت مهدی(عج) كجاست؟

دوست محترم!

به طور تعیینی كسی نمی داند آن حضرت كجا هستند، چون در این صورت غیبت منتفی می شود. با آشكاربودن محل زندگانی او ـ اگر یك جا ثابت باشند ـ دیگر غیبت چه معنایی دارد؟!

اما اگر سؤال از این باشد كه نه به طور تعیینی، بلكه به طور توصیفی حضرت ایشان در كجا سكونت دارند؟ محل استقرار ایشان جای ثابتی هست یا نه؟ باید گفت كه قدر مسلم این است كه امام عصر(عج) در زمین هستند، و در یك جای ثابتی هم نمی باشد؛ چنانچه در ملاقات با ابن مهزیار اهوازی ـ كه امام زمان(عج) را در حوالی مكه ملاقات كرد ـ فرمودند: در دره ها و قله ها سكونت می گزیند؛ و در توقیع خویش به شیخ مفید نیز اشاره به كوچ كردن خود دارد. البته امام(ع) هر سال در موسم حج به مكه می آیند و اعمال حج را به پا می دارند.

در این باره مطالعه كتاب "حدیث وصال"، از سید مهدی شمس الدین، انتشارات شفق، را به شما توصیه می كنیم.

مشاوره مذهبی ـ قم.

متمهدیان و مدعیان مهدویت(1)

(نگاهى تاریخى به دعاوى و نسبت‏هاى دروغین مهدویت)

مقدمه

اندیشه مهدویت، از زمان پیامبر(ص) و امامان(ع) تاكنون، همواره در جامعه اسلامى راسخ و پویا بوده است. این واقعیت به گونه‏اى در جامعه اسلامى مشهور شده است كه كسى نمى‏تواند به سادگى منكر آن شود.

متأسفانه این امر در طول تاریخ، دچار آسیب‏هایى، از جمله مدعیان دروغین شده است. همین امر، دستاویزى براى برخى از به اصطلاح روشنفكران وهابى و غیر وهابى شده، تا اصل مهدویت و اعتقاد به مهدى موعود(عج) را زیر سؤال برند.(1) حال این كه این مدعیان با اغراض و انگیزه‏هاى خاصى به وجود آمده‏اند و طبق اعتقاد امامیه، هیچ كدام مورد قبول نیستند.

در طول تاریخ، مدعیان دروغین فراوان بوده‏اند؛ كه از مقام نیابت خاصه، تا مهدویت و از آن فراتر، تا مقام الوهیت را براى خویش ادعا كرده‏اند و هر كدام به اندازه دایره تبلیغ خود، مریدانى به دست آورده‏اند. گرچه ارباب معرفت و تقوا و مؤمنین آگاه، در هر عصرى وجود دارند؛ اما عناصر بى‏حقیقت و شیادان جاه‏طلب و دنیاپرست، در طول تاریخ از عقیده و ایمان مردم نسبت به معبود واقعى، رهبران الهى، شؤون دینى و حقایق آسمانى سوء استفاده كرده و خود را به دروغ داراى مناصب معنوى جلوه داده‏اند و ادعاى كذب نموده‏اند.

اعتقاد به مهدى، یعنى اعتقاد به شخصى كه زمین پر از ظلم و جور شده را پر از عدل و داد مى‏كند. این اعتقاد در روایات نقل شده از شیعه و سنى موجود است. به همین جهت عده‏اى با عوامل و انگیزه‏هاى مختلف، كه به آنها اشاره خواهد شد، در طول تاریخ اسلام، به دروغ ادعاى مهدویت كرده‏اند یا نسبت مهدویت به كسى داده‏اند. اینان در متون اسلامى، به نام متمهدیان یا مدعیان دروغین مهدویت، نامیده شده‏اند.(2)

از نظر شیعه، مهدى از آل‏محمد(ص) و از فرزندان امام حسین(ع) یعنى نهمین نسل از اوست و فرزند امام حسن عسكرى(ع)، كه در نیمه شعبان سال 255 ق. به دنیا آمده است؛ او زنده است و ظهور خواهد كرد.

البته خود دعاوى مهدویت، از مسائلى است كه ثابت مى‏كند داستان مهدویت و ظهور یك مصلح غیبى، از موضوعات مسلمى بوده كه عموم مسلمانان بدان اعتراف داشته‏اند. از این روست كه عده‏اى در طول تاریخ خود را به عنوان مهدى موعود معرفى مى‏كرده‏اند. این خود از دلایل روشن اصالت مهدویت است؛ چرا كه اگر اصالت نداشت، هرگز تقلبى آن یافت نمى‏شد؛ چون همواره نسخه تقلبى را مى‏سازند، تا به جاى نسخه اصل جا بزنند. مثلاً 5000 ریالى یا 10000 ریالى تقلبى وجود دارد؛ ولى هرگز 7000 ریالى تقلبى نبوده؛ چون هر چیزى كه اصالت و واقعیت ندارد، تقلبى آن مفهوم ندارد.(3)

از این رو باید مدعیان دروغین و نسبت‏هاى دروغى كه به امام زمان یا غیر او داده شده، بیان شود و براى پیشگیرى از فریب خوردن مردم، علاوه بر توصیف حضرت ولى عصر(عج) به اسم و رسم خود و پدرانش و خصوصیات شكل و اندامش، نشانه‏هایى هم براى ظهور آن حضرت ذكر شود؛ تا عده‏اى با اغراض متفاوت مدعى این امر مهم نشوند.

فریب جلوه سالوسیان مخور، كاین قوم                                   امیدشان به خدا نه، به سیم و زر بسته است

به رغم داعیه‏ داران غیب و كشف و شهود  خُمى كه مخزن سِرِّ خداست، سربسته است(4)

هدف نگارنده این پژوهش، اثبات اصالت و حقانیت مهدویت از نگاه امامیه است. بر همین اساس، به معرفى متمهدیان و مدعیان مهدویت مى‏پردازیم؛ تا ضمن برداشتن گامى مؤثر در راستاى آن هدف، چهره منجى واقعى، كه بشر از روزگاران كهن در انتظار اوست، شناخته شود. آنچه این نوشتار در صدد بیان آن مى‏باشد، چند امر است:

اول: قائم همان مهدى(عج) است.

دوم: او آخرین حلقه از معصومین(ع) است.

سوم: فرزند امام حسن عسكرى(ع) است.

چهارم: خروج او بعد از دو غیبت صغرا و كبرا مى‏باشد.

این مطالب با صراحت در روایات ائمه(ع) پیش از امام صادق(ع) نقل شده است.(5)

پنجم: هیچ یك از نشانه ‏هاى ظهور امام مهدى(عج) در زمان حیات افراد مدعى مهدویت رخ نداده است.(6)

ششم: همگى این افراد از دنیا رفته‏ اند.(7)

هفتم: هیچ یك از ایشان در آخرالزمان به سر نبرده‏اند؛ در حالى كه فرا رسیدن آخرالزمان، شرط ظهور امام مهدى(عج) است.(8)

هشتم: هیچ كس ندیده كه آنان زمین را پر از عدل و داد كنند؛ چنان كه از ستم و جور پر شده باشد.(9)

انگیزه ‏هاى مدعیان:

اصولاً اعتقاد به ابر مرد نجات دهنده بشر، عقیده‏اى دیرین است. ملت‏هاى مظلوم و اقوام ستمدیده، كه توان انتقام‏جویى و تلافى مظالم ستمكاران را نداشتند، در ضمیر ناخود آگاه خود، همواره یك رهاننده و نجات دهنده را مى‏جستند؛ تا روزى به پاخیزد و ظالمان و بیدادگران را از میان بردارد و جهان را پر از عدل و داد كند.

هر قوم و ملتى كه بیشتر تحت فشار ظلم و ستم قرار گیرد، عقیده به مهدى و نجات دهنده در وى راسختر مى‏گردد.

كسانى كه با این انگیزه ادعاى مهدویت نموده‏اند، شاید قصد سوئى هم نداشته‏اند؛ بلكه مى‏خواستند به این وسیله از ستمكاران انتقام گیرند و اوضاع ملت خویش را اصلاح نمایند.

مشكل این گروه این است كه صبر و تحمل ندارند، تا مهدى حقیقى ظهور كند؛ از این رو دنبال منجى مى‏گردند و عده‏اى هم از این مسئله استفاده مى‏كنند و با كمك دیگران، براى رسیدن به هدف خود، مدعى مهدویت مى‏شوند؛ مثل گروه‏ها و فرقه‏هایى كه در شمال آفریقا به وجود آمدند؛ كه به تفصیل هر كدام را معرفى خواهیم كرد.

گاهى برخى از عوام هم از روى دشمنى، به رویارویى اسلام برخواسته و با ایجاد هرج و مرج و سوء استفاده از اوضاع پریشان، تكیه بر كرسى ریاست زده‏اند. اینان گاهى آلت دست استعمارگران خارجى و عامل اجراى اهداف شوم آنها مى‏شوند و ضمن خوش خدمتى به آنها، خودشان هم با جمع كردن مریدانى، با اعتقادات خاص، مدعى مهدویت و الوهیت مى‏شوند؛ مانند بابیه، بهائیه و قادیانیه. این گروه با سیاست گام به گام، ابتدا ادعاى بابیت از ناحیه مهدى حقیقى كرده و بعد از این كه مریدانى به دست آورده‏اند، ادعاى مهدویت را مطرح و گسترش داده‏اند.

برخى به هواى ریاست، از طریق سوء استفاده از احادیث مربوط به مهدى موعود(عج) و تحریف آنها و فریب دادن افراد ساده لوح، مدعى مهدویت و مقام امامت شده و از جهل عوام و نادانى مردم ظاهربین و بى‏بصیرت، براى جاه‏طلبى و دنیاپرستى خود و رسیدن به هدف عادى و دنیوى خود، از عقاید پاك و بى‏آلایش مردم بهره‏بردارى نموده‏اند و باعث تفرقه، جدایى و انحراف مردم از اسلام شده‏اند، مانند فرقه كیسانیه.

گروهى هم كه درست مطالب مهدویت براى آنها هضم نشده، به سوى عده‏ایى مى‏رفتند كه حتى خودشان هم ادعاى مهدویت نداشته‏اند و از این ادعا بیزارى مى‏جستند؛ ولى با همه این اوصاف، گروهى از روى نادانى، به خاطر شدت گرفتارى یا با انگیزه غلو و شاید هم با عجله، مى‏گفتند او امام مهدى مى‏باشد؛ مثل فرقه سبائیه و برخى فرقه‏هاى دیگر، كه هر امام شیعى، در زندگى یا مرگ، از نظر یكى از فرقه‏هاى شیعى مهدى تلقى گردید و در مورد مرگ او گفته‏اند كه دوباره باز خواهد گشت.

در مجموع، علل ادعاى دروغین مهدویت را مى‏شود در چهار عنوان بیان كرد:

الف) سوء استفاده از شرایط به وجود آمده در عصر خفقان؛

مردمى كه تحت فشار حكومتى ظالم بوده‏اند، به مجرّد نغمه‏اى با عنوان مهدویت، با آن هم‏ساز شده و بدون تحقیق، شتابان مى‏پذیرفتند. در این صورت، مدعى مهدویت، با استفاده ابزارى از نیاز مردم، پى اهداف دنیوى خود حركت مى‏كند.

ب) كسب پیروزى بر دشمنان؛

گروهى هم با سعى و تلاش و ایجاد امید به پیروزى در پیروان خود و تقویت روحیه آنان و تكیه بر روایاتى كه مى‏گوید: مهدى جهان را از عدل و داد پر مى‏كند، مدعى این مقام مهم مى‏شدند.

ج) كسب منافع مادى؛

عده‏اى با ادعاى مهدویت، در پى جمع‏آورى اموال مسلمین از بیت‏المال بودند.

د) پشتیبانى برخى قدرتها از چنین ادعاهایى؛

حكومتها مدعى مى‏شدند كه او مهدى است؛ آن وقت مهدى دروغین را مى‏كشتند و اعلام مى‏كردند كه مهدى از بین رفته و رفع نگرانى شده و دیگر خطرى حكومت را تهدید نمى‏كند.(10)

حال با توجه به عوامل و انگیزه‏هاى یاد شده، در این پژوهش، گروه‏ها یا فرقه‏هایى كه مهدویت را به دروغ به یك امام یا غیر امام نسبت داده‏اند؛ یا خود مدعى مهدویت شده‏اند را نقد و بررسى مى‏كنیم. این گروه‏ها را با توجه به ترتیب زمانى، به دو بخش تقسیم مى‏كنیم.

بخش اول، فرقه‏ ها یا گروه‏هایى كه قبل از امامت حضرت ولى عصر(عج) مدعى مهدویت شده ‏اند؛

بخش دوم، مدعیان و متمهدیان بعد از امامت حضرت ولى عصر(عج)؛

گرچه هر كدام از این گروه‏ها به تفصیل در كتب ادیان و مذاهب یا كتابهاى رجالى و تاریخى مورد بررسى قرار گرفته‏ اند؛ ولى به صورت دسته‏ بندى شده و یكجا مورد ارزیابى قرار نگرفته ‏اند. در این نوشته، این فرقه‏ ها با توجه به نگاه تاریخى دسته بندى و مورد بررسى قرار گرفته است.

ان شاءا... با معرفى این مدعیان فریبكار و فرقه ‏هاى دروغین مهدویت، مهدى موعود(عج) اصلى شناخته شود و سره از ناسره تفكیك شده و امامیه از تهمتها و افتراها مبرا گردد

 فيلمي از شعر خواني مرحوم آغاسي با نام (اي زليخا دست از دامان يوسف باز

نرم افزار موبايل «فرهنگ الفبايي مهدويت»

با بيش از 400 کلمه در مورد امام زمان و توضيحات آن

 دانلود با حجم 625 کيلو بايت

کارت پستال بفرستيد

بر روي لينک زير کليک نماييد

http://www.rasekhoon.net/PostalCard/ShowCat-142-1.aspx

معرفي پنج کتاب اينترنتي

امام مهدي (عج)

انتظار امام زمان (عج)

مصلح و موعود جهاني

غيبت کبري

فرهنگ نامه مهدويت

دانلود سخنراني بسيار جذاب از

استاد مهدي توکلي

مطالبي که تاکنون نشنيده ايد....

جديدترين مجموعه سخنراني

آثار اطاعت و بندگي خداوند

تاريخ به روز رساني : 18/12/87

10 جلسه با کيفيت 3gp و حجم کم

حتماً دانلود کنيد

جديد ترين هاي موبايل را

در سايت "گل ليلا" ببينيد.

زيارت عاشورا ،دعاي توسل ،دعاي کميل ،دعاي ندبه ،دعاي سمات ،زيارت حضرت عباس(ع) ، زيارت آل ياسين ، آية الکرسي ، ختم سوره يس ،نرم افزار الغوث ، نرم افزار روز نيايش ، نرم افزار مهمان خدا ، نرم افزار حديث عشق و ...

ورود به بخش نرم افزار موبايل

اگر غیبت کسى را کرده ‏ایم، براى جبران مى‏شود صدقه داد؟

عزيزان مي توانند سئوالات شرعی وپيشنهادهای خود را از طريق لينک زيربفرستند

پاسخ به سوالات شرعي شما

ارسالي توسط : نداي صالح