ويژه نامه انتظار شماره 16

با سلام خدمت دوستان و همراهان صميمي گل ليلا

ويژه نامه قبلي گل ليلا - 14/02/88

مشاهده ويژه نامه هاي قبلي گل ليلا

به مناسبت آغاز ايام سوگواري حضرت زهرا(س) ،ظاهر سايت رو تغييراتي داديم که اميدواريم مورد رضايت همراهان هميشگي سايت گل ليلا قرار بگيره.البته به صورت آزمايشيه و هنوز کامل نشده .اميدوارم با نظرات خوبتون ما رو ياري کنيد.التماس دعا

بازديد از سايت جديد

چقدر چله نشینی؟... چهل... چهل... تا چند؟

چقدر جمعه گذشت و نیامدی، سوگند

به دانه دانه تسبیح مادرم، موعود!

که بی تو هیچ نیامد به دیدنم لبخند

که روزها همه مثل هم‌اند- سرد و سیاه-

غروب‌ها و سحرهاش خسته‌ام کردند

کشانده‌اند مرا روزها به تنهایی

گمان کنم که مرا منتظر نمی‌خواهند!

تو نیستی و جهانم پر از فراموشیست

جهان عاشقی‌ام را غروب‌ها آکند...

تو نیستی که قیامت کنی به آن قامت

تو نیستی که درختان به خویش می‌بالند!

تو نیستی و... چقدر از زمان من باقیست

چقدر بی تو بگویم غزل غزل، یکبند

به چشم‌های کسی احتیاج دارد که

زند به شاخه ادراک خاکی‌اش پیوند

به چشم‌های کسی که شبیه یک منجی

زلال، آبی، روشن- شبیه تو- باشند

چقدر چله نشینی؟ چقدر ندبه و اشک؟

چقدر بی تو سرودن قصیده‌های بلند؟

کوتاه ترین بهار عصمت

مدینه در انتظار وقوع فاجعه ای سترگ بود و پیامبر در انتظار تحقق وعده ای الهی.

او اینک در آستانه مرگ ایستاده است، کسان و بستگانس همه گرداگرد او، ملتهب و در تاب و تب.

دخت یگانه اش اما از همه بی تابتر.

افول ستاره های اشک بر آسمان گونه زهرا(س) تنها صحنه دلخراشی بود که بیش از هر چیزجان پیامبر(ص) را می آزرد.

براستی چه سخت وغم انگیزاست که کسی پاره ای از وجودش را، میوه دلش را، غرق در طوفان اشک و اه ببیند و طاقت بیاورد.

او اگر لب فرو می بست و به اشاره و ایمایی فلب دختر را آرام نمی ساخت بیم آن بود که مرغ روح از سینه زهرا به آسمان پر کشد.

پس باید چیزی بگوید تا خود و دختر را از این رنج جانگزا برهاند.

به سختی سر مبارکش را به سوی فاطمه چرخاند و با اشاره چشم او را نزد خود فرا خواند.

با آستین محبت سیلاب اشک را از گوشه چشمان فاطمه سترد.

آنگاه فرمود:

- نور چشم پدر! پاره جگرم!

این همه بی قراری برای چیست؟

این گریه ها عاقبت تو را خواهد کشت.

بیش از این بر جگر سوخته پدر آتش نزن!

آیا برای چیزی گریه می کنی که از آن گریزی نیست؟

فاطمه اما در میان گریه و بغض پاسخ داد:

-پدر!چگونه چیزی را از من می خواهی که از داشتن آن ناتوانم؟!

من چگونه می توانم باری را بر دوش کشم که کوهها از برداشتن آن ناتوانند؟!

نه پدر! این را از من مخواه!

سخن که به اینجا رسید پیامبر پرده از رازی گشود که چون مرهمی تسلی بخش، دریای متلاطم جان فاطمه را به ساحل آرامش برد.

پس از آن، نگاه حاضران بود که با تعجب به هم گره می خورد.

خدایا! پیامبر مگر چه گفت که این چنین فاطمه را آرام کرد.

او مهر از سر کدام راز برگرفت که چون آبی خنک بر کویر سوزان دل فاطمه بارید؟

آری! آنچه آن روز از گلوی پیامبر بر گوش فاطمه تراوید وعده دیداری دوباره بود.

گفته بود تو زودتر از دیگران به آغوش پدر باز خواهی گشت...

... روزها از پی هم می گذشتند و فاطمه همچنان وعده پدر را انتظار می کشید.

اما بالاخره آن روز هولناک رفته رفته از راه رسید...

...امروزهفتاد و پنج روز است که از آن ماجرای وفات پدر می گذرد.

بانو از صبح فرموده بود تا ندیمه اش، اسماء بنت عمیس، بسترش را بر وسط  اتاق بگستراند.

فرزندانش را یکایک بوسید و برای آخرین بار موهایشان را خود آراست.

افسوس که چه زود گمان بچه ها که می پنداشتند مادر بهبود یافته است فرو ریخت.

از همه دلخراشتر لحظه وداع فاطمه با علی بود.

خدایا، علی با فقدان فاطمه چگونه سر کند؟

این همه بارمصیبت و رنج را کجا برد؟

سنگینی بار این فراق شانه های کوه علی را فرو خواهد شکست.

اما مگر کسی را یارای آن است که در برابر مشیت  الهی بایستد! او قضای خویش را پیش خواهد برد.

دم دمای غروب بود که فرشته مرگ، درب خانه علی را کوبید.

و ازاین پس علی بود و تنهایی!

شب بود و یک سینه فریاد مولا بر حلقوم چاه!

چله نشینی و زیارت حضرت(عج)

سید جلیل، آقا سید جعفر قزوینی می گوید:
« با پدرم ـ مرحوم آقای سید باقر قزوینی ـ به مسجد سهله می رفتیم. وقتی نزدیک مسجد رسیدیم، به او گفتم: این حرفهایی که از مردم می شنوم؛ یعنی هر کس چهل شب چهارشنبه به مسجد سهله بیاید حضرت مهدی علیه السلام را می بیند، پایه و اساسی ندارد.
پدرم غضبناک متوجه من شد و گفت: چرا اساسی نداشته باشد؟ فقط به خاطر آن که تو ندیده ای؟ آیا هر چیزی که تو ندیده ای اصل ندارد؟ و خیلی مرا سرزنش کرد؛ به طوری که از گفته خویش پشیمان شدم.

داخل مسجد شدیم. هیچ کس در آن جا نبود. وقتی پدرم در وسط مسجد، برای خواندن دو رکعت نماز استجاره ایستاد، شخصی از طرف مقام حضرت حجت علیه السلام متوجه او شد. و از کنارش عبور نمود. به او سلام کرد و با ایشان مصافحه نمود.
در این جا پدرم به من توجه کرد و پرسید: این آقا کیست؟
گفتم: آیا او حضرت مهدی علیه السلام است؟
فرمود: پس کیست؟
من به دنبال آن حضرت دویدم، ولی احدی را نه در مسجد و نه در خارج آن ندیدم.»


 

 درخواست استخاره از حضرت ولی عصر (عج)

سید مهدی عباباف نجفی، که مداومت بر تشرف به مسجد سهله در شبهای چهارشنبه را داشت فرمود:
« شبی با جمعی از رفقا به مسجد سهله مشرف شدیم. دیدیم رکن قبله مسجد، طرف شرقی، همان جا که مقام حضرت حجت علیه السلام واقع میباشد، روشن است.
پیش رفتیم، سید بزرگواری در محراب مشغول عبادت بودند. معلوم شد آن روشنی، روشنی چراغ نیست؛ بلکه نور صورت مبارک آن سرور است که در و دیوار را منور ساخته است.
به جای خود برگشته و باز نظر کردیم. آن صفه را روشن دیدیم؛ گویا چراغ نوربخشی در آن گذارده اند. چون نزدیک شدیم همان حال سابق را یافتیم تا یقین کردیم که آن بزرگوار امام ابرار و سلاله ائمه اطهار علیهم السلام است.
هیبت آن حضرت همه ما را گرفت. هر یک در جای خود مانند چوب از حس و حرکت افتادیم؛ جز من که چند قدمی از رفقا جلوتر رفتم.

هر چه خواستم نزدیک شوم یا عرضی کنم، در خود یارایی ندیدم، مگر این که مطلبی به خاطرم آمد و عرض کردم: لطفاً استخاره ای برای من بگیرید.
آن حضرت دست مبارک خود را باز نموده و با آن تسبیحی که مشغول به ذکر بودند، مشتی گرفته و بعد از حساب کردن در جواب به من فرمودند:
« خوب است ».

بعد هم روی مبارک خود را به سوی ما انداخته و نظر پر فیض خویش را برای لحظاتی بر ما انداختند. گویا انتظار داشتند که حاجت دنیا و آخرت خویش را از درگاه لطف و عطایش درخواست نماییم؛ ولی سعادت و استعداد، ما را یاری نکرد و قفل خاموشی دهان ما را بست.
سپس به سمت در مسجد روانه گردیدند؛ چون قدری تشریف برد قدرت در پای خود یافته به دنبالش روانه شدیم. وقتی خواست از در مسجد بیرون رود، دوباره روی مقدس خود را به طرف ما نمود و مدتی به همین حال بودند.
ما چند نفر بدون حس و حرکت بودیم و هیچ قدرتی نداشتیم. تا آن که بالاخره از مسجد خارج شدیم و به فاصله ای که بین دو در بود رسیدیم. آن بزرگوار از در دوم خارج شدند. به مجرد خروج حضرت قوت و شعور ما بازگشت. فوراً و با سرعت هر چه بیشتر به سمت در دوم دویدیم. به چشم بهم زدنی از در دوم خارج شدیم و نظر به اطراف بیابان انداختیم؛ ولی هیچ کس را نیافتیم.
هر چه به اطراف و اکناف دویدیم به هیچ وجه اثری نیافتیم و برای ما معلوم شد که به مجرد خروج از در دوم، حضرت از نظر ما مخفی شده اند.
بر بی لیاقتی و از دست دادن فرصتی که برای ذکر حاجاتمان پیش آمده بود، افسوس خورده و متأثر شدیم. »

 

 اشرفی  بابرکتِ حضرت مهدی (عج)

عالم فاضل، سید محمد علی تبریزی فرمود:
« مادر بزرگم در تبریز، شبی به واسطه عارضه ای، خیلی در غم و اندوه فرو رفته و مشغول به گریه و زاری و توسل گردید. در میان حسینیه که یکی از اتاقهای منزل ایشان است و دائماً در آن اقامه عزا و ماتم می شود، ناگاه درختی مانند قندیل چراغی ظاهر گردید و تمام آن شب می درخشید، بحدی که تمام خانه و خانه همسایگان را نور می بخشید.

سحر همان شب، حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف برای آن مکرمه ظاهر شدند و یک اشرفی عنایت فرمودند که از برکت آن اشرفی، خیرات و برکات بر او و بر نسل ایشان روی آورد و به مکه و مشهد مشرف شده و ثروتمند گردیدند.»
 

منبع : صالحين

آخرین اشک ها و فریادهای علی

درس نامه انتظار3

در هفته گذشته ضمن بررسی و تحلیل خطبه 138 نهج البلاغه از زبان امیرالمؤمنین علی (ع) به نکاتی مهم مانند امام زمان (عج) هدایت الهی، امام زمان (عج) و احیای قرآن و سنت پیامبر و امام زمان و مجازات فاسدان و نکات زیر اشاره داشت :

1- در زمان غیبت مراقب حاکمیت هوای نفس بر هدایت الهی باشیم.

2- آرا و اندیشه های خود را برقرآن عرضه نماییم نه آنکه مانند خوارج بر قرآن تحمیل کنیم ؛که تحمیل معادل تحریف است.

3- امام زمان عجل الله فرجه در اجرای عدالت بر یاران و ماموران خویش نیزجدیت به خرج می دهد.

4- زمین وزمان مطیع اوست.پس صاحب عصر و امام زمان تنها اوست.

5- عدالت مظلوم ،آیات قرآن تحریف شده وسیره نبوی فراموش شده به دست ایشان زنده و بر پا می شود.

در این درس به بررسی خطبه 182 نهج البلاغه خواهیم پرداخت.

 هر چه از عمر علی(ع) بیشتر می گذشت سخنان او از منظر انتظار، دل انگیزتر می‌شد. تا با علی(ع) به سال 40 هجری رسیدیم. جهده‌بن هبیره مخزوفی پسر ام هانی- خواهرزاده امام علی(ع) سنگی سترگ را آماده ساخت تا علی (ع) بر فراز آن برای تمامی شنوندگان و بصیران تاریخ خطبه خوانی کند. امام علی (ع) از راه رسید و در حالی که پیراهنی از جنس پشم خشن پشمینه زبر دار دست باف بر تن داشت، ذولفقار را با بندی از طناب های خرما و نه از چرم برخود حمایل کرده بود، پای پوش او نیز جز دستبافی از شاخه های خرما نبود و درخشان تر از همه پیشانی امام علی (ع) بود که از کثرت سجود مانند زانوی اشتران پینه اخلاص بسته بود. امام علی (ع) بر بلندای سنگ ایستاد، ابتدا پروردگار را ستایشی بلیغ نمود. سپس راه های خدا شناسی، راه آفرینش آسمان های افراشته بدون ستون، آفرینش ستارگان، رعد و برق و آگاهی خدای بزرگ بر فرو افتادن هر برگ و قطره، و جایگاه آن و برآوردن غذای حشرات و جنسیت آنچه در رحم جانداران است، بیان فرمود.

سپس توحید و یگانگی ذات پروردگار را اینگونه ستود که قبل از هر بوده و خواهد بود و به چشم نخواهد آمد و به ادراک هیچ حسی گرفتار نخواهد شد. که با موسی سخن گفت لیک نه با ادوات انسانی و ...

آنگاه که دلها به وحدانیت پروردگار بی همتا نرم و خاشع گردید. امام علی(ع) وصیت به تقوا کردند که ای بندگان خدا، خدای که بر شما لباس پوشانید و بر شما وسایل معیشت را گسترانید پروا پیشه کنید. اگر شما را برای بقاء آفریده بود، هیچ کس توانمندتر از سلیمان نبود تا از مرگ بگریزید زیرا خداوند تمامی انسانها و جنیان را مُسَخر او کرده بود و خود سلیمان دادار مقام نبوت و تقرب خاص به خدا بود اما او نیز دنیا برای دیگران به ارث گذاشت. کجایند ظالمان که پیامبران را کشتند و راه و رسم جباران را زنده کردند. کجایند فرعون و فرعونیان، کجایند کسانی که راه و روش پیامبران را خاموش کردند.

دیگر علی(ع) بود که با تند باد سخن گذشته های تاریخ را در نور دید و از حال گذر کرد و همه ما را به سرزمین آینده و موعود رسانید و فرمود :

خطبه182 فراز 5 - صفات امام مهدی

قد لبس للحکمه جنتها ، و اخذها بجمیع ادبها ، من الاقبال علیها، و المعرفه بها ، و التفرغ لها، فهی عند نفسه ضالته التی یطلبها ، و حاجته التی یسال عنها فهو مغترب اذا اغترب الاسلام ، و ضرب بعسیب ذنبه ، و الصق الارض بجرانه بقیه من بقایا حجته ، خلیفه من خلائف انبیائه

ترجمه : قسمتی دیگر از این خطبه درباره مهدی (ع) زره دانش را بر تن پوشانده و با تمامی آداب با توجه و معرفت و آمادگی آنرا فراگرفته حکمت گمشده اوست که همواره در جستجوی آن است و نیاز اوست که در طلبش پرس و جو دارد به هنگامی که اسلام غروب می کند و همچون شتری که از راه رفتن مانده بر زمین قرار می گیرد و سینه اش را به آن می چسباند او پنهان خواهد شد [ تا زمانی که فرمان الهی برای قیامش فرا رسد ] او باقی مانده ای است از حجتهای خدا و خلیفه و جانشینی است از جانشینان پیامبران، آن گاه امام دل شکسته و رنجیده خاطر تیغ ملامت و توبیخ بر سر کوفیان کشید و فرمود:

ای مردم با من آنچه مواعظ که تمامی پیامبران برای امت هایشان داشتند بر شما بازگو کردم شما را ادب کردم افسوس که به راه راست نیامدید، با هشدارهای فراوان شما را خواندم دریغ که جمع نشدید آیا غیر از من منتظر امام دیگری هستید!؟ تا شما را به راه رشد هدایت کند. آگاه باشید آنچه از دنیا روی آورده در حال غیبت کردن است و آن چه که تا پیدا بود در حال آشکار شدن است. بدانید! بندگان نیکوکار خدا آماده‌ی کوچ کردن شده اند و دنیای اندک و فانی را با آخرت جاودان تعویض کردند.

یادیاران شهید

برادرانمان که در صفین شهید شدند زیان نکردند، زیرا زنده نیستند تا جرعه جرعه و کاسه کاسه زهر بنوشند. پس به خدا سوگند به دیدار خدا رسیدند و بعد از هر چه خوف و ترس بود به آرامش جاوید رسیدند. کجایند برادران مان که راه حق را پیمودند.

ای عمار کجایی ؟ ای ذالشهادتین، ای سپر تیهان کجایند؟

سیلاب اشک علی

پس علی (ع) محاسن مبارک را در دست گرفت و با صدای بلند و زمانی طولانی می‌گریست و می‌گفت :

دریغا! بر برادرانم که قرآن می خواندند و بر پایه آن قضاوت کردند و واجبات الهی را بر پا داشتند. سنت پیامبر را طنده کردند و بدعت ها را نابود کردند هنگامی که به جهاد خوانده شدند پذیرفتند و به رهبر و امام خود اطمینان داشتند و از او پیروی کردند.

آخرین فریاد علی :

جهاد! جهاد! بندگان خدا! من امروز لشکر را آماده می‌سازم، پس هر که می خواهد به سوی خدا برود، همراه من بیاید.

هنوز به آخر هفته و جمعه نرسیده بودیم که ابن ملجم-لعنت خدا بر او باد- به امام علیه السلام ضربت زد و ما از شکرگاه مانند گوسفندان میشان از دست داده و در کمین گاه گرگ های گرسنه به سوی کوفه بازگشتیم.

 نکات مهم:

1- حکمت ذره و محافظ امام زمان (ع) و هر مؤمنی است.

2- امام یک پارچه و سراسر آداب است.

3- گمشده و خواهش همبستگی امام زمان(ع) حکمت است.

4- زمان آغاز غیبت، هنگامی است که خورشید دین‌داری مردم غروب می‌کند.

5- امام زمان(ع) بقیه و بازمانده حجت های خداست.

6- امام زمان(ع) تنها جانشین پیامبران الهی است.

خدایا به حق آخرین اشک های علی(ع)

به سوز آخرین فریادهای علی(ع)

ما را از برادران علی(ع) یاوران مهدی موعود قرار بده.

کلید فهم

مروری بر دعای ندبه

اشاره:

دعا و توسل، دو نیاز آدمی و دو بال پرواز او برای فرار از دل‏مردگی حاکم بر فضای زندان دنیا هستند. همین امر انسان را بر آن می‏دارد تا در پی دست‏یابی به عواملی باشد که او را در راه درک مفاهیم ادعیه و زیارات یاری می‏رسانند. در میان این عوامل، دقت در فرازهای دعا، سهم بسزایی در فهم معنای روح‏بخش آن ایفا می‏کند; یعنی فهم سیر و انتقالاتی که برای تربیت روح انسان‏ها در نیایش‏های معصومین علیهم السلام است.

ما در این نوشتار کوتاه در صدد آنیم تا با چنین دیدگاهی، به بیان مختصر ارتباط بین فرازهای دعای شریف ندبه بپردازیم.

 فرازهای دعا

این دعا از چهار فراز تشکیل شده که با یکدیگر مرتبط بوده و مجموعا یک منظومه‏ی منظم و سیر منسجم را تشکیل می‏دهند.

 فراز اول: حمد و صلوات

این دعا با حمد بر ربوبیت‏خداوند و صلوات بر پیامبر گرامی اسلام و اهل بیت مکرمش علیهم السلام آغاز می‏شود.

«الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد نبیه و آله و سلم تسلیما»

ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است و درود و سلام مخصوص خداوند بر آقای ما پیامبرش و خاندان او باد.

 فراز دوم: ثنای بر قضاء

این فراز که با حمد و ثنای دوباره بر جریان قضای الهی نسبت‏ به اولیائش شروع می‏شود، در واقع دربردارنده‏ی همه‏ی دعا به نحو اجمال است که با عباراتی مختصر، مضامین بعدی دعا را مورد اشاره قرار می‏دهد.

«اللهم لک الحمد علی ماجری به قضاؤک فی اولیائک . . . و جعلتهم الذریعة الیک و الوسیلة الی رضوانک»

بار خدایا! ستایش فقط تو را سزاست‏ بر آن قضاء و قدری که درباره‏ی اولیا و نمایندگانت جاری شد . . . و آنان را سبب دست‏آویزی به سویت و وسیله‏ای برای خشنودی محضت قرار دادی. 

 فراز سوم: تاریخ، از آغاز تا تکامل

در سومین فراز از این دعای شریف، ماجرای تفصیلی قضا و حکم الهی در مورد اولیائش مورد بررسی قرار می‏گیرد که در آن، نقطه‏ی شروع تاریخ بشریت و تحولات اساسی و در نهایت، سیر تکاملی آن به سوی عصر حاکمیت‏حضرت بقیة الله علیه السلام که اوج تقرب جامعه‏ی بشری به خدای متعال وهدف نهایی از خلقت است، مورد توجه واقع می‏شود. این فراز با عبارت «فبعض اسکنته جنتک» آغاز می‏گردد و با جمله‏ی «و نحن نقول الحمدلله رب العالمین» به انتها می‏رسد. 

فراز چهارم: استغاثه و طلب

استغاثه به درگاه حضرت حق، آخرین فراز از دعای ندبه را به خود اختصاص می‏دهد:

«اللهم انت کشاف الکرب و البلوی . . . .»

خدایا! تویی تنها برطرف کننده گرفتاری‏ها و سختی‏ها . . . .

شاید همين جمعه، ظهور باشد!؟

هنگامه ظهور و شباهتهاى آن به قیامت   - قسمت چهارم

اشاره:

صحنه‏هاى قیامت با هنگامه ظهور حضرت حجت از جهات گوناگون مشابه یكدیگرند كه در این مجموعه خلاصه‏اى از شباهتها را كه از تفسیر و تأویل آیات قرآن برگرفته شده است در قالب 14 مقاله تقدیم خواهد شد. در شماره پیشین با بیان مقدمه مفصل درباره این ارتباط موضوع چهارده شماره همراه با چکیده مباحث آن ارائه گردید تا خواننده محترم در جریان و پیوند مطالب باشد. اکنون سومین شباهت تقدیم می گردد:

3 - ناگهانى خواهد بود

در احادیث تأكید شده كه زمان قیام حضرت مهدى نامعلوم است و هنگامه ظهور ناگهانى است و خداوند امر قیام آن حضرت را به شبى سامان مى‏بخشد. به چند حدیث در این‌باره اشاره مى‏كنیم:

قالَ رَسُولُ اللَّه‌صلى‌الله‌علیه‌وآله: الْمَهدِىُّ مِنَّا اَهْلَ الْبَیْتِ یُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ فى لَیْلَةٍ وَفى روایَةٍ: یُصْلِحُهُ اللَّهُ فى لَیْلَةٍ؛(1)

 رسول خدا صلى‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: مهدى؛ از ما خاندان است. خداوند در یك شب كار (قیام) او را برایش سامان مى‏دهد و در روایت دیگر است كه: خداوند (امر قیام) او را در شبى صادر مى‏فرماید.

 قالَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلىٍ‏علیهما السلام: فِى التَّاسِعِ مِنْ وُلدی سُنَّةٌ مِنْ یُوسُفَ وَسُنَّةٌ مِنْ مُوسَى بْن عِمْرانَ وَ هُوَ قائِمُنا اَهْلَ الْبَیْتِ یُصْلِحُ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى اَمْرَهُ فى لَیْلَةٍ واحِدَةٍ؛(2)

امام حسین ‏علیه‌السلام فرمود: در نهمین فرزند من شیوه‏اى از یوسف و شیوه‏اى از موسى بن عمران است و او قیام كننده ما خاندان مى‏باشد. خداوند متعال امر (قیام) او را در یك شب سامان مى‏بخشد. یعنى همان گونه كه كار حضرت یوسف‏ علیه السلام یك شبه اصلاح گردید و پادشاه مصر آن خواب را دید و در پى تعبیر آن توسط حضرت یوسف‏علیه السلام او را از زندان آزاد كرد و بر تخت وزارت و عزّت نشانید؛ امام زمان نیز یك شبه از پرده غیبت بیرون مى‏آید و جهان را پر از عدل و داد مى‏سازد. همچنین همان‏گونه كه فرمان رسالت حضرت موسى‏علیه السلام در یك شب تاریك به‏صورت ناگهانى صادر گردید و در حالى كه به منظور گرفتن آتش براى خانواده‏اش رفت، به پیامبرى و رسالت برانگیخته شد؛ امام عصر - ارواحنا فداه - نیز به طور ناگهانى آشكار مى‏شود و خداوند زمینه قیام او را فراهم مى‏سازد.

در احادیث فراوان آمده است كه وقت گزارى براى ظهور نادرست است و كسانى كه وقت گزارى كنند درغگو مى‏باشند

زرارة بن أعین مى‏گوید از حضرت امام باقر علیه السلام راجع به قول خداوند پرسیدم كه مى‏فرماید: «هَلْ یَنْظُرُونَ اِلاَّ السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِیَهُمْ بَغْتَةً»؛(3) آیا جز آن ساعت را انتظار مى‏كشند كه ناگهان ایشان را فرا رسد؟ امام باقر علیه السلام فرمود: آن ساعت (ظهور و قیام) حضرت قائم  است كه به ناگاه فرا مى‏رسد.(4)

 امام جواد علیه السلام فرمود: البته خداوند تبارك و تعالى امر او (حضرت قائم ) را در یك شب سامان مى‏دهد همانگونه كه امر كلیم خود حضرت موسى ‏علیه السلام را در یك شب فراهم ساخت كه به قصد آتش آوردن براى خانواده‏اش رفت، امّا در حالى بازگشت كه پیامبر و فرستاده خداوند بود.

آن‏گاه امام جواد علیه السلام فرمود: اَفْضَلُ اَعْمالِ شِیعَتِنا اِنْتِظارُ الْفَرَجِ؛ بهترین‏كارهاى شیعیان ما چشم به راه گشایش بودن است.(5)  

مفضّل به عمر گوید از سرورم حضرت امام صادق‏علیه السلام پرسیدم: آیا ظهور مهدى منتظرعلیه السلام وقت معیّنى دارد كه مردم آن را بدانند؟ حضرت فرمود: حاشا كه خداوند براى آن وقتى تعیین كرده باشد یا شیعیان ما براى آن وقت گذارى نمایند. مفضّل گوید عرضه داشتم: اى مولاى من! این از چه جهت است؟ امام ‏علیه السلام فرمود: زیرا آن همان ساعت است كه خداوند - عزّوجلّ - فرموده است: «یَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَیَّانَ مُرْساها قُلْ اِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبّى لایُجَلِّیها لِوَقْتِها اِلاّ هُوَثَقُلَتْ فِى السَّمواتِ وَالْاَرْضِ لاتَأْتِیكُمْ اِلاّ بَغْتَةً یَسْئَلُونَكَ كَاَنَّكَ حَفِىٌّ عَنْها قُلْ اِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَلكِنَّ اَكْثَر النَّاسِ لاَیَعْلَمُونَ»؛(6) (اى رسول ما) از تو درباره آن ساعت مى‏پرسند كه كى خواهد بود. بگو: علم آن نزد پروردگار من است. كسى جز او آن ساعت را ظاهر و روشن نتواند كرد (شأن آن ساعت) در آسمانها و زمین سنگین و عظیم است. جز

ناگهانى شما را نیاید، از تو مى‏پرسند كه گویى تو كاملاً بدان آگاهى! بگو علم آن ساعت محققاً نزد خداوند است ولى اكثر مردم این حقیقت را نمى‏دانند. و فرموده خداوند: «هَلْ یَنْظُرُونَ اِلاَّ السَّاعَةَ اَنْ تَاْتِیَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جاءَ اَشْراطُها × فَاَنّى لَهُمْ اِذا جائَتْهُمْ ذِكْریهُمْ»؛(7) آیا (كافران كه ایمان نمى‏آورند) جز این انتظار دارند كه آن ساعت ناگهان فرارسد كه البته شروط و علایم آن (پدید) آمد، و پس از آن كه بیاید در آن حال تذكر و پند یافتن آنان چه سودى بر ایشان خواهد داشت؟! و فرموده خداوند: «اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ»؛(8) آن ساعت نزدیك آمد و ماه ‏شكافته شد. و فرموده خداوند: «وَما یُدرِیكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَریبٌ × یَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذینَ لایُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ یَعْلَمُونَ اَنَّهَا الْحَقُّ اِنّ الّذینَ یُمارُونَ فِى السَّاعَةِ لَفی ضَلالٍ بَعیدٍ»؛(9) و تو چه دانى شاید كه آن ساعت نزدیك باشد، آنان كه به آن ساعت ایمان ندارند (به تمسخر) تقاضاى زودتر شدن آن را دارند و (امّا) آنان كه ایمان آورده‏اند از آن سخت بیمناكند و مى‏دانند كه آن روز بر حقّ است. توجّه كنید آنان كه درباره آن ساعت جدال مى‏نمایند در گمراهى دورى هستند. عرض كردم اى مولاى من! معنى یُمارُون؛ جدال مى‏نمایند چیست؟ امام صادق‏علیه السلام فرمود: مى‏گویند قائم كى متولّد شده، چه كسى او را دیده، كجاست و كى ظاهر مى‏شود؟ تمام اینها از جهت عجله كردن در امر خداوند و شك در قضاى الهى است. آنان دنیا و آخرت را زیان كرده‏اند و پایان بد از آنِ كافران است. مفضلّ گوید عرضه داشتم: سرورم! بنابراین وقتى براى آن تعیین نمى‏كنید؟ فرمود: اى مفضّل، براى آن وقتى مگذار كه هر كس براى ظهور مهدى ما وقتى تعیین نماید خود را در علم خداوند شریك دانسته و (به ناحق) مدّعى شده كه خداوند تعالى او را از اسرار خویش آگاه ساخته است....(10)

و در احادیث فراوان آمده است كه وقت گزارى براى ظهور نادرست است و كسانى كه وقت گزارى كنند درغگو مى‏باشند.(11)

زمان وقوع قیامت نیز از اسرارى است كه خداوند علم آن را به خود اختصاص داده و دیگران را از آن آگاه ننموده است. همان‏گونه كه در آیات راجع به ساعت - كه ظاهر آن قیامت وباطن آن ظهور حضرت مهدى‏علیه السلام است - مشاهده مى‏شود.(12)

ویژگی های یاوران حضرت در آیینه روایات

یاران امام مهدی (علیه السلام) از بینشی عمیق و ژرف، نسبت به خداوند، امام، انسان و هستی برخوردارند:

الف) بینش عمیق نسبت به حق تعالی

اساسی ترین ویژگی یاران امام مهدی (علیه السلام)، معرفت عمیق نسبت به خداوند متعال است. این معرفت آن چنان استوار است که نه شبهات در آن خللی ایجاد می کند و نه تردید ها و شکست ها در حریمش راه می یابد. امام علی (علیه السلام) می فرمایند:

«رجال مؤمنون عرفوا الله حقّ معرفته و هم أنصار المهدی فی آخر الزمان»؛(1) «مردانی که خدا را آن چنان که شایسته است، شناخته اند، و آنان یاوران مهدی (علیه السلام) در آخر الزمان اند.» همچنین امام صادق (علیه السلام) در وصف یاران امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرمایند:

«رجال کأنّ قلوبهم زبر الحدید لا یشوبها شک فی ذات الله أشدّ من الحجر»؛(2) «آنان مردانی اند که گویا دل هایشان پاره های آهن است و از سنگ سخت ترند و هیچ تردیدی در ذات خداوند ندارند.»

این باور آن قدر با صلابت و استوار است که مرارت ها و مصیبت ها، در آن خللی ایجاد نمی کند و بلاها و امتحانات، آرامش آن ها را به تلاطم نمی افکند و شبهات و سؤالات در آن رخنه ای ایجاد نمی کند. آنان، از سرچشمه ی توحید ناب، سیرابند و به حضرت حق – آنچنان که شایسته است – اعتقاد دارند. امام علی (علیه السلام) در این باره می فرمایند:

«فهم الّذین وحّدوا اله حقّ توحیده»؛(3) «آنان به وحدانیت خداوند، آن چنان که حق وحدانیت اوست، اعتقاد دارند.»

حرم دل هایشان را بت های نفس، ثروت، و مقام نیالوده و در آن حریم امن، جز خداوند حضور ندارد. نتیجه ی این بینش عمیق، ایمان و تقواست. این دو را هم در چهره ی عبادت ها و راز و نیازشان می تواند دید و هم در آیینه ی تلاشی که در طریق عبادت و بندگی حضرت حق دارند.

ب) بینش عمیق نسبت به امام (علیه السلام)

یاران امام مهدی (علیه اسلام)، امام خود را می شناسند و به او اعتقاد دارند. امام سجاد (علیه السلام) در این خصوص فرموده اند:

«... القائلین بإمامته»؛(4) «آنان به امامت امام مهدی (علیه السلام) اعتقاد راسخ دارند.»

این معرفت شناخت شناسنامه ای و دانستن نام و نشان ایشان، و دانستن اسم پدر و مادر و محل تولد ایشان نیست؛ بلکه معرف به «حق ولایت» است. یعنی، فهم این حقیقت که ایشان از من، به من نزدیک تر و سزاوارترند.

نتیجه ی این بینش عمیق، محبت و اطاعت است.

ج) بینش عمیق نسبت به انسان و هستی

یاران حضرت در اهداف بلند پایه و حرکت فراگیرشان، آرمان های کم ارزش و اهداف کم مایه را دنبال نمی کنند. با تأمل در خوشتن و استعدادهای شگفت انگیزشان، قدر و عظمت خو را می یابند و مسیر بودن دنیا و سالک بودن خویش را می فهمند. آنان با این نگاه به معبودی پیوند می خورند که از تمام کاستی ها و زشتی ها مبرا است و می تواند آنان را سرشار و ظرفیت هایشان را تکمیل کند.

عمق و ژرفای این نگاه آنان را از سیل امتحانات، سرفرازانه بیرون می برد:

«إنّ أصحاب طالوت إبتلوا بالنّهر الّذی قال الله تعالی: «مبتلیکم بنهر» و إن إصحاب القائم یبتلون بمثل ذلک»؛(5) «سپاهان طالوت، با نهر آبی آزمایش شدند، همان که خداوند در باره اش می فرماید: «(خداوندش9 شما را با نهر آبی می آزماید»، و یاران امام مهدی(علیه السلام) نیز مثل آنان آزمایش می شوند.»

همچنین این اعتقاد و نگرش آنان را مشتاق شهادت و لقای الهی می کند: از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که:

«... و یمنون أن یقتلوا فی سبیل الله»؛(6) «آرزو می کنند که در راه خدا به شهادت برسند.»

 2- عبادت و بندگی

یاران امام مهدی (علیه السلام) از پیشوای خود الگو گرفته و روزها و شب ها را با ذکر شیرین حق سپری می کنند. معرفت و ایمان در قلب هایشان ریشه دوانده و ایشان را به خضوع در برابر حق تعالی و تلاش در مسیر بندگی سوق می دهد. در این جا به بررسی روایاتی که عبادت و بندگی یاوران حضرت را توصیف می کند، می پردازیم:

الف) پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم در مورد آنان می فرمایند:

«مجدّون فی طاعه الله؛(7) «آنان در طریق عبودیت اهل جدیت و تلاشند.»

ب) امام علی (علیه السلام، عبادت و راز و نیاز یاوران امام مهدی (علیه السلام) را این گونه ترسیم می کنند:

«لهم فی اللّیل أصوات، کأصوات الثّواکل حزناً من خشیة الله قوام باللّیل صوّام بالنّهار»؛(8) «در دل شب، از خشیت خداوند، ناله هایی دارند مانند ناله ی مادران پسرمرده.»

ج) در روایتی دیگر آمده است:

«رجال لاینامون اللّیل لهم دویّ فی صلواتهم کدویّ النّحل یبیتون قیاماً علی أطرافهم و یسبّحون علی خیولهم»؛(9) «مردان شب زنده داری که زمزمه ی نمازشان، مانند نغمه ی زنبوران کندو به گوش می رسد. شب ها را با شب زنده داری سپری می کنند و برفراز اسب ها، خدا را تسبیح می گویند.»

د) امام صادق (علیه السلام) همچنین در مورد آنان می فرمایند:

«قوّام باللّیل صوّام بالنّهار»؛(10) «شب ها را با عبادت به صبح می رسانند و روزها را با روزه به پایان می برند.»

3- محبّت

دل های یاران امام مهدی (علیه السلام)، سرشار از محبت ایشان است. این علاقه مندی تا بدان حد است که حتی زین اسب ایشان را مایه ی برکت می دانند و به آن تبرک می جویند: امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:

«یتمسّحون بسرج الإمام یطلبون بذلک البرکة»؛(11) «به عنوان تبرک بر زین اسب امام دست می کشند.»

به جهت همین عشق آتشین، آنان در آوردگاه رزم، ایشان را مانند نگینی در بر می گیرند و جانشان را سپر بلایشان می کنند: امام صادق(علیه السلام) در این باره می فرمایند:

«یحفّون به و یقونه بأنفسهم فی الحرب و یکفونه ما یرید... .»؛(12) «در میدان رزم، آنان او را در میان می گیرند و در جنگ ها با جان خود، از ایشان محافظت می کنند... .»

چه بسیار است فاصله ی میان ما و یاران او، چرا که ما از جان و حتی وقت خود، برای ایشان سهمی قرار نداده ایم و چه اهداف و آرمان هایی از ایشان که به جهت سستی ما بر زمین مانده و چه دعوت هایی از ایشان که بی پاسخ مانه است؟!!!

 4- اطاعت

مقدم داشتن خواست حضرت، برخواست خود از دیگر شاخصه های یاوران امام مهدی (علیه السلام) است. امام صادق (علیه السلام) در این خصوص فرموده اند:

«هم أطوع من الأمة لسیّدها»؛(13) «اطاعت آنان از امام، از فرمانبرداری کنیز در برابر مولایش بیشتر است.»

آنان نیک می دانند که حق، با امام است و امام با حق. آنان به بهانه ی نواندیشی از امام خود سبقت نمی گیرند و گرچه پشت سر ایشان در حرکتند ویلی پای از دام ها بر می گیرند، تا از ایشان فاصله نگیرند. آنان نه تنها مطیع اند، بلکه برخلاف بسیاری که بهانه ی فقدان زمینه، امکانات، سختی راه و... را دارند، از خدمت به ایشان و اهدافشان شانه خالی نمی کنند. در اطاعت ایشاان، اهل جدیت و تلاشند و برای بر زمین نماندن آرمان های ایشان، خود را به آب و آتش می زنند و از هیچ کوششی فرو گذاری نمی کنند:

«... مُجدّون فی طاعته»(14)

 5- شجاعت

اگر جهاد و مبارزه جهانی و فراگیر است، پس یاران ایشان هم باید شجاعت و جسارتی در خور و عزم هایی پولادین داشته باشند؛ چرا که بدون آن، قدم ها یارای حرکت نخواهد داشت. اهل بیت (علیهم السلام) شجاعت آنان را این گونه توصیف می کنند:

الف) امام علی (علیه السلام) می فرمایند:

«کلّهم لیوثٌ قد خرجوا من غاباتهم لو أنبهم همبوا بإزالة الجبال لأزالوها من مواضعها»؛(15) «همه شیرانی اند که از بیش ها خارج شده اند و اگر اراده کنند، کوه ها را از جا بر می کنند.»

ب) امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند:

«جُعلت قلوبهم کزّبر الحدید»؛(16) «دل هایشان چون پاره های آهن شده است.»

ج) امام باقر(علیه السلام) می فرمایند:

«إنّ الرّجل منهم یعطی قوة أربعین رجلاً و إنّ قلبه لأشدّ من زبر الحدید و لو مرّوا بجبال الحدید لقطّعوها»؛(17) «به هر کدامشان نیروی چهل مرد داده شده است. اگر به کوه های آهن روی آورند، آن ها را قطعه قطعه می کنند.»

د) امام باقر (علیه السلام) در مورد شجاعت و دلیری یاران امام مهدی(علیه السلام) می فرمایند: «القی الرّعب فی قلوب شیعتنا من عدوّنا، فإذا وقع أمرنا و خرج مهدینا کان أحدهم أجری من اللّیث وأمضی من السّنان و یطأ عدوّنا بقدمته و یقتل بکفّیه»؛(18) «امروز ترس و رعب دشمنان ما بر دل دوستان ما افکنده شده و چون امر ما واقع شود و مهدی ما خروج کند، هر کدام از دوستان ما از شیر دلیرتر و از نیزه بران تر شوند و دشمنان را پایمال کنند و با دست و چنگ بکشند.»

 6- بردباری

در راه تحقق آرمان های جهانی امام مهدی(علیه السلام) مشکلات و مصائب فراوانی را به جان می خرند ولی از سر اخلاص و تواضع، عمل خود را هیچ می پندارند و به جهت هجوم سختی ها و تحمل مشقت ها، بر خداوندمنت نمی گذارند: امام علی (علیه السلام) می فرمایند:

«قوم ... لم یمنّوا علل اله بالصّبر و لم یستعظموا بذل أنفسهم فی الحق»؛(19) «یاران مهدی (علیه السلام) کسانی اند که به جهت بردباری شان بر خداوند منت نمی گذارند و از این که نقد جان خوش را در کف اخلاص نهاده اند، احساس بزرگی نمی کنند»

صلوات بهترين هديه از طرف خداوند براى انسان است . صلوات تحفه اى از بهشت است .

صلوات روح را جلا مى دهد. صلوات عطرى است كه دهان انسان را خوشبو مى كند.

صلوات نورى در بهشت است . صلوات نور پل صراط است .

صلوات شفيع انسان است . صلوات ذكر الهى است .

صلوات موجب كمال نماز مى شود. صلوات موجب كمال دعا و استجابت آن مى شود.

صلوات موجب تقرب انسان است . صلوات رمز ديدن پيامبر در خواب است .

صلوات سپرى در مقابل آتش جهنم است . صلوات انيس انسان در عالم برزخ و قيامت است .

صلوات جواز عبور انسان به بهشت است . صلوات انسان را در سه عالم بيمه مى كند.

صلوات از جانب خداوند رحمت است و از سوى فرشتگان پاك كردن گناهان و از طرف مردم دعا است .

صلوات برترين عمل در روز قيامت است . صلوات سنگين ترين چيزى است كه در قيامت بر ميزان عرضه مى شود.

صلوات محبوب ترين عمل است . صلوات آتش جهنم را خاموش مى كند.

صلوات زينت نماز است . صلوات گناهان را از بين مى برد.

صلوات بهترين داروى معنوى است.

با شرکت در طرح صلوات تا ظهور مهدي(عج)

نقشي هرچند کوچک در تعجيل فرج داشته باشيم

نيت کرده و وارد شويد...

دلم را آهسته حمل کنید، شكستنی‌ست!

سلام آقا جان!

باز هم جمعه  رنگ خون شد و من، هنوز چشم انتظار بر لب جاده دل نشسته‌ام... می‌بینی مرا؟... همان که تنهای تنهاست... مثل همیشه... کفش‌ها را به گوشه‌ای انداخته و محو تماشای پایین رفتن قرص غمناک و سرخ رنگی است که تمام التهاب یک روز را با خودش می‌برد. همان که خودش را با سنگ ریزه‌های کنار جاده مشغول کرده است... آه... از ندبه پر امید صبح تا نوحه دلتنگی غروب فاصله‌ای است به اندازه یک قلب بی‌قرار... هنوز امیدوارم... نه به اندازه صبح... به اندازه یک مژه بر هم زدن... به اندازه آن مقدار از خورشید که هنوز رخ در نقاب کوه نکشیده... شاید بیایی از پس آن درخت... آن بید مجنون که دید مرا به انتهای جاده کور کرده... بیایی با آن لبخندی که تصویرش همیشه با من است... لبخندت چقدر زیباست...

مردم از کنارم می‌گذرند و به اشک‌هایم می‌خندند... شاید دیوانه‌ام می‌پندارند... باک نیست!... بر این شب زده خراب دوره گرد حرجی نباشد آن هنگام که چون تویی دلدارش باشی... آخ... غروب شد آقا... دیگر خورشید در افق نیست. جمعه به شب رسید... بید مجنون می‌رقصد زیر نسیمی که صورت خیسم را به بازی گرفته... سردم می‌شود... ای کاش بودی و با عبایت شانه‌های ارزانم را گرما می‌بخشیدی... از خدا بخواه زنده‌ام نگاه دارد... وعده من و شما جمعه دیگر... همین‌جا... کنار خرابه دل...

چنین که یخ زده ایمان من اگر هر روز      هـزار بـار بـیــایـد بـهـــار کـافـی نـیـسـت

خودت دعـا کن ای نازنین که برگردی      دعای این همه شب‌زنده‌دار کافی نیست

... نگاه می‌کنم به خودم و به دور و برم... سیاهی... سیاهی... شده‌ام مشکی پررنگ... پرکلاغی... آی که دستت می‌رسد کاری بکن! تشنه‌ام... تشنه کمی سپیدی که از خویش دریغ کرده‌ام... می‌خواهم بگویم از آنچه در دلم جاری است... اما مگر من و شما یکی نیستیم؟ اگر این گونه است پس خبر داری از آنچه بر من رفته و می‌رود... دستم بگیر، مگذار غرق شوم... اینجا میان مردم، در تنهایی... آه تنهایی!... هیچ‌گاه دست از سر دلم بر نمی‌داری.

صورت خیس از اشکم زیر هجوم داغ غربت به سله نشسته... نمی‌دانم پشت کدام دیوار این شهر آهنی، یاد شما را جا گذاشته‌ام... دیوارها چقدر بلندند... بلند به اندازه قامت گناهانم... قد و قامت توبه‌هایم آنقدر کوتاه شده که حتی پرچین‌های باغ سرما زده همسایه هم برایم به دیوارهای برجی می‌ماند تسخیر ناشدنی.

آقا جان دست دلم را بگیر... همان که توبه‌هایش مایه خنده فرشته‌ها شده... همان که هیچ آبرویی ندارد پیش خدا... همان که هنوز به عشق جمعه‌هایت زنده است... همان که دیشب برای آخرین بار توبه‌اش را ریختم توی جعبه‌ای از امید و دادمش دست فرشته‌ای که برساندش دست خدا... روی جعبه نوشته شده بود... «آهسته حمل کنید، محتویات این جعبه شکستنی است».

چگونگی بهره‌مندی از امام غایب

علامه‌ طباطبایی(ره) در پاسخ به این پرسش که "چگونه می‌توان از امام غایب بهره‌مند شد؟" می‌فرماید: امام معصوم وظیفه‌ هدایتی خود را به دو گونه اِعمال می‌کند:

1- هدایت به معنای ارائه‌ طریق.

2- هدایت به معنای ایصال به مطلوب.

امام برای اجرا و اِعمال هدایت نوع اول نیاز به حضور فیزیکی در میان مردم دارد؛ اما برای هدایت نوع دوم نیازی به حضور جسمانی و مراوده‌ حضوری با مردم را ندارد.

به تعبیر دیگر، باید دانست که وظیفه‌ امام، در بیان صوری و ظاهری معارف و راهنمائی ظاهری مردم خلاصه نمی‌شود؛ بلکه امام همانطور که وظیفه‌ راهنمایی ظاهری مردم را به عهده دارد همچنان ولایت و رهبری باطنی اعمال را نیز بر عهده دارد و اوست که حیات معنوی مردم را تنظیم می‌کند. بدیهی است که حضور یا غیبت جسمانی امام در انجام وظیفه‌ هدایتی نوع دوم تأثیری ندارد؛ زیرا امام از راه باطن به نفوس و ارواح مردم اشراف و اتصال دارد اگرچه از چشم جسمانی ایشان پنهان است.(1)

پاسخ دیگری که به این سؤال داده شده این است که همه‌ ابعاد وجود امام لطف است. بنابراین، اصل وجود امام، صرف‌نظر از سایر ابعاد وجودی‌اش، لطف است؛ زیرا وجود امام به معنای وجود انسان کامل در نظام احسن الهی است و این مقتضای علم الهی و رحمت و کمال مطلق اوست. افزون بر این تصرّف امام نیز لطفی دیگر است، اعم از این ‌که این تصرف ظاهری باشد یا باطنی و اعم از این که تصرف در جنّ باشد یا انس یا غیر اینها. حال اگر مانعی برای حضور و ظهور امام وجود داشته باشد این به لطف بودن امام در سایر ابعاد ضرری نمی‌زند. زیرا مانع ظهور، او را از یک یا چند بُعد از ابعاد لطف وجودی‌اش بازداشته است و نه از همه‌ آنها.(2)    

یکی دیگر از فواید وجود امام این است که وجود امام و رهبریت معصوم دینی و اجتماعی، ولو در پس پرده‌ غیبت باشد، برای سازماندهی اجتماعی جامعه‌ مؤمنان منبع بی‌پایان انرژی و تحرک و استقامت است.

امام صادق(علیه السلام) در پاسخ یکی از یارانش که گفت: "مردم چگونه از حجّت غایب پنهان بهره‌مند شوند؟" فرمودند: "همان‌گونه که از خورشید در پشت ابر بهره می‌برند." امام زمان (علیه‎السلام) خود نیز در نامه‌ای وجود شریف خویش را در دوران غیبت به خورشید در پسِ ابر تشبیه کرده است. این تشبیه نشان‌دهنده‌ آن است که نور وجود و هدایت و سایر کمالات و برکات به یمن خورشید وجود ایشان به انسان‎ها می‌رسد.

حالت انتظار، و اعتقاد به وجود غایبانه‌ یک رهبری عادل، ظلم‌ستیز و بی‌نظیر، موجب پایداری و استقامت مؤمنان در امر دینداری و دوری از ظلم به دیگران و امثال آن می‌شود. زیرا هر کسی می‌داند که در حکومت امام مهدی(علیه‎السلام)، که به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی ممکن است هر لحظه‌ای برپا شود، حق مظلوم از ظالم ستانده می‌شود. بنابراین، انتظار فرج و وجود امام غایب، به منزله‌ یک نیروی بازدارنده‌ بسیار قوی است که می‌تواند تا حد بسیار زیادی از ارتکاب جرایم جلوگیری نماید.(3)           

یکی دیگر از فواید انتظار، امید به آینده‌ای سبز است. یکی از محقّقان و شیعه‌شناسان آلمانی، در این‌باره تحلیل زیبا دارد:

از جمله مسائل اجتماعی بسیار مهمی که همیشه می‌تواند موجب امیدواری و رستگاری شیعه باشد، اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار ظهور اوست. زیرا عقیده‌ شیعه این است: هنگامی که انسان در بستر رود، به این امید باید بخوابد که چون صبح از خواب برخیزد، حجت ظهور کرده، و او برای تأییدش آماده باشد. معتقدند که همه‌ مردم و دولت‎های زمین تابع حکومت آنها خواهند بود. گویا فردفرد شیعه، بدون استثنا، شب که در بستر می‌روند، به امید ترقی و عالم‌گیری مذهب و اقتدار خود، صبح از خواب برمی‌خیزند. ... یأس و حرمان، عامل هرگونه نکبت و ذلت می‌گردد؛ ولی ضد آن ‌که، پشت‌گرمی و امیدواری و قوت قلب از روی اعتقاد است، مایه‌ فلاح و نجات می‌شود.

الف. نور وجود و علم و هدایت به واسطه‌ فیض وجود اوست که بر مردمان می‌تابد. زیرا در جای خود معلوم شده است که علت غایی و هدف اصلی آفرینش، امام معصوم و انسان کامل است؛ و سایر ممکنات به طفیل وجود امام معصوم است که لباس هستی بر تن می‌کنند.

ب. همان‌گونه که مردم، به منظور بهره‌مندی بیشتر از نور خورشید، همواره منتظر خارج شدن آن از پشت ابر هستند، در دوران غیبت امام زمان نیز، شیعیان و پیروان مخلص آن حضرت، همواره و در هر لحظه‌ای منتظر ظهور آن یگانه‌ دوران‌اند و هرگز مأیوس نمی‌شوند.

ج. منکران وجود امام زمان(علیه‎السلام) در دوران غیبت، همچون منکران وجود خورشید پشت ابرند.

د. گاهی اوقات، بودن خورشید در پشت ابر بهتر از ظهور آن است؛ به همین ترتیب، غایب بودن امام زمان، در زمان غیبت، به نفع حال مردم است.

هـ . همان‌طور که نگاه مستقیم و بی‌واسطه به خورشید ممکن است موجب کوری چشم شود، چه بسا که خورشید وجود امام زمان(علیه‎السلام) نیز اگر مستقیماً بتابد موجبات گمراهی برخی از افراد را فراهم سازد و سبب بی‌ایمانی آنان شود.

و. همان‌گونه که خورشید گاهی از پشت ابرها کنار می‌رود و برخی از افراد می‌توانند به آن نظر افکنند، امام زمان(علیه‎السلام) نیز در دوران غیبت به این صورت است که برای برخی از افراد ظاهر می‌شود.

ز. امام زمان(علیه‎السلام)، همچون سایر ائمه، در این که نفع عمومی دارند یعنی فیض وجود آنان شامل همه‌ موجودات و انسان‎های روی زمین می‌شود، همچون خورشیدند که نفع آن عمومی است؛ در عین حال کسانی که مشکل بینایی داشته باشند، نمی‌توانند از نور آن بهره‌مند شوند و حتی ممکن است همچون خفاش، از آن متنفر باشند.

ح. همان‌گونه که تابیدن نور و شعاع خورشید به درون خانه‌ها به بزرگی و کوچکی پنجره‌ها و روزنه‌های هر خانه‌ای و زدودن موانع بیرونی بستگی تام و تمام دارد، تابیدن نور خورشید وجود امام زمان(علیه‎السلام) نیز بر دل‌ها و جان‌های افراد به میزان پاکی آنان از شهوات نفسانی و علاقه‌های جسمانی بستگی دارد. هر کسی که بتواند موانع و حجاب‌های ظلمانی را از جلو پنجره‌ دل خود بیشتر کنار زند، بهتر و بیشتر می‌تواند از شعاع نور وجود امام زمان(عج) بهره‌مند شود.

> مرثيه خواني حضرت زهرا عليها السلام توسط ملا باسم كربلايي به مدت :6:10  حجم فايل :760 KB

سخني در وصف آسمان(مجموعه سخنرانيهايي در وصف فاطمه زهرا(س))

مرثیه خوانی در سوگ حضرت زهرا (س) (مجموعه کاملي از مداحي مداحان مختلف)

دانلود 10 جلسه با فرمت 3gp و حجم کم

براي سفارش CD اين مجموعه با کيفيت MP3  بر روي تصوير رو به رو کليک نماييد.  

دانلود ساير مجموعه هاي سخنراني

گنجينه سوالات راجع به امام زمان (عج)

تصویر كلی و اوضاع عمومی جهان در عصر دولت حضرت مهدی(عج) چگونه است؟

دوست محترم!

از احادیث استفاده می شود كه وقتی مهدی موعود(ع) ظاهر شد و در جنگ پیروز گشت، و بر شرق و غرب جهان تسلط و سیطره یافت، تمام زمین به وسیله یك حكومت جهانی اسلامی اداره می شود. برای تمام بلاد و استان ها، استانداران لایقی را با برنامه كار و دستورات لازم گسیل می دارد. و به واسطه كوشش و جدیت آنان، تمام زمین آباد و معمور می گردد.

خود حضرت مهدی(عج) هم از دور، تمام حوادث و جریانات كشوهای زمین را زیر نظر دارد و تمام نقاط زمین، برایش مانند كف دست می گردد. اصحاب و یارانش نیز از فاصله های دور، وی را مشاهده می نمایند و با او تكلم می كنند.

عدل و دادش تمام زمین را فرا می گیرد، مردم با هم مهربان شده، و با صدق و صفا زندگی می كنند. امنیت عمومی همه جا را فرا می گیرد و كسی درصدد آزار دیگری نیست. وضع اقتصای مردم بسیار خوب می شود به طوری كه مستحق زكات پیدا نمی شود. باران های نافع پی درپی می بارد. تمام زمین، سبز و خرم می گردد. بركات و محصولات زمین زیاد می شود، اصلاحات لازم در امور كشاورزی به عمل می آید. توجه مردم به خدا زیاد می شود و گرد معاصی نمی گردند. دین اسلام دین رسمی جهان شده بانگ توحید از همه جا بلند می گردد.

در عصر مهدی(ج) عقل مردم كامل می شود و سطح معلومات عمومی بالا می رود، به طوری كه زن ها در خانه خویش از عهده قضاوت بر می آیند.

حضرت صادق(ع) فرمود:"علم و دانش به بیست و هفت قسمت تقسیم شده، اما تاكنون بیش از دو قسمت آن در دسترس بشر قرار نگرفته است. وقتی قائم ما قیام كند، بیست و پنج قسمت دیگر را آشكار می كند و در بین بشر پخش می نماید."("بحارالانوار"، علامه مجلسی، ج52، ص336)

ایمان مردم كامل می گردد و كینه از دلشان بیرون می رود.(دادگستری جهان، ابراهیم امینی، ص319)

برای مطالعه بیشتر در این زمینه می توانید به كتاب "یكصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج)"، از علیرضا رجالی تهرانی،‌ انتشارات نبوغ مراجعه نمایید.

پیروز باشید.

مشاوره مذهبی_ قم.

بعد از ظهور حضرت مهدی(عج) و شهادت ایشان، چه اتفاقی میافتد؟

دوست عزیز!

اگر چه دولت حقه و كریمه حضرت بقیةالله الاعظم(عج) تا پایان جهان ادامه خواهد داشت، اما در اینكه چند سال به طول خواهد انجامید، احادیث مختلفی در منابع اسلامی دیده می شود، از جمله 5 و 7 و 9 و 19 و 40 و 309 سال وارد شده است. طبق روایات، از پیامبران، حضرت اسماعیل صادق الوعد و عیسی و بعضی دیگر از انبیاء ـ علی نبینا و آله و علیهم السلام ـ و حضرت رسول اكرم ـ صلوات الله علیه و آله ـ و امیرالمؤمنین علی(ع) و امام حسین(ع) و سایرامامان معصوم(ع) و جمعی از اصحاب با وفای آنان و نیز اصحاب كهف و برخی دیگر رجعت خواهند كرد.

اما با بررسی روایات رجعت استفاده میشود كه نخستین كسی كه برای فرمانروایی جهان پس از شهادت حضرت مهدی(عج) رجعت می كند، حضرت امام حسین(ع) است. چنانكه امام صادق(ع) فرموده اند: «نخستین كسی كه زمین برای او شكافته می شود، و به روی زمین رجعت می كند، حسین بن علی(ع) است.»

بر طبق روایات، امام حسین (ع) در اواخر حكومت امام زمان(عج) با اصحاب با وفایش رجعت می كنند، و پس از شهادت حضرت مهدی(عج)، امام حسین(ع) آن حضرت را غسل و كفن و حنوط نموده و به خاك می سپارد.

البته در برخی روایات دیگر آمده: چون قائم آل محمد(ص) از دنیا برود و یا شهید شود، چهل روز پس از آن قیامت برپا می گردد و مردگان از گورها به درآیند و برای حساب و جزای محشر آماده گردند.(ارشاد شیخ مفید، ترجمه ساعدی، ص 708 _ نقل از كتاب یكصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج)، نوشته علیرضا رجالی تهرانی، ص 230).

اما "شیخ حر عاملی" در كتاب «ایقاظ» در این باره می نویسد: شاید چهل روز ایام رجعت باشد و این عدد اشاره به كمی دوران حضرتش باشد، چون مقدار زیاد را با عدد هفتاد و مقدار كم را با اعداد كمتر معرفی می كنند.

و یا اینكه هر روزی برابر هزار سال باشد، چنانكه می فرماید: "یك روز نزد پروردگار مثل هزار سال است كه شما می شمارید."

و شاید هم مراد از قیامت در این روایات، قیامت صغری یعنی رجعت باشد، و البته اطلاق قیامت بر رجعت مانعی ندارد و قیامت ممكن است بر هر دو اطلاق شود.(الایقاظ من الهجعة، شیخ حر عاملی، ترجمه احمد جنتی، ص 400 _ نقل از همان).

مشاوره مذهبی_ قم.

متمهدیان و مدعیان مهدویت(3)

 (نگاهى تاریخى به دعاوى و نسبت‏هاى دروغین مهدویت)

اشاره

نوشتار حاضر در ادامه مجموعه مقالاتی است كه از چندی پیش در واكاوی و شناخت یكی از جدی ترین آسیبها و آفتهای تنیده شده با فرهنگ مهدویت، یعنی فرقه ها و مدعیان دروغین مهدویت، یه صورت سلسله وار تقدیم شما كاربران عزیز می شود. در مقالات گذشته چنانكه دیدیم دعاوی و هویت پاره ای از فرق یاد شده در ترازوی نقد فرو ریخت؛ اینك برآنیم تا مدعیات كذب و هویت پوچین برخی دیگر از این فرقه ها را بر آفتاب افكنیم؛ پس با ما همراه باشید.

یزیدیه:

این گروه بر این عقیده هستند كه یزید به آسمان صعود نموده و بعداً بر مى‏گردد و دنیا را پر از عدل و داد مى‏كند.(1) اینان در ولایت موصل عراق و ناحیه شیخان، كه مهد دولت آشورى بود، و قسمتى از ناحیه حلب (شام)(2)، ارمنستان، ایروان، اطراف تفلیس و جنوب‏غربى ایران ساكن بودند. البته اطلاعات كافى از ریشه و برنامه دین آنها در دسترس نیست. اسپروا، مستشرق معروف، یزیدیه را بقایاى دین مانوى شمرده است.(3)

وجه تسمیه این گروه:

دسته‏اى از مستشرقین اجنبى، دیانت یزیدیه را به دین آریایى نسبت داده‏اند؛ زیرا كلمه یزیدى را از مشتقات یزدان، كه مقصود خداست، مى‏دانند و برخى آن را به یزیدبن انیسه(4) نسبت مى‏دهند. ولى نظر درست این است كه منسوب به یزیدبن معاویه مى‏باشد؛ چون آیین این گروه را شیخ عدى‏بن اموى تدوین كرده و یزید این آیین را رواج داده و طریقه او را زنده كرده است.(5)

یزیدى‏ها، اعتقادات خرافى و شیطان‏پرستى دارند و داراى دو كتاب مقدس مى‏باشند؛ یكى به نام «جلوه»، كه شیخ عدى‏بن اموى نوشته و دیگرى «مصحف رش» (رش به معناى سیاه در زبان كردى است) تألیف شماس ارمیا. یزیدى‏ها اعتقاد دارند كه كتاب جلوه، خطابهاى خداوند است به یزیدیان.(6)

سید مرتضى رازى درباره یزیدیه مى‏گوید: فرقه ششم اصحاب شافعى، یزیدیند؛ و ایشان هم مشبهیند(7) و هم خارجى. این قوم یزید را خلیفه پنجم مى‏خوانند و امام على(ع) را به ظاهر سب نمى‏كنند. مشبهه یزید را امام مى‏دانند و خلفاى قبلى را به ترتیب: ابوبكر، عمر، عثمان و معاویه مى‏دانند.»(8)

روایتى هم از امام باقر(ع) رسیده است، كه مى‏فرماید: «چون قائم قیام كند، حركت خواهد كرد تا كوفه؛ پس بیرون آیند قومى كه ایشان را یزیدیه گویند.»(9) این روایت را طبرسى از ابوالجارود روایت كرده؛ ولى كلمه مورد بحث «البتّریه» نوشته شده است نه «یزیدیه».(10)

این گروه منقرض شده‏اند و الآن وجود خارجى ندارند.

هاشمیه:

هاشمیه، پیروان ابوهاشم عبدالله‏بن محمدبن حنفیه هستند.(11) این فرقه اعتقاد داشتند كه محمد مرده است؛ اما پسرش امام است و بعد از او ابوهاشم مهدى است و نمرده و حتى مى‏تواند مردگان را هم زنده كند.(12) وى فرد با نفوذ و مرد شجاعى بوده و قیام‏هاى مخفیانه‏اى علیه بنى‏امیه داشته است؛ البته با انگیزه سیاسى، نه مذهبى و در زمان سلیمان‏بن عبدالملك مى‏زیست. حاكم اموى چون نفوذ شخصیت ابوهاشم را دید، او را به دمشق فرا خواند و در راه شیرى زهرآلود به او دادند؛ كه بر اثر همین زهر از پاى درآمد.(13) برخى مرگ او را باور نداشتند و قائل به غیبت و مهدویت او شدند.(14) البته مهدویت ابوهاشم از ساخته‏هاى عباسیان مى‏باشد.(15) عباسیان با جعل این فرقه توانستند با مطرح كردن دروغین وصیت ابوهاشم به یكى از سران بنى‏عباس حق حكومت را از آل على(ع) به خود منتقل سازند. و بدین وسیله مردم را به تبعیت از خود فرا خواندند.

این گروه الآن وجود خارجى ندارند؛ گو اینكه فرقه بیانیه، پیروان بیان نهدى، كه معاصر امام باقر(ع) بودند هم به مهدویت ابوهاشم اعتقاد داشتند.(16)

البته در زمان خود ابوهاشم چنین اعتقادات مذهبى درباره او نبوده است.

ادامه دارد...

 نرم افزار موبايل

يه جايي خوندم که فرشتگان به کساني که نماز مي خونن اما بعد از نماز دعا نمي کنن مي خندند و ميگن چطور ممکنه بنده از خداي خودش خواهش و تقاضايي نداشته باشه.چون همون طور که مي دونيد يکي از بهترين وقتها براي دعا و برآورده شدن حاجات بعد از نمازهاست.حالا چه بهتر که اين دعاها از زبان بهترين بندگان خدا يعني ائمه اطهار(ع) نقل شده باشه.

تعقيبات و اعمال بعد از نمازهاي روزانه

نرم افزار موبايل «تعقيبات نماز» نرم افزار همراه بسيار خوبي براي کساني است که مي خواهند بعد از نمازها از زبان ائمه اطهار دعا کنند و از خداوند طلب حاجت بنمايند.اين نرم افزار که به صورت webpage طراحي شده ، نيازي به نصب ندارد.

توجه : پس از دانلود ، فايل را از حالت فشرده خارج نموده و سپس فايل و فولدر ايجاد شده را در گوشي خود کپي نماييد.

 دانلود با حجم 186 کيلو بايت

کارت پستال بفرستيد

بر روي لينک زير کليک نماييد

http://www.rasekhoon.net/PostalCard

معرفي چند کتاب اينترنتي

کشتي پهلو گرفته

مجموعه شعر، حضرت زهرا (س)

از ميان شعله ها

اسرار فدک

ام ابيها داستان زندگي حضرت زهرا

دانلود سخنراني بسيار جذاب از

استاد مهدي توکلي

مطالبي که تاکنون نشنيده ايد....

جديدترين مجموعه سخنراني

آثار اطاعت و بندگي خداوند

10 جلسه با کيفيت 3gp و حجم کم

حتماً دانلود کنيد

جديد ترين هاي موبايل را

در سايت "گل ليلا" ببينيد.

زيارت عاشورا ،دعاي توسل ،دعاي کميل ،دعاي ندبه ،دعاي سمات ،زيارت حضرت عباس(ع) ، زيارت آل ياسين ، آية الکرسي ، ختم سوره يس ،نرم افزار الغوث ، نرم افزار روز نيايش ، نرم افزار مهمان خدا ، نرم افزار حديث عشق و ...

ورود به بخش نرم افزار موبايل

چرا قرائت نماز به صورت عربی است؟

منبع :  درگاه پاسخگویی به مسایل دینی   http://www.porsojoo.com

عزيزان مي توانند سئوالات شرعی وپيشنهادهای خود را از طريق لينک زيربفرستند

پاسخ به سوالات شرعي شما

بانک پرسش و پاسخهاي شما

منبع : سايت پاسخگو

ارسالي توسط : نداي صالح

امام رضا(ع) فرمودند :